Coaching has received considerable attention in recent years as theresponsibility for employees? learning and development has been increasingly devolvedto line managers for producing long-lasting learning, contributing to high levels ofmotivation, and improving and enhancing employee performance, workingrelationships, job satisfaction, and organizational commitment. Despite the growinginterest, there exists little published empirical research that measures specific coachingbehaviors of line managers or examines the linkages between line managers? coachingbehavior and employee satisfaction in Turkish literature.The purpose of the research is to examine supervisory coaching behavior inan industrial context and to assess its association with employee job satisfaction. So, thestudy was guided by the following research questions: Is there a relationship betweensupervisory coaching behaviors and employee job satisfaction? Is there a positiveassociation between supervisory coaching behaviors and employee job satisfaction? Isthere a relationship between worker?s demographic characteristics with coaching andjob satisfaction perceptions?Research conducted on 101 medical sales representatives in Adana districtusing seven point coaching scale of Ceylan (2002) and five point job satisfaction scalesof Ackfeld and Coote (2005). Our findings lend credence to the efficacy of supervisorycoaching as an employee development approach that can have a positive impact on jobsatisfaction. However, although coaching and job satisfaction related with each other, itwas apparent that there was little evidence on its positive association with employees?job satisfaction and demographic characteristics.

Son yıllarda, uzun dönemli ögrenmenin gerçeklestirilmesi, yüksek derecedemotivasyon saglanması ve çalısan performansı, çalısma iliskileri, is tatmini ve örgütselbaglılıgın gelistirilip artırılması gibi amaçlara ulasabilmek için çalısanların ögrenme vegelismeleri konusundaki sorumlulukların büyük ölçüde birim yöneticilerinedevredilmeye baslanmasıyla birlikte koçluk kavramına verilen önem de giderek artısgöstermektedir. Ancak artan ilgiye ragmen bu alanda özellikle Türkçe literatürde birimyöneticilerinin koçluk davranısı ile veya birim yöneticilerin koçluk davranısının istatmini gibi örgütsel çıktılarla iliskileri konusunda deneysel çalısmalara pekrastlanılmamaktadır.Bu çalısmanın amacı satıs yöneticilerinin koçluk davranıslarının is tatminiile iliskisini belli bir sektör çerçevesinde ele almaktır. Bu baglamda çalısma su arastırmasorularının cevaplandırılması dogrultusunda yürütülmüstür: Yöneticilerin koçlukdavranısları ile çalısanların is tatminleri arasında bir iliski var mıdır? Bu iliski dogrusalbir yöne sahip midir? Çalısanların demografik özellikleri ile koçluk ve is tatminialgılamaları arasında bir iliski var mıdır?Arastırma Adana bölgesinde çalısan 101 ilaç mümessili üzerinde Ceylan'ın(2002) 7 maddelik koçluk ölçegi ve Ackfeld ve Coote'nin (2005) 5 maddelik is tatminiölçegi kullanılarak gerçeklestirilmistir. Bulgular çalısanların gelistirilmelerine yöneliketkin bir yaklasım olarak yöneticilerin gösterdigi koçluk davranısı ile çalısanların istatmini arasında anlamlı düzeyde bir iliski bulundugunu ortaya koymaktadır. Ancak herne kadar koçluk davranısı ve is tatmini birbiri ile iliskili olarak görünse de bu iliskinindogrusallıgı ve demografik faktörlerle iliskili oldugu yönünde çok güçlü veriler eldeedilememistir.