Mental Toughness, Attachment Style and Cognitive Emotion Regulation: A Study on Athletes with and without Physical Disabilities The aim of this study is to examine the relationship of mental toughness with attachment styles and cognitive emotion regulation strategies. The sample of the study consists of 207 athletes who with physical disabilities (30 female, 43 male) and athletes without physical disabilities (64 female, 70 male), between ages 18-46 (Mean: 26.11 ± 8.16). In the data collection process, Personal Information Form, Sport Mental Toughness Questionnaire, Relationship Scale Questionnaire and Cognitive Emotion Regulation Questionnaire were used. At the analysis of the data, SPSS 20.0 program was used and independent groups t-test, Pearson product-moment correlation, and hierarchical stepwise multiple regression analysis were done.As a result of the analysis of the data obtained, it was found that there was no significant difference in terms of mental toughness and attachment styles between the athletes with physical disabilities and athletes without physical disabilities (p.05). It has been identified that acceptance and positive refocusing strategies were used more often by athletes with physical disabilities (p<.05). When gender differences were examined, it was seen that male athletes mental toughness scores were higher than female athletes (p<.05). As the relationship between the variables of the study is examined, it was found that there is a positive relationship between the mental toughness and the secure attachment style of the athletes with physical disabilities (r=.41, p<.01) and athletes without physical disabilities (r=.27, p<.01). It was also found that secure attachment was a significant predictor for all athletes in terms of confidence, constancy and control (p<.05). Keywords: Mental Toughness; Attachment Style; Cognitive Emotion Regulation; Physical Disability.

Zihinsel Dayanıklılık, Bağlanma Stilleri ve Bilişsel Duygu Düzenleme: Bedensel Engeli Olan ve Olmayan Sporcular Üzerine Bir ÇalışmaBu araştırmanın amacı; zihinsel dayanıklılık ile bağlanma stilleri ve bilişsel duygu düzenleme stratejileri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmanın örneklemi, 18-46 yaş arasında (Art. Ort. 26.11 ± 8.16), bedensel engeli olan (30 kadın, 43 erkek) ve bedensel engeli olmayan (64 kadın, 70 erkek) 207 sporcudan oluşmaktadır. Veri toplama sürecinde, Kişisel Bilgi Formu, Sporda Zihinsel Dayanıklılık Envanteri, İlişki Ölçekleri Anketi ve Bilişsel Duygu Düzenleme Ölçeği kullanılmıştır. Veri analizinde SPSS 20.0 programı kullanılmış ve bağımsız gruplar t-testi, pearson momentler çarpım korelasyonu ve hiyerarşik adımsal çoklu regresyon analizi yapılmıştır. Elde edilen verilerin analizi sonucunda, bedensel engeli olan ve bedensel engeli olmayan sporcular arasında, zihinsel dayanıklılık ve bağlanma stilleri bakımından anlamlı bir farkın olmadığı tespit edilmiştir (p.05). Kabul ve olumlu yeniden odaklanma stratejilerinin ise, bedensel engeli olan sporcular tarafından daha sık kullanıldığı belirlenmiştir (p<.05). Cinsiyetler arası farklılık incelendiğinde, erkek sporcuların zihinsel dayanıklılık puanlarının kadın sporcuların puanlarından daha yüksek olduğu görülmüştür (p<.05). Araştırmanın değişkenleri arasındaki ilişki incelendiğinde, bedensel engeli olan (r=.41, p<.01) ve bedensel engeli olmayan (r=.27, p<.01) sporcuların, zihinsel dayanıklılık durumları ile güvenli bağlanma stili arasında pozitif bir ilişki olmasının yanı sıra güvenli bağlanmanın tüm sporcular bakımından, zihinsel dayanıklılığı oluşturan güven, devamlılık ve kontrol alt boyutları için anlamlı bir yordayıcı olduğu tespit edilmiştir (p<.05).Anahtar Kelimeler: Zihinsel Dayanıklılık; Bağlanma Stili; Bilişsel Duygu Düzenleme; Bedensel Engellilik.