The aim of the present study was to evaluate the effects of non-surgical periodontal treatment on inflammation and oxidative stress markers in patients with chronic periodontitis and metabolic syndrome and determine its relation with parameters in metabolic control. A total of 50 patients with CP (25 systemically healthy, 25 MetS) were included. Serum and whole saliva samples were collected from all patients recruited the study in baseline, at 3rd and 6th month following the non surgical periodontal treatment. Significant and similar improvements of all periodontal parameters compared to baseline were observed in both groups after non surgical periodontal treatment. In MetS group, TRG and HbA1c levels decreased significantly at 3 months after therapy compared to baseline. FPG, TC and LDL levels also decreased at the same period but the difference was not statistically significant. In both groups, there were significant decreases in serum hs-CRP and IL-6 levels whereas serum IL-10 levels showed a statistically significant increase after therapy. Serum TOC concentrations and OSI levels did not show a statistically significant change in either group but serum TAC concentrations increased. Saliva IL-6 levels were higher in patients with MetS and chronic periodontitis than systemically healthy patients with chronic periodontitis at all times. While mean saliva IL-6 and OSI levels decreased after periodontal therapy in both groups, saliva TAC concentrations increased. In MetS group, saliva IL-6 and OSI levels which were higher in statin subgroup (MetSi) than in diet subgroup (MetSD) at baseline, decreased more dramatically. In conclusion, non-surgical periodontal therapy can improve oxidative stress and inflammatory status in circulation and saliva and it may provide beneficial effects on the metabolic control of patient with MetS and chronic periodontitis.

Bu çalışmada, MetS'lu ve kronik periodontitisli bireylerde cerrahisiz periodontal tedavinin enflamasyon ve oksidatif stres belirteçleri üzerine olan etkilerinin serum ve salyada değerlendirilerek, metabolik kontrolde yer alan parametrelerle ilişkisinin araştırılması amaçlandı. Çalışmaya sistemik yönden sağlıklı, kronik periodontitisli 25 birey ve MetS'lu kronik periodotitisli 25 birey dahil edildi. Tüm hastalardan başlangıçta ve cerrahisiz periodontal tedavi sonrası 3. ve 6. aylarda, klinik periodontal ölçümlerle birlikte venöz kan örnekleri ve salya toplanarak biyokimyasal incelemeler gerçekleştirildi. Cerrahisiz periodontal tedavi sonrası periodontal parametrelerde her iki grupta da benzer iyileşmeler izlendi. MetS grubunda 3. ayda özellikle TRG ve HbA1c seviyelerinde ve AKŞ, TK ve LDL değerlerinde düşüş bulundu. Cerrahisiz periodontal tedavi ile her iki grupta da serum hs-CRP ve IL-6 seviyeleri anlamlı derecede azalırken, serum IL-10 seviyeleri anlamlı artış gösterdi. Serum TOS ve OSİ değerleri periodontal tedavi sonrası iki grupta da önemli değişiklik göstermezken TAS değerleri arttı. Salya IL-6 seviyeleri, MetS grubunda sistemik sağlıklı gruba kıyasla tüm zamanlarda yüksekti. Cerrahisiz periodontal tedavi ile salya IL-6 ve OSİ değerleri, her iki grupta da düşüş, TAS değerleri ise artış gösterdi. MetS grubunda, antihiperlipidemik ilaç kullanan bireylerde diyet uygulayanlara oranla başlangıçta yüksek bulunan salya IL-6 ve OSİ değerlerinde, periodontal tedavi sonrası daha anlamlı bir düşüş izlendi. Sonuç olarak, cerrahisiz periodontal tedavinin, MetS'lu kronik periodontitis hastalarında, dolaşımda ve salyada oksidatif stres ve enflamatuvar durumu azalttığı ve metabolik kontrole yardımcı olduğu söylenebilir.