The purpose of this study is to investigate teacher views about issues in maker movement (MM) and robotics coding (RC) activities carried out in Turkey and their suggestions on solutions to the problems, and to examine those teacher's self-efficacy of programming. In this study, mixed research method was used. The study has two stages.The purpose of the first stage of the research is to examine the demographic information and programming self-efficacy of teachers actively involved in MM and RC activities. The population of this stage is the teachers who actively work in the MM and RC activities in Turkey. The sample consisted of 97 voluntary teachers who had Maker Teacher Certificate and participated in VRC (Vex Robotic Competition), FLL (First Lego League) and FRC (First Robotic Competition) activities with their students. The demographic data and self-efficacy perceptions of the teachers were collected via an online questionnaire. The Self-Efficacy Perception Scale for Programming adapted by Altun and Mazman (2012) and the demographic questionnaire developed by the researcher was used as data collection tools. According to the results, the survey participants were mostly teachers at the beginning of their professional life. Self-efficacy perception of male teachers was found to be statistically significantly higher than that of female teachers. In addition, it was concluded that programming self-efficacy perceptions of teachers whose branches were related to Information and Communication Technologies were significantly higher than that of all other branch types.In the second stage of the research, six voluntary teachers selected from the surveyed teachers with purposeful sampling were interviewed about MM and RC activities. Interviewees' opinions and all the responses to open-ended questions in the questionnaire were subjected to descriptive analysis. According to the results, it was discussed that MM and RC studies contributed positively to students, enabled them to participate effectively and help students to experience their self-confidence and sense of success. It was concluded that the teachers doing these activities reached job satisfaction, but experienced problems due to lack of resources, materials, equipment and suitable working environment, especially financial problems. In addition, it was pointed out that informative in-service trainings about MM and RC should be organized for teachers and administrators. It is anticipated that Ministry of National Education can make a difference in future generations by overseeing MM and RC studies and giving more place to these studies in the curriculum.

Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de yürütülen maker hareketi (MH) ve robotik kodlama (RK) faaliyetlerinde yaşanan sorunlar ve bunların çözümüne yönelik öğretmen görüşleri ile bu öğretmenlerin programlamaya yönelik öz-yeterliklerini ortaya çıkarmaktır. Bu çalışmada karma araştırma yöntemi kullanılmıştır. Çalışmanın iki aşaması vardır.Araştırmanın birinci aşamasının amacı, aktif olarak MH ve RK faaliyetleri yürüten öğretmenlerin demografik bilgilerini ve programlamaya ilişkin öz yeterliliklerini incelemektir. Birinci aşamanın evreni Türkiye'de MH ve RK faaliyetleri kapsamında aktif olarak çalışma yapan öğretmenlerdir. Örneklem ise Maker Öğretmen sertifikasına sahip olan ve VRC (Vex Robotic Competition), FLL (First Lego League) ve FRC (First Robotic Competititon) etkinliklerine öğrencileriyle birlikte katılım gösteren 97 gönüllü öğretmenden oluşmuştur. Öğretmenlerin demografik verileri ve programlamaya yönelik öz-yeterlik algıları çevrimiçi anket yardımıyla toplanmıştır. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen demografik anket ile Altun ve Mazman (2012) tarafından uyarlanan Programlamaya İlişkin Öz Yeterlilik Algısı Ölçeğidir. Sonuçlara göre anket katılımcıları çoğunlukla meslek hayatının başlarında olan öğretmenlerdir. Erkek öğretmenlerin programlama öz-yeterlik algısı kadın öğretmenlerden istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur. Bunu yanı sıra Bilişim Teknolojileri ile ilgili branş öğretmenlerinin programlamaya ilişkin öz yeterlilik algılarının diğer tüm branş türlerinden anlamlı derecede yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır.Araştırmanın ikinci aşamasında, ankete katılan öğretmenlerden amaçlı örnekleme yoluyla seçilen gönüllü altı öğretmenin MH ve RK faaliyetlerine yönelik görüşleri yüz yüze yarı yapılandırılmış görüşmelerle alınmıştır. Görüşmeler ve anketteki açık uçlu sorulara verilen yanıtlar betimsel analize tabi tutulmuştur. Sonuçlara göre, MH ve RK çalışmalarının öğrencilere olumlu katkıları olduğu ve öğrencilerin etkin katılımını sağladığı, öğrencilerin özgüven ve başarı duygularını yaşamalarına yardımcı olduğu görülmüştür. Öğretmenlerin bu çalışmalardan haz aldığı ve mesleki doyuma ulaştığı, ancak süreç içerisinde maddi sorunlar başta olmak üzere kaynak, malzeme, donanım ve uygun çalışma ortamı eksikliğinden dolayı sorunlar yaşadığı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca, öğretmen ve idarecilere yönelik MH ve RK hakkında bilgilendirici hizmet içi eğitimler düzenlenmesi gerektiğine işaret edilmiştir. Milli Eğitim Bakanlığı'nın MH ve RK çalışmalarını denetlemesi ve bu çalışmalara müfredat içerisinde daha fazla yer vermesi ile gelecek nesillerde fark yaratabileceği öngörülmektedir.