The Nilüfer Unit of the Karakaya Complex at the pre-Liassic basement of the Sakarya Composite Terrane is composed mainly of metabasaltic lithologies with limestones, and minor cherts and mudstones. These metabasic assemblages show OIB- and E-MORB-type geochemical signatures with variable enrichment in the most incompatible elements relative to N-MORB. The Eymir Unit consists of variably deformed metaclastics, and constitutes the matrix in which the Nilüfer-type blocks are embedded. In the Ankara region, the Eymir Unit is intruded by metadiabase dikes that display intra-oceanic SSZ-type signatures with a marked negative Nb anomaly combined with a slightly depleted HFSE budget relative to N-MORB.The wide range in trace element ratios displayed by the Nilüfer metabasic rocks can be explained by melt-mixing processes that has taken place within the spinel-garnet transition zone. Pb-Nd-Hf radiogenic isotope systematics reveal that the Nilüfer samples has been derived from enriched mantle sources, and a multi-component source mixing is required to explain their genesis. The Eymir metadiabases, however, require contribution from a sediment component that mixes with a depleted mantle source.The geochemical data when combined with the geological and petrographical observations suggest that the Nilüfer metabasic rocks represent ancient oceanic islands that were created by a heterogeneous mantle plume rising beneath the Palaeotethyan oceanic lithosphere. During the latest Triassic, these oceanic islands were incorporated into a subduction/accretion prism, where they mixed with the continental-derived assemblages of diverse origin, creating the Karakaya Complex. The intrusion of the SSZ-type metadiabases postdates the formation and deformation of the Complex.

Sakarya Kompozit Birliği'nin Jura-öncesi temelindeki Karakaya Kompleksinin ana bileşenlerinden olan Nilüfer Birimi, başlıca metabazaltik litolojilerden ve bunlarla ardalanmalı kireçtaşları, ve daha az oranda çört ve çamurtaşlarından oluşur. Nilüfer Birimi içerisindeki metabazik birlikler baskın olarak OIB- ve daha az oranda E-MORB-tipi jeokimyasal özellikler sergilemekte, ve N-MORB'a göre değişken derecelerde zenginleşme göstermektedirler. Eymir Birimi ise değişken yoğunlukta deforme olmuş metaklastiklerden oluşmaktadır, ve Nilüfer Birimi bloklarının içinde yer aldığı matriksi temsil etmektedir. Eymir Birimi, Ankara civarında, okyanus-içi SSZ-karakterindeki metadiyabaz daykları tarafından kesilmektedir. Bu metabazik dayklar negatif Nb anomalileri ve N-MORB'a göre biraz daha tüketilmiş HFSE karakterleri ile göze çarparlar.Nilüfer metabazik kayaçlarının iz element oranlarında görülen geniş aralık, spinel-garnet geçiş zonunda meydana gelen ergiyik karışması işlemleri ile açıklanabilir. Pb-Nd-Hf radyojenik izotop sistematiği, Nilüfer örneklerinin zenginleşmiş manto kaynaklarından türediğini gösterir, ve bu kayaçların jenezi çoklu kaynak karışımını gerektirir. Öte yandan, Eymir diyabazlarının jenezi, tükenmiş manto kaynağına katılan bir sediment öğesiyle açıklanabilir. Jeolojik ve petrografik gözlemlerle ve bu çalışmada sağlanan jeokimyasal veriler, Nilüfer Birimi içerisindeki metabazik kayaçların, Paleotetis okyanusal litosferinin altından yükselen heterojen bir manto sorgucu etkisiyle oluşmuş okyanus adalarını temsil ettiğini gösterir. En geç Triyas'ta bu okyanus adaları bir dalma-batma-eklenme prizmasına katılmış, ve burada farklı kıtasal kökenli birimlerle karışarak Karakaya Kompleksi'ni meydana getirmiştir. Yay ardı basen bazaltı karakterli diyabazların intrüzyonu ise melanj oluşumu ve deformasyonundan daha sonra gerçekleşmiştir.