This research vas earned out in the centre, towns, and villages of Tekirdağ province. Using purposed sampling technique, 225 cooperative members total of 14 villages were interviewed. Further more a manager from each cooperative investigated ^as also included in the survey. In the research, cooperative member relationships in agricultural cooperatives in Tekirdağ were investigated. In analyzing the survey results, chi -square tests rare used to determine the effect of members' social and economical conditions on their relations -with the cooperatives. In the comparisons based on the type of cooperatives of fanner members, hypothesis test on the different between to population proportions was used. In acording to research, when the comparison of the existing three types of azioperatives -with respect to cooperative member relationships was made, agricultural development cooperative relative to the other two types 'were twice better from the point of social relations with its members. With respect to members' view of democratic control, relations with the state, members` knowledge level ab3ut the cooperative principles, and frequency of visits to the cooperative, agricultural development cooperatives vere in a much better p3Sition than other cooperatives. From the point of social relations agricultural development cooperatives were followed by agricultural marketing and agricultural credit cooperatives, respectively. For example, the ratios of attendance to general meeting were 60.86 per cent for agricultural development cooperatives. 20.00 per cent for agricultural credit cooperatives, and 21.87 per cent for agricultural marketing cooperatives. From the p3int of economic relations, agricultural developanent cooperatives performed better in active trading of members 'with the cooperative and members' involvement in cooperative's financial position. All members of agricultural development cooperatives stated that they `were actively trading with their cooperative, whereas this was 90.68 per cent and 80. 00 per cent for agricultural marketing cooperatives and agricultural credit cooperatives, respectively. Managers of agricultural credit cooperatives were found to be the most knowledgeable, while they were followed by the managers of agricultural marketing cooperatives. Agricultural development cooperative managers, on the other hand, 'were found to be the least knowledgeable. One of the important conclusions of this research is that agricultural developanent cooperatives which have been presented to be unsuccessful in general.were found to be in a better position in terms of cooperative member relationships than those cooperatives 'which are under the guidance of the state. Key Words: Agricultural cooperatives. Membership relations. Agricultural marketing cooperatives, Agricultural credit cooperatives. Agricultural developraent cooperatives. Economic relations. Social relations. Socioeconomic conditions of members. Cooperative managers.

Bu araştırma Tekirdağ İli. ilçeleri ve köylerinde yürütülmüştür. Gayeli örnekleme yöntemi kullanılarak toplam 14 köyde 225 kooperatif ortağı ile g3mşülmüştür. Ayrıca incelenen her kooperatiften birer yöneticiye anket uygulanmıştır.Araştırmada Tekirdağ İlinde Tarımsal kooperatiflerde kooperatif- ortak ilişkileri incelenmiştir. Anket sonuçlan değerlendirilirken ortakların sosyal re ekonomik durumunun kooperatifle ilişkilerine etkisi ki -kare analizi yapılarak belirlenmiştir. Çiftçilerin ortak oldukları kooperatif çeşitlerine göre yapılan karşılaştırmalarda iki oran arasındaki farka ait hipotez testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda Tekirdağ İlinde bulunan üç kooperatif türü kooperatif-ortak ilişkileri açısından karşılaştırıldığında; ortaklan ile sosyal ilişkiler açısından tarımsal kalkınma kooperatifi diğer iki çeşit kooperatife göre neredeyse iki kat daha iyi ilişkiler içerisindedir. Ortakların demokratik yönetime bakış açısı, demetle ilişkiler, ortakların kooperatifçilik ilkeleri konusundaki bilgi düzeyleri, kooperatife gidiş sıklıktan gibi konularda tarımsal kalkınma kooperatifleri diğer kooperatiflere oranla çok daha iyi durumdadırlar. Sosyal ilişkiler açısından tarımsal kalkınma kooperatiflerini sırasıyla tarım satış kooperatifleri ve tarım kredi kooperatifleri izlemektedir. Örneğin genel kurul toplantılarının tamamına katılanların oranı tarımsal kalkınma kooperatifleri ortaklarında %60.8B. tarım kredi kooperatifleri ortaklarıda %SXOO. tarım satış kooperatifleri ortaklarında %21,87'dir. Ekonomik ilişkiler açısından; ortakların kooperatifleri ile aktif olarak alışverişte bulunmasında, ortakların kooperatifin mali yönü ile ilgilenmesinde tarımsal kalkınma kooperatifleri önde gelmektedir. Tarımsal kalkınma kooperatifleri ortaklarının % 100'ü, tanın satış kooperatifleri ortaklarının % 90,63 u w tarım kredi kooperatifleri ortaklaman %80.00'i kooperatifleri ile aktif olarak alışverişte bulunduklarını belirtmişlerdir. Yöneticilerin bilgi düzeyi açısından ise tarım kredi kooperatifi yöneticileri daha bilgilidir. Bunu tarım satış kooperatifi yöneticileri islemekte ve en as bilgi düzeyine sahip olanlar ise tarımsal kalkınma kooperatif yöneticileridir. Bu araştırmanın önemli sonuçlarından biri de genelde başarısız olarak sunulan tarımsal kalkınma kooperatiflerinin, kooperatif-ortak ilişkileri açısından devlet güdümlü kooperatiflere oranla daha iyi durumda olmasıdır.