Establishment of the production space has been nourished by the basic tendencies of capital accumulation and the spesific processes pertain to the immanent space of these tendencies. Hence, the subject of this dissertation is the production spaces shifted, generated and reproduced within the context of capital accumulation. Particularly producing against the timespace compression, the spatial fixes generate considerably diverse structures due to the embodied differentiations arising from the unequal development of capitalism within local, national and global scale. Indeed, each spatial fix enables to form distinct variations in every sector and region by the virtue of the fact that it coincides different stages of the accumulation, emerges as separate forms and articulates with local structures. Thereby, locating within the range of these instructive various circumstances, the existence and struggle conditions of labor has built the dynamics of the class struggle. This study is based on three interrelated assertions. Firstly, since the spatial organizations require a structure articulated both physically and socially, the spaces are shaped regarding all levels of the accumulation. Secondly, the aforementioned `spatio-temporal fixes`, which are produced as a result of the first assertion, are contradictive processes that build both potential continuity and limitation of the accumulation. Finally, the last assertion sets forth the changing presence of the state along with the accumulation in Tuzla and Yalova Shipyards Regions within the context of the late capitalized countries.

Bir üretim mekânının oluşması, sermaye birikiminin temel eğilimleri ve bu eğilimlere içkin mekanın özgül süreçlerinden beslenmektedir. Çalışmanın konusu, kriz ve sermaye birikimi bağlamında kayan, oluşan ve yeniden üretilen üretim mekânlarıdır. Özellikle zaman ve mekân sıkışmasına karşı üretilen mekânsal çözümlerin, kapitalizmin her yerde benzer işleyen dinamiklerinin yerel, ulusal ve küresel ölçekte eşitsiz gelişmenin yarattığı farklılaşmaları içererek açığa çıkması oldukça zengin bir yapı üretmektedir. Zira üretilen her mekânsal çözümün, birikimin farklı aşamalarına denk gelmesi ile farklı biçimlerde oluşması ve yerel yapılarla eklemlenmesi her sektörde ve bölgede farklı varyasyonların öne çıkmasını sağlamaktadır. Böylelikle emekgücünün varoluş ve direniş koşullarının da bu yelpaze içinde son derece öğretici bir zenginlikte yer alması ise sınıf mücadelesinin dinamiklerini oluşturmaktadır. Mekânın sosyal olarak üretimin bir siyasal strateji olarak özellikle geç kapitalistleşme koşullarında devlet müdahalelerine yönelik belirginlik ve belirleyicilik kazandırmaktadır. Bu çalışma, üç birbirine bağlı iddia ile temellendirilmektedir. İlki üretimin mekânsal örgütlenmelerinin hem fiziksel hem de sosyal anlamda eklemlenmiş bir yapıyı gerektirdiğinden hareketle her birikim düzeyine uygun mekanların üretildiğidir. İkincisi, ilk iddianın sonucunda üretilen bu `mekânsal çözümlerin` hem birikimin potansiyel sürekliliğini hem de sınırlılığını inşa eden bir çelişkili süreçler olduğudur. Sonuncu iddiası ise özellikle geç kapitalistleşme kavramından hareketle Tuzla ve Yalova Tersaneler Bölgesinde birikime içkin dönüşen devlet varlığının rol oynaması üzerinedir.