The point of origin of this study is the stories told to and memories shared with the author about the coastal zone of old Trabzon. She observes that while waterfront of old Trabzon has the greatest and the best place in citizens memories, it has transformed into a disfavored place by the inhabitants of the city. In the past, Trabzon is a city coexists with the Black Sea in social, economic and visual manners. Unfortunately, it is defined as `the city turns its back to the sea` by its own citizens now.Based on this observation, this thesis attempts to analyze changes in the coastal zone of Trabzon, their effect on publicity of this area and perception of the sea, giving the greatest importance to the space-related user experiences. Since this study focuses on the socio-psychological aspect of the urban planning practices, a frame of reference in which this study can be carried on consistently is drawn based on Henri Lefebvre's `social space` theory. The importance given to the waterfront and perception of the sea in the planning history, memories of the inhabitants of four coastal neighborhoods and the comments done during the personal interviews are examined within this framework. During the examination of past and present space-related experiences of citizens, Kevin Lynch's proposals `image of the city` and `a good city form` are benefited to apprehend the reflection of changes in the area on the publicity of the coastal zone and perception of the sea.

Bu tez çalışması, yazara Trabzon'da doğmuş ve büyümüş, genel olarak kentin ve Karadeniz ile Trabzon'un kıyı alanının kentsel yaşamdaki yerinin yıllar içindeki değişimine tanıklık etmiş kimseler tarafından aktarılan anılara ve hikayelere dayanmaktadır. Bu anı ve hikayelerde eski Trabzon, denizle bir arada var olan gerçek bir kıyı kenti olarak tarif edilirken yeni Trabzon, Trabzonlular tarafından `denize sırtını dönmüş kent` olarak tanımlanmaktadır.Bu gözlemlerden hareketle yazar bu tez çalışması ile, kıyıda meydana gelişen değişiklikleri ve bu değişikliklerin kıyı alanının kamusallığı ile denizin algılanışı üzerindeki etkilerini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bu analizin, kentlilerin mekân odaklı kullanıcı deneyimleri üzerinden yapılması hedeflenmektedir. Bu çalışma, kentsel planlama uygulamalarının sosyo-psikolojik sonuçlarına odaklandığı için, çalışmanın sistematik olarak yürütülebilmesini sağlamak üzere, çalışmanın teorik çerçevesi Henri Lefebvre'nin `sosyal mekan` teorisine dayanarak çizilmiştir. Trabzon'un planlama tarihi içinde kıyının kamusallığına ve denizen algılanışına verilen önem, Trabzon'un dört kıyı mahallesinin sakinlerinin anıları ve kişisel görüşmeler sırasında mekan kullanıcıları tarafından yapılan yorumlar bu çerçevede incelenmiştir. Kentlilerin mekansal deneyimlerinin incelenmesi sırasında, Kevin Lynch'in `kent imgesi` ve `iyi kent formu` teorilerinden, kıyı alanında meydana gelen değişimlerin alanın kamusallığı ve denizin algılanabilirliği üzerindeki etkisini çözümlemek amacı ile yararlanılmıştır.