Footprints of the relationship of the environment with human are seen in any historical record and folk-literature. Many faiths have always hinged upon the environment itself and its actions since the Old Ages. This hinge occasionally formed a deific control mechanismbetween human and environment. Individuals and societies protected some natural assets fortheir sanctity. Philosophers and positive scientists have always been in pursuit of defining such a behaviour internalized by human beings throughout ten thousands of years in which this mythological bond transformed into the behaviour of dominating the environment along with sociological and technological development. Ethics and virtues have remained all the time as a level to achieve. The rhetoric of economic and technological era has, however, often precluded these expressions from climbing up to a social level from an individual one. Today, it is a fact that protection and utilization of environment confront the tiers of individual, society and management with one another on a horizontal and vertical plane. The very form of the conception itself made the movement direction of the counter-narrative, inner world of the individual, politics and global movements more complicated. Though based on a good-will, it is also evident that the solution per se is the inception point of a brand-new contradiction. This study primarily focused on existence or non-existence of environmental ethics perception in decision-makers as an important question as to the environmental ethics perception in societies and nstitutions. In the second phase, the aim was to present the existence of this perception in decision-making mechanisms from a qualitative and quantitative perspective. What this study was expected to conclude was that the language of interaction among individuals, societies, institutions and politics was shaped by environmental ethics while its virtue was shaped through the studies on this basis.Keywords: Ethics, Environmental Ethics, Nature Conservation Policies,Forestry Policies.

Tarihi tüm kayıtlarda ve halk edebiyatında doğanın insanla ilişkisine ait izlere rastlanmaktadır. Eskiçağdan itibaren birçok tanrı inanışı doğanın kendisi ve onun eylemlerine dayanmaktaydı. Kimi zaman bu dayanak insan ve doğa arasına tanrısal bir denetim mekanizması oluşturdu. Bireyler ve toplumlar bazı doğal varlıkları kutsal oldukları gerekçesiyle korudular. Bu mitolojik bağın sosyolojik ve teknolojik gelişimle birlikte doğaya hükmeder olma davranışına dönüştüğü on binlerce yılda filozoflar ve pozitif bilimciler insanın içselleştirdiği bir yaklaşımı tanımlamaya çalıştılar. Etik ve erdem her dönemde ulaşılması gereken bir mertebe olarak yerini korudu. Ancak ekonomik ve teknolojik çağların retoriği, bu ifadeleri birey düzeyinden toplum düzeyine ulaşmasını çoğu zaman engelledi. Günümüzde doğayı koruma ve kullanmanın birey, toplum ve yönetim katmanlarını yatay ve dikey düzlemde karşı karşıya getirdiği bir gerçektir. Algının şekli, karşı söylemin hareket yönünü, bireyin kendi iç dünyasını, politikayı ve küresel hareketleri daha da karmaşık hale getirdi. Temelinde iyi niyet de olsa çözümün aslında yeni bir çelişkinin başlangıç noktası olduğu da bir gerçekti. Bu çalışmada toplum ve kurumlar arasındaki çevresel etik algı üzerinde var olan ikilemlerden karar vericilerin çevresel etik algısının varlığı veya yokluğu öncelikle araştırıldı. İkinci aşamada ise bu algının karar mekanizmasında nicelik ve nitelik açısından varlığı ortaya konulmaya çalışıldı. Beklenen ve sunulmak istenen katkı ise, birey, toplum, kurumlar ve politika arasındaki etkileşimin dilini çevresel etiğin ve erdemini ise bu temeldeki çalışmaların oluşturmasıydıAnahtar Kelimeler: Etik, Çevre Etiği, Doğa Koruma Politikası, Ormancılık Politikası.