Objectives: Transcatheter aortic valve implantation (TAVİ) is an emerging technique for management of symptomatic severe aortic stenosis. Myocardial injury is a common condition after TAVİ as in other percutaneous cardiac interventions. The purpose of this study is to define the precipitating factors and prognostic implications of myocardial injury after TAVİ. Materials and Methods: In this study, 188 patients that meet the inclusion criteria were investigated retropectively among 474 patients who underwent TAVİ procedure in Ankara Yıldırım Beyazıt University, Department of Cardiology between June 2011 and June 2018. Basal demographic characteristics, echocardiographic data, procedural data and aortic root dimensions obtained from multislice coronary cardiac tomography (CT) were evaluated by univariate analysis for predictors of myocardial injury. All variables that are significant for development of myocardial injury in univariate analysis (p<0.05) were entered into a multivariate logistic regression analysis model. Plasma levels of high sensitive troponin T and creatin kinase- MB are used for diagnosis of myocardial injury according to the VARC-2 criteria.Results; Myocardial injury detected by rise of plasma levels of HsTnT was found to be associated with advanced age [Odds Ratio (OR): 1.054 (% 95 Confidence interval (CI): 1.013-1.098 p=0.010)], transcatheteter heart valve type (LOTUS) [OR: 10.207 (% 95 CI: 2.861-36.463 p=0.001)], aortic annulus-right coronary artery distance measured by MSCT [OR: 0.853 (% 95 CI: 0.731-0.995 p=0.043)] aortic annulus-left main coronary artery distance measured by MSCT [OR: 0.747 (% 95 CI: 0.66-0.906 p=0.003)] and basal GFR values [OR: 0.985 (% 95 CI: 0.970-1.000 p=0.044)]. Myocardial injury detected by rise of plasma levels of CK-MB was found to be associated with advanced age [OR: 1.062 (% 95 CI: 1.005-1.230 p=0.031)] and transcatheteter heart valve type (LOTUS) [OR: 8.772 (% 95 CI: 3.166-24.307 p=0.001)]. Myocardial injury detected with the rise of both cardiac biomarkers are found to be associated with delayed discharge from hospital after procedure (For CK-MB p=0.015, for HsTnT p=0.001) and increased risk of permenant pacemaker implantation (For CK-MB p=0.001, for HsTnT p=0.043). Additionally presence of myocardial injury detected by elevation of CKMB levels is found to be associated with increased in-hospital mortality rates(p=0.001).Conclusions: Advanced age, transcatheter heart valve type, basal GFR values, aortic annulus-LMCA and aortic annulus-RCA distance measured by MSCT are found to be associated with increased risk of myocardial injury after TAVİ. We also found that occurence of myocardial injury is related with increased risk of permenant pacemaker implantation, delayed discharge from hospital and in-hospital mortality (statistical significance only for CK-MB related myocardial injury for the latter).

Giriş ve Amaç: Semptomatik ciddi aort darlığı tedavisinde Transkatater Aortik Kapak İmplantasyonu (TAVİ) giderek daha yaygın olarak kullanılan bir tedavi yöntemidir. Diğer perkütan koroner girişimlerde olduğu gibi TAVİ işleminden sonra da miyokardiyal hasar gelişimi sık görülen bir durumdur. Bu çalışmanın amacı TAVİ işleminden sonra gelişen miyokardiyal hasarı predikte ettirecek faktörlerin tanımlanması ve miyokardiyal hasarın hastaların prognozu üzerine olan etkilerinin araştırılmasıdır.Materyal ve Metod: Bu çalışmada Ankara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Tıp Fakültesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi'ne Temmuz 2011 ve Temmuz 2018 tarihleri arasında TAVİ prosedürü uygulanan 474 hastadan çalışma kriterlerini karşılayan 188 hasta geriye dönük olarak incelendi. Miyokardiyal hasar gelişim riskini predikte ettirebilecek olan bazal demogrofik özellikler, ekokardiyografik veriler, prosedürel veriler ve çok kesitli bilgisayarlı tomografi (ÇKBT) ile incelenen aortik kök ölçümleri tek değişkenli analizle değerlendirildi. Tek değişkenli analizde miyokardiyal hasar için anlamlı olan (p<0.05) tüm değişkenler çok değişkenli lojistik regresyon analiz modeline girilmiştir. Miyokardiyal hasar tanımında kardiyak biyomarkerların (yüksek sensitif troponin T, kütle CK-MB) plazma seviyelerindeki artışları dikkate alınmış olup Valve Academic Research Consortium-2 (VARC-2) kriterleri uygulanmıştır.Bulgular; Yüksek sensitif troponin T (HsTnT) seviyelerindeki artış ile tespit edilen miyokardiyal hasarın hastaların yaş [Odds Ratio (OR): 1.054 (% 95 Güvenlik Aralığı (GA): 1.013-1.098 p=0.010)], kullanılan protez kapak tipi (LOTUS) [OR: 10.207 (% 95 GA: 2.861-36.463 p=0.001)], koroner BT anjiografi ile ölçülen aortik anulus-Sağ koroner arter (RCA) [OR: 0.853 (% 95 GA: 0.731-0.995 p=0.043)] ve aortik anulus-sol ana roner arter (LMCA) uzaklığı [OR: 0.747 (% 95 GA: 0.66-0.906 p=0.003)] ve bazal glomerüler filtrasyon hızı (GFR) değerleri [OR: 0.985 (% 95 GA: 0.970-1,000 p=0.044)] ile ilişkili olduğu saptanmıştır. Ek olarak CK-MB değerlerinde artış ile tespit edilen miyokardiyal hasarın ise hastaların yaşı [OR: 1.062 (% 95 GA: 1.005-1.230 p=0.031)] ve kullanılan kapak tipi (LOTUS) [OR: 8.772 (% 95 GA: 3.166-24.307 p=0.001)] ile ilişkili olduğu saptanmıştır. Her iki kardiyak biyomarkerdaki artışın da işlem sonrası hastanede kalış süresi (CK-MB için p=0.015, HsTnT için p=0.001) ve kalıcı pacemaker implantasyon ihtiyacı (CK-MB için p=0.001, HsTnT için p=0.043) ile ilişkili olduğu bulunmuştur. Ek olarak kütle CK-MB seviyelerindeki artış ile tespit edilen miyokardiyal hasar varlığının hastane içi mortalite riskini arttırdığı saptanmıştır (p=0.001).Sonuç: Yaş, kullanılan protez kapak tipi, koroner BT anjiografi ile ölçülen aortik anulus-LMCA ve aortik anulus-RCA uzaklığı ve bazal GFR değerlerinin TAVİ sonrası miyokardiyal hasar gelişiminde etkili olduğu saptanmıştır. Miyokardiyal hasar gelişiminin işlem sonrası kalıcı kalp pili implantasyonu, taburculuk süresi ve hastane içi mortalite (sadece CK-MB ilişkili miyokardiyal hasar) gelişim riskini arttırdığı tespit edilmiştir.Anahtar kelimeler: Aort darlığı, transkateter aort kapak implantasyonu, miyokardiyal hasar.