This study focuses on the evaluation of seismic safety of masonry buildings in Turkey by using fragility curves. Fragility curves for masonry buildings are generated by two behavior modes for load bearing walls: in-plane and out-of-plane. By considering the previous research and site investigations, four major parameters have been used in order to classify masonry buildings with in-plane behavior mode. These are number of stories, strength of load-bearing wall material, regularity in plan and the arrangement of walls (required length, openings in walls, etc.). In addition to these four parameters, floor type is also taken into account for the generation of fragility curves by considering out-of-plane behavior mode. During generation of fragility curves, a force-based approach has been used. In this study there exist two limit states, or in other words three damage states, in terms of base shear strength for in-plane behavior mode and flexural strength for out-of-plane behavior mode. To assess the seismic vulnerability of unreinforced masonry buildings in Turkey, generated fragility curves in terms of in-plane behavior, which is verified by damage statistics obtained during the 1995 Dinar earthquake, and out-of-plane behavior, which is verified by damage statistics obtained during the 2010 Elazığ earthquake, is combined. Throughout the analysis, ground motion uncertainty, material variability and modeling uncertainty have also been considered. In the final part of the study, a single-valued parameter, called as `vulnerability score?, has been proposed in order to compare the seismic safety of unreinforced masonry buildings in Fatih sub province of Istanbul and to assess the influence of out-of-plane behavior together with the in-plane behavior of these existing masonry buildings.

Bu çalışma Türkiye'deki yığma binaların deprem güvenirliliğinin hasar potansiyel eğrileri aracılığıyla belirlenmesini esas almaktadır. Yığma binaların hasar potansiyel eğrileri taşıyıcı duvarların iki ayrı davranış biçimi düşünülerek oluşturulmuştur. Bunlar düzlem içi ve düzlem dışı davranış biçimleri. Daha önce yapılmış olan çalışmalar ve saha gözlemleri de göz önüne alınarak yığma binaların düzlem içi davranış biçimine göre sınıflandırılması için dört ana parametre kullanılmıştır. Bu parametreler kat adedi, taşıyıcı duvar malzeme dayanımı, plan geometrisi ve taşıyıcı duvar boşluk oranı ve düzensizliğidir. Bu dört parametreye ek olarak, döşeme tipi hasar potansiyel eğrilerinin düzlem dışı davranış biçimi düşünülerek oluşturulmasında dikkate alınmıştır. Hasar potansiyel eğrilerinin belirlenmesinde kuvvete dayalı bir hesap yöntemi kullanılmıştır. Bu çalışmada düzlem içi davranış biçimi için temel kesme dayanımı, düzlem dışı davranış biçimi için eğilme dayanımı cinsinden ifade edilen iki değişik sınır durum, başka bir deyişle üç farklı hasar bölgesi kabul edilmiştir. Türkiye'deki donatısız yığma binaların depremsel hasar görebilirliliklerinin değerlendirmesi için, 1995 Dinar depreminde elde edilen istatistiksel bilgilerle doğruluğu kanıtlanan, düzlem içi davranış biçimine göre üretilen hasar potansiyel eğrileri ile 2010 Elazığ depreminde elde edilen istatistiksel bilgilerle doğruluğu kanıtlanan, düzlem dışı davranış biçimine göre üretilen hasar potansiyel eğrileri birleştirilmiştir. Araştırma boyunca hasar potansiyeli eğrilerinin elde edilmesi aşamasında yer hareketi kayıtlarından, malzemeden ve kullanılan analitik modelden kaynaklanan belirsizlikler de göz önüne alınmıştır. Çalışmanın son aşamasında, İstanbul'un Fatih ilçesindeki donatısız yığma binaların deprem güvenirliliğinin karşılaştırılabilmesi ve mevcut binalarda düzlem dışı davranış biçiminin düzlem içi davranış biçimiyle birlikte etkisinin değerlendirilebilmesi için tek değerli bir parametre olan ?hasar görebilirlik puanı? adıyla bir parametre önerilmiştir.