Aim : Atrial fibrillation (AF) is an important cause of mortality and morbidity due to thromboembolic events. Mechanisms that cause thrombus formation in AF patients have been the subject of more studies in the recent period. The hypothesis of this study is that there may be more thrombotic events in AF patients with high atrial rate. The aim of this study was to investigate the relationship between atrial rate per minute during atrial fibrillation episodes and the levels of thrombus biomarkers such as vWf, fibrinogen and D-Dimer in the from blood taken from the left atrium.Materials and methods: A total of 29 patients who underwent cryoablation were included in the study. All participants underwent transthoracic and transesophageal echocardiography before the procedure. Blood samples were taken from the left atrium following septostomy before the cryoablation procedure. Then AF induction was performed and atrial rate per minute was determined. After the data were collected, the correlation between atrial rate and vWf, fibrinogen and D-Dimer levels was examined. In addition, two groups were formed as the average atrial rate of the participants, above and below 317 / min. The thrombus biomarkers and basal characteristics were compared between these two groups.Results: There was no significant correlation between atrial rate and vWf, fibrinogen and D-Dimer levels (p= 0,861, p = 0,961, p= 0,274). There was no significant difference in terms of biomarkers between these two groups when the atrial speed was divided into two groups at 317 / min and above (p= 0,912, p= 0,947, p= 0,130). When the relationship between clinical and echocardiographic basal characteristics and atrial rates was evaluated, atrial rate and left atrial size (p = 0,357), mitral regurgitation (p = 0,233), left ventricular ejection fraction (p = 0,476) and left atrial pressures (p = 0,598) were not associated. On the other hand patients with hypertension (p = 0.046) and diabetes mellitus (p = 0,013) had a higher atrial rate.Conclusion: In AF patients, it was determined that the velocity in atria during the AF rhythm was not related to the biomarkers, which were previously shown to be indicators of thrombotic events in this patient group. With this result, in patients with atrialfibrillation the role of atrial rate levels in atrial thrombus formation may be considered to be limited. In addition, diabetic and hypertensive patients had higher atrial rates during the AF attack. As a result, more studies are needed to clarify the underlying mechanism of the thrombotic environment in AF.Key words: atrial fibrillation, atrial rate, vWf, fibrinojen, D-Dimer, thrombus.

Amaç: Atriyal Fibrilasyon (AF) neden olduğu tromboembolik hadiseler nedeniyle önemli bir mortalite ve morbidite sebebidir. AF hastalarında trombüs oluşumuna neden olan mekanizmalar son dönemde giderek daha fazla çalışmanın konusu olmuştur. Bu çalışmada hipotez olarak yüksek atriyal hıza sahip olan AF hastalarında daha fazla trombotik olay olabileceğinden yola çıkılarak atriyal fibrilasyon hastalarında AF atağı sırasındaki atriyumlardaki dakikadaki hız ile sol atriyumdan alınan kandan