In the broadest definition, stuttering is characterized by repetitions and pauses of sound units. It is a communication problem that causes deterioration in the rhythm and fluency of speech. Although the etiology of stuttering has been the subject of many studies, there are still many unexplained aspects. Although the effect of language development on stuttering has been tried to be explained, no consistent results could be obtained. In this study, conducted with stuttering individuals to evaluate language development within all aspects, the aim is to obtain information that will contribute to understanding the nature of stuttering and to identify possible language development deficiencies and to plan stuttering assessments and therapies in a manner that will include language development areas.The study was carried out with 12 children, who applied to the Ankara University Faculty of Medicine Ibn-i Sina Hospital, Department of Otorhinolaryngology, Diagnosis and Rehabilitation Center of Hearing, Speech and Balance Disorders due to stuttering (ages 4.0 to 8.11). To evaluate the language development of the included subjects the Turkish School Age Language Development Test (TOLD-P:4) was applied.According to the results of the study, stuttering individuals had significantly lower results than their peers in terms of development in sentence repetition, morphology completion, grammar and organizing skills. This situation points to insufficiency in the indicated areas of language development.

Kekemelik en geniş tanımıyla ses birimlerinin tekrarlarıyla ve duraksamalarla karakterize olup; konuşmanın ritminde, akıcılığında bozulmaya yol açan bir iletişim problemidir. Kekemeliğin etiyolojisi pek çok araştırmanın konusu olmasına rağmen hala açıklanamayan birçok yönü vardır. Literatürde dil gelişiminin kekemelik üzerine etkisi yapılan araştırmalarda açıklanmaya çalışılsa da tutarlı sonuçlar elde edilememiştir. Kekeme bireylerde dil gelişimini tüm bileşenleriyle kapsamlı değerlendirmek için yapılan bu çalışmada, hem kekemeliğin doğasını anlamaya katkı sağlayacak bilgiler edinmek hem de olası dil gelişim yetersizliklerinin tespit edilerek en doğru şekliyle kekemelik değerlendirme ve terapilerini dil gelişim alanlarını da içerecek nitelikte planlanabilmesi amaçlanmaktadır.Çalışma, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi İbn-i Sina Hastanesi Kulak Burun Boğaz Anabilim Dalı, İşitme Konuşma Denge Bozuklukları Tanı ve Rehabilitasyon Merkezi'ne kekemelik şikayetiyle başvuran ve araştırma koşullarına uygun olan 12 çocuk (4.0- 8.11 yaş) ile yürütülmüştür. Çalışmaya dahil edilen bireylere dil gelişimlerini değerlendirmek için Türkçe Okul Çağı Dil Gelişim Testi (TODİL) uygulanmıştır.Çalışmadan elde edilen bulgulara göre kekeme bireyler Cümle Tekrar Etme, Biçimbirim tamamlama, Dilbilgisi ve Organize etme becerilerinde normal gelişim gösteren yaşıtlarına göre anlamlı derecede düşük sonuçlar elde etmişlerdir. Bu durum dil gelişiminin belirtilen alanlarında yetersizliğe işaret etmektedir.