Tez detayları

Turkey`s foreign policy-making towards İsrael in the post cold war: A structural realist explanation = Soğuk savaş dönemi sonrası Türkiye'nin İsrail dış politikası: Yapısal realist bir yaklaşım

Yazarlar:

Kale, Cansu

Yayıncı:

Dokuz Eylül Üniversitesi

Ana Başlıklar:

Uluslararası ilişkiler

Belge Tipi:

Tezler

Program Tipi:

Yüksek Lisans

Yayın Tarihi:

12/2018

Belge Dili:

İngilizce

Document ID (Org No.):

2000289543

Anahtar sözcükler:

Uluslararası İlişkiler

Özet

In the four decades following the establishment of first diplomatic relations with Israel in 1949, Turkey had a low-contact relationship with Israel based on moderate cooperation within the framework of the Cold War. Roughly, the two states shared a common position of being members of the United States-led Western bloc in the Middle East. However, in the 1990s considerable improvement in bilateral relations occurred with the encouragement of the United States. In fact, rising regional security challenges arising from unfriendly policies of Turkey's neighbors had led Turkey to enter into a strong strategic relationship with Israel. In contrast to the 1990s, the 2000s have witnessed a critical transformation in bilateral relations as relations deteriorated due to a number of developments, most of which have been related with Israeli attacks on south Lebanon and the Gaza Strip under Hamas control, and the JDP governments' intense criticisms of these attacks. This thesis aims to analyze Turkey's relations with Israel in the post-Cold War period through the perspective of structural realism. It is argued that both the close military alliance between the two states in the 1990s and tensions in bilateral relations in the 2000s can be explained by a structural realist approach. Shared sense of common regional security challenges encouraged rapprochement between Turkey and Israel, whereas reduced sense of external enemies in the early 2000s has noticeably reduced Turkey's need for military alliance with Israel.

İsrail ile 1949 yılında ilk diplomatik ilişkilerin kurulmasından sonra geçen 40 yılda Türkiye İsrail ile ilişkilerini Soğuk Savaş nedeniyle temel seviyede tutmuştur. Genel olarak, iki ülke de Amerika yönlendirmesindeki Orta Doğu ülkeleri olmaları nedeniyle benzer bir profile sahip olmuşlardır. Ancak, 1990'lı yıllarda Amerika'nın da desteği ile ikili ilişkilerde yakınlaşma meydana gelmiştir. Hatta; bölgede Türkiye'ye karşı gelişen tehditler, Türkiye'yi güçlü bir devlet ile ilişkilerini geliştirmeye sevk etmiş ve o dönemde Türkiye için söz konusu devlet İsrail olmuştur. 1990'lı yılların aksine, 2000'li yıllarda Türkiye-İsrail ilişkileri ciddi bir biçimde değişikliğe uğramıştır. Bu değişimin temel nedeni ise İsrail'in Lübnan'a ve Hamas'ın kontrolü altında olan Gazze Şeridi'ne saldırıları ve AKP hükümetinin bu saldırılara karşı sert bir tutum sergilemesidir. Bu tezin amacı, Türkiye'nin Soğuk Savaş sonrası İsrail'e yönelik dış politikasının yapısal realizm açısından değerlendirilmesidir. 1990'lı yıllardaki askeri yakınlaşma ve 2000'li yıllarda ikili ilişkilerde yaşanan gerginlikler bu teori ile açıklanabilmektedir çünkü bölgesel tehditlerin hem İsrail için hem de Türkiye için tehlike yaratması 1990'lı yıllarda iki ülkeyi bu anlamda yaklaştırsa da, 2000'li yılların başında izlediği dış politikanın da etkisiyle dış tehdit algısının Türkiye açısından azaltılması, Türkiye'nin İsrail ile olan askeri işbirliği ihtiyacında belirgin bir azalmaya yol açmıştır.

Tez detayları

Turkey`s foreign policy-making towards İsrael in the post cold war: A structural realist explanation = Soğuk savaş dönemi sonrası Türkiye&apos;nin İsrail dış politikası: Yapısal realist bir yaklaşım

Yazarlar: Kale, Cansu

Yayıncı: Dokuz Eylül Üniversitesi

Ana Başlıklar: Uluslararası ilişkiler

Belge Tipi: Tezler

Program Tipi: Yüksek Lisans

Yayın Tarihi: 12/2018

Belge Dili: İngilizce

Document ID (Org No.): 2000289543