Objective: This study was conducted to measure intraocular pressure (IOP) on 1st and 3rd days, 1st and 2nd weeks and 1st and 3rd mounths after an attact by different methods like Non-Contact Tonometer (NCT), Pascal Dynamic Contour Tonometer (DCT) and Goldmann Applanation Tonometer (GAT); at the same time to examine probable topographical changes in corneal volume (CV), anterior chamber volume (ACV), anterior chamber depth (ACD) and central cornea thickness (CCT) by the help of Pentacam and to determine the relationships between these values.Materials and Method: 63 patients with uveititis monitored at or applied first time to Ufuk University; Department of Eye Diseases between the dates October 2008 and April 2011. According to the criteria determined by International Uveititis Study Group, the patients were divided into different 4 groups, namely: anterior, intermediate, posterior and panuveititis. 81 eyes of 63 uveititis patient that had an attact were included in the study. The other 32 eyes which had no uveititis attact of which have not had an attack yet, were considered as a control group. Their IOPs were measured by NCT, DCT, and GAT at 1st and 3rd days, 1st and 2nd weeks and 1st and 3rd mounths. In addition CV, ACV, ACD and CCT values were determined by Pentacam device.Findings: The average age of the patients during application was 39.51 ± 11.7. The ratio of the number of males over females of 63 patients was 26/37 (0.7). The average time for patient monitoring was 16.35 ± 10.62 months. 44 patients out of 63 patients (69.84%) were determined to have anterior uveititis, 7 patients (11.12%) had intermediate uveititis, 4 patients (6.35%) had posterior uveititis and the other 8 patients (12.63%) had panuveititis. 45 eyes out of the 81 eyes of 63 patients were right eye, while the other 36 eyes were left eye.Most of the uveititis patients were idiopathic (53.96%). In the group with a diagnosis, the most commen etiology was Behçet?s Disease (19.04%). The most common treatment was topical steroid treatment with 44 eyes (54.32%). Prednisolone asetate 1% treatment to 31 of them (70.46%), and dexamethasone 0.1% treatment to the other 13 eyes (29.54%) were applied. Patients in the 3rd day study groups had statistically significant lower IOP values determined by NCT, DCT, and GAT according to the control group (p<0.05). At the 3rd day, 5 patients had high IOP values (between 26-39 mmHg). The treatment continiued for these patients without lowering the steroid dosage and starting from 1 week, their IOP values were decreasing. 3 patients having PAAG history in their families had normal IOP values at 3rd day, while they were high at 1st week, 2nd week and 1st month. 81 eyes in the study had average ACD value of 3,10 ± 0.09 mm, CV value of 61,3± 1.68 mm³, CCT value of 561 ± 11.9 ?m and ACD value of 192,2 ± 10.5 mm³. 32 eyes in the control goup had average ACD value of 3,04 ± 0.06 mm, CV value of 60,7± 1.43 mm³, CCT value of 556 ± 9.4 ?m and ACD value of 184,7 ± 11.8 mm³.Conclusion: In the patients with uveititis, IOP values were lower at 3rd day according to the other time points. In some patients, IOP showed not stable character. If IOP starts to increase at early stages (from 3rd day), it should be IOP increase caused by uveititis and those patients should be monitored closely in terms of uveitic gloucoma. Especially if IOP is increasing after 1st and 2nd weeks in the patients having family PAAG history, caution should be exercised in terms of steroid glaucoma. Steroid dose should be cut quickly and their IOP values should be taken under control. Their monitoring should be performed in terms of glaucoma for long term.

