ABSTRACT CURING THE BODY, CURING THE SOCIETY: THE MIRACLE STORIES OF GREGORY OF TOURS IN THE SERVICE OF ASCETICAL SOCIO-MORAL REFORM IN SIXTH-CENTURY GAUL Tezcan, Selim M.A., Department of History Supervisor: Asst. Prof. Dr. Paul Latimer September 2004 The saints in Gregory of Tours' s miracle stories frequently transfer such values as peacefulness, charity and mercy from theory into public action by their miracles. This exemplary function of the miracles in the Histories has lately been acknowledged in the literature. However the stories in the miracle books, especially the healing miracles, have been neglected in this respect. The main question of the thesis is whether the entire corpus of the miracle stories can be fitted into the perspective of the socio-moral reform found in the sermons of Caesarius of Aries, in the canons of Merovingian Church councils, and in the works of Gregory of Tours himself. The ideal society envisioned by Gregory of Tours and Caesarius of Aries, like the monastic community on which it was expected to model itself, was one that embraced ideal values such as charity, humility and obedience. Considering that the envisioned reform was of an ascetical character, the authors' ideal values and proposed methods for realizing them are investigated and brought into relation with the miracle stories within the framework of the ascetical stance and practice as found in Late Antique Gaul. It is observed also in the miracle books that saints take an active part in the realization of the ideal values by exemplifying them and by punishing the transgressors. Moreover, they help the bishops in transferring these values into public action and in persuading their flock to preoccupy themselves with their future salvation instead of the present world. Another important result is that the healing miracles in which the patient undertakes some sort of ascetical practice before the cure or vows never to commit sins afterwards can be similarly considered in the context of socio-moral reform. m.

ÖZET TOPLUMU İYİLEŞTİRMEK, BEDENİ İYİLEŞTİRMEK: TOURS'LU GREGORİUS'UN 6. YY. GALYA'SINDAKİ ASKETİK SOSYO- AHLAKİ REFORMA HİZMET EDEN MUCİZE HİKAYELERİ Tezcan, Selim Yüksek Lisans, Tarih Bölümü Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. Paul Latimer Eylül 2004 Tours'lu Gregorius'un mucize hikayelerindeki azizler, mucizeleri vasıtasıyla çoğun barışseverlik, yardımseverlik ve merhamet gibi değerleri teoriden toplumsal planda eyleme geçirmektedirler. Yazarın tarih eserinde bulunan mucizelerin bu örnek niteliğinin farkına, literatürde son zamanlarda varılmış bulunmaktadır. Ancak mucize kitaplarındaki mucizeler, özellikle de iyileşme mucizeleri, bu bakımdan ihmale uğramışlardır. Bu tezin ana sorusu, yazarın tüm mucize hikayelerinin, Ârles'lı Caesarius'un vaazlarında, Merovenj dönemi kilise konsüllerinin kararlarında, ve de bizzat yazarın kendi eserlerinde bulunan asketik sosyo-ahlaki reform perspektifinin bağlamına yerleştirilip yerleştirilemeyeceğidir. Tours'lu Gregorius'un ve Ârles'lı Caesarius'un tasavvurundafri toplum, tıpkı kendisine model alması istenen manastırdaki keşiş topluluğu gibi, yardımseverlik, alçakgönüllülük ve itaat gibi değerleri benimsemiş bir toplumdu. Tasavvur edilen reformun asketik niteliği göz önüne alınarak, yazarların ideal değerleri ve onların gerçekleştirilmesi için önerdikleri metotlar, geç antik dönem Galya'sındaki asketik tutum ve uygulamanın çerçevesi içinde incelenmiş ve mucize hikayeleriyle ilişküendirilmiştir. Mucize kitaplarında da gözlenmiştir ki, azizler ideal değerlerin yaşama geçirilmesinde davranışlarıyla örnek olmak ve bu değerlerin tersine hareket edenleri cezalandırmak suretiyle etkin bir rol üstlenmektedirler. İlaveten, bu değerlerin toplumsal planda eyleme geçirilmesinde ve cemaatin fani dünyadan çok ahretle meşgul olmaya ikna edilmesinde de piskoposlara yardımcı olmaktadırlar. Bir diğer önemli sonuç ise hastanın derdine deva bulmadan önce herhangi bir asketik yükümlülük altına girdiği veya daha sonra bir daha asla günah işlememeye yemin ettiği iyileşme mucizelerinin de benzeri şekilde sosyo-ahlaki reform bağlamında ele alınabilir olmasıdır. IV.