In this thesis, Samkhyakarika, which is one of the most important texts of Indian Philosophy, is analyzed. Moreover, it is argued that Samkhya Philosophy could be examined within the framework of Hadot's observations and comments on the philosophical tradition of Ancient Greek and Roma. Firstly, the main lines of the philosophical-spiritual tradition of Ancient Greek and Roma are shared with the findings and analysis of Hadot. Hadot thinks that Ancient Greek philosophy provides a way of life to the person. Thus, the philosophical discourse guides the person to reach her best state. So the philosophical discourse has practical purposes. Furthermore, the spiritual and philosophical tradition of Ancient Greek gives central importance to the phenomenon of death and the anxiety of death. Indian philosophy also has similar characteristics. In this sense, it is claimed that a philosophical dialogue between the traditions of Ancient Greek and Indian can be initiated. Samkhya philosophy is one of the most important schools of Indian thought and literature. Therefore, the historical development of Samkhya Philosophy is examined through the prominent texts of Indian philosophy in the second chapter of the thesis. It is understood that the main implication of Samkhyakarika is not the liberation of Soul but the transcendence of the anxiety of death. In addition, the thesis says the text emphasizes the experience of life and presents life as a contemplation of death. It is shown that a dialogue between Indian and Ancient philosophies considering their similar spiritual tendencies.

Bu tezde Hint Felsefesinin önemli metinlerinden biri olan Samkhyakarika'nın analizi yapılmış ve metnin yaşamı bir ölüm tefekkürü olarak sunduğu fikri ortaya koyulmuştur. Ayrıca Samkhya felsefesinin, Hadot'nun Antik Yunan ve Roma ile ilgili yaptığı gözlemleri çerçevesinde incelenebileceği iddia edilmiştir. Öncelikle giriş bölümünde Antik Yunan ve Roma'daki spritüal geleneğin ana hatları, Hadot ve Foucault'nun bu döneme ait gözlemleri ve bulguları ile paylaşılmıştır. Hadot, Antik Yunan ve Roma'daki felsefenin bir yaşam biçimi olarak ortaya çıktığını düşünür. Yani felsefi söylem insanın kendisinin en iyi haline ulaşması için kişiye yol gösterir. Dolayısıyla felsefi söylemin pratik bir amacı vardır. Ayrıca Antik Yunan felsefesi ve spritüal gelenekleri ölüm olgusu ve ölüme dair kaygıyı da merkeze alır. Hint Felsefesi de bu türden bir yapı sergiler. Bu açıdan Hint felsefesi ve Antik Yunan –Roma felsefi gelenekleri arasında bir diyalog başlatılabileceği iddia edilmiştir. Bu diyalogun Hint felsefesi tarafını en eski felsefi geleneklerden biri olarak kabul edilen Samkhya felsefesinden başlayabileceğini düşünülmüştür. Samkhya felsefesi Hint külliyatının ve düşüncesinin en önemli parçalarından biridir. Bu yüzden tezin ikinci bölümünde Samkhya felsefesinin tarihsel gelişimi Hint Felsefesinin öne çıkan metinleri üzerinden incelenmiş ve Samkhya Felsefesinin Hint felsefesi içerisindeki yeri anlatılmıştır. Metnin asıl amacının ölüm olgusunun yarattığı kaygının aşılması olduğu iddia edilerek, metindeki acı, bilgi ve özgürleşme arasındaki ilişki ortaya koyulmuştur. Samkhyakarika metninin asıl iması ruhun özgürleşmesi değil ölümün kaygısının aşılmasıdır. Ayrıca metin yaşamın deneyimini öne çıkararak, yaşamın kendisini bir ölüm tefekkürü ve spritüal bir egzersiz olarak ortaya koyar. Sonuç olarak bu tezde Antik Yunan ve Hint felsefeleri arasında benzer spritüal gelenekler üzerinden bir diyaloğun başlatılabileceği gösterilmiştir.