Amaç: Bu çalışma; üveitli hastaların atak sonrası 1.gün, 3.gün, 1. hafta, 2. hafta, 1. ay ve 3. ay göz içi basınçlarını (GİB) Non-Kontakt Tonometre (NKT), Pascal Dinamik Kontur Tonometre (DKT) ve Goldmann Applanasyon Tonemetresi (GAT) gibi farklı yöntemlerle ölçmek ve aynı zamanda korneal volüm (KV), ön kamara volümü (ÖKV), ön kamara derinliği (ÖKD) ve santral kornea kalınlığında (SKK) oluşabilecek topografik değişiklikleri Pentacam yardımıyla saptamak ve bu değerler arasındaki ilişkileri araştırmak amacıyla gerçekleştirildi.Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Ekim 2008 ile Nisan 2011 tarihleri arasında Ufuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Anabilim Dalı Polikliniğine ilk kez başvuran veya takipli 63 üveit hastası dahil edildi. Hastalar Uluslararası Üveit Çalışma Grubunun belirlediği kriterlere göre ön, orta, arka ve panüveit olmak üzere dört gruba ayrılarak sınıflandırıldı. 63 üveit hastasının üveit atağı geçiren 81 gözü çalışma grubuna dahil edildi. Daha önce üveit atağı geçirmemiş veya halen üveit atağı geçirmeyen diğer 32 gözü kontrol grubu olarak belirlendi. Çalışma grubuna alınan 81 göz ile kontrol grubuna alınan 32 gözün GİB'ları 1. gün, 3. gün, 1. hafta, 2. hafta, 1. ay ve 3. ay NKT, GAT ve DKT ile ölçüldü; ayrıca KV, ÖKV, ÖKD ve SKK ölçümleri pentacam cihazı ile yapıldı.Bulgular: Hastaların müracaat anındaki yaş ortalaması 39.51 ± 11.7 idi. Çalışmaya dahil edilen toplam 63 hastada erkek/kadın oranı 26/37 (0.7) idi. Hasta takip sürelerinin ortalaması 16,35 ± 10,62 ay idi. 63 hastanın 44'ünde (%69.84) ön üveit saptanmış, 7'sinde (%11.12) orta üveit, 4'ünde (%6.35) arka üveit, 8'inde (%12.69) ise panüveit tespit edilmiştir. Çalışma grubuna alınan 63 hastanın 81 gözünden 45'i sağ göz iken, 36'sı sol gözdü. Üveit hastalarının çoğunluğunu idyopatik grup oluşturmaktaydı (%53.96). Tanı konulan grupta en sık görülen etyoloji Behçet hastalığı idi (%19.04). Çalışma grubuna alınan hastalara en sık uygulanan tedavi yöntemi 44 göz ile (%54.32) topikal steroid tedavisiydi. Bunlardan 31 göze prednizolon asetat %1 (%70.46), 13 göze dexametazon %0.1 (%29.54) tedavisi verildi. 3. gün çalışma grubundaki hastaların NKT, GAT ve DKT ile ölçülen GİB değerleri, kontrol grubuna göre istatistiksel açıdan anlamlı olacak şekilde daha düşük bulundu (p<0.05). 5 hastanın 3. gün GİB değerleri yüksek bulundu (26-36 mmHg arası). Bu hastaların, steroid dozu azaltılmadan tedavilerine devam edildi ve 1.haftadan itibaren GİB'larında azalma eğilimi görüldü. Ailelerinde PAAG öyküsü olan 3 hastanın 3. gün GİB'ları normal iken, 1. hafta, 2. hafta ve 1. ay yüksek bulundu ve bu hastalar steroid glokomu yönünden takip edildiler. Çalışma grubundaki 81 gözün ÖKD ortalamaları 3,10 ± 0.09 mm, KV ortalamaları 61,3± 1.68 mm³, SKK ortalamaları 561 ± 11.9 ?m ve ÖKV ortalamaları 192,2 ± 10.5 mm³ olarak bulundu. Kontrol grubundaki 32 gözün ÖKD ortalamaları 3,04 ± 0.06 mm, KV ortalamaları 60,7± 1.43 mm³, SKK ortalamaları 556 ± 9.4 ?m ve ÖKV ortalamaları 184,7 ± 11.8 mm³ idi.Sonuç: Üveit hastalarında 3. gün GİB değerleri diğer günlere göre daha düşük bulunmuştur. Bazı hastalarda GİB değişken seyir göstermektedir. Eğer GİB erkenden (3. günden itibaren) yükselmeye başlıyorsa üveite bağlı GİB yüksekliğinden şüphelenilmelidir ve bu hastalar üveitik glokom yönünden yakın takip edilmelidir. Özellikle ailede PAAG öyküsü olanlarda GİB 1. ve 2. haftadan sonra yükselme eğilimi gösteriyorsa steroid glokomu yönünden dikkatli olunmalıdır. Bu hastaların steroid dozu hızla kesilerek, GİB'ları kontrol altına alınmalı ve uzun dönemde glokom yönünden takipleri yapılmalıdır.