This study examines to what extent commitment level of Turkish university students predicts their intentions and attitudes towards infidelity with the unique contributions of satisfaction, investment size, and quality of alternatives as the components of the Investment Model after some demographic (age and gender) and relational variables (duration of relationship) are controlled. The sample of the present study consisted of 403 Turkish university students (83.4 % female; 15.9 % male) who were in a current romantic relationship. The Personal Information Form, the Relationship Stability Scale, the Intentions towards Infidelity Scale, and the Attitudes towards Infidelity Scale were used for data collection. Convenience sampling method and quantitative correlational design was utilized for the present study. A Multivariate Analysis of Variance (MANOVA), two seperate independent samples t-tests, a simultaneous multiple regression, and two seperate hierarchical multiple regression analyses were conducted for examining research questions. According to the results, men showed significantly higher intentions and more positive attitudes towards infidelity. On the other hand, no significant difference observed between men and women on the Investment Model variables. Additionally, satisfaction, investment, and quality of alternatives significantlypredicted the commitment level of participants. Furthermore, commitment level of participants significantly predicted the variance in their intentions and attitudes towards infidelity (29.5 % and 14 %, respectively) with the unique contributions of Investment Model variables after the effects of demographic and relational variables were controlled. Results were discussed in relation to the relevant literature, implications and recommendations for practice and research were presented.

Bu araştırma bazı demografik (cinsiyet ve yaş) ve ilişkisel değişkenler (ilişki süresi) kontrol edildikten sonra, ilişki bağlanımının diğer Yatırım Modeli değişkenleri olan ilişki doyumu, ilişki yatırımı ve seçeneklerin niteliğini değerlendirmenin de katkılarıyla, üniversite öğrencilerinin aldatmaya yönelik niyet ve tutumlarını ne ölçüde yordayabildiğini incelemektedir. Bu araştırmanın örneklemini süregelen bir duygusal ilişki içerisinde olan 403 üniversite öğrencisi (%83,4 kadın ve %15,9 erkek) oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama amacıyla Kişisel Bilgi Formu, İlişki İstikrarı Ölçeği, Aldatmaya Yönelik Niyet Ölçeği ve Aldatmaya Yönelik Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Bu araştırmada uygun örnekleme yönteminden ve nicel korelasyon deseninden faydalanılmıştır. Araştırma sorularına yanıt bulabilmek amacıyla Çok Değişkenli Varyans Analizi (MANOVA), iki ayrı bağımsız gruplar t-testi, bir çoklu doğrusal regresyon ve iki ayrı hiyerarşik regresyon analizi uygulanmıştır. Araştırmanın bulgularına göre, erkekler aldatmaya karşı daha yüksek düzeyde niyet ve daha olumlu tutumlar göstermiştir. Öte yandan, Yatırım Modeli değişkenleri açısından kadınlar ve erkekler arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Ek olarak, ilişki doyumu, ilişki yatırımı ve seçeneklerin niteliği değişkenleri, üniversite öğrencilerinin ilişki bağlanım düzeylerini anlamlı olarak yordamaktadır. Ayrıca, ilişkisel ve demografik değişkenlerin etkisi kontrol edildikten sonra, bağlanım düzeyi, diğer Yatırım Modeli değişkenlerinin de katkısıyla, katılımcıların aldatmaya yönelik niyet ve tutumlarınındaki varyansı (sırasıyla %29.5 ve %14) anlamlı olarak yordamaktadır. Bulgular ilgili alanyazın doğrultusunda tartışılmış, uygulama ve araştırma önerileri sunulmuştur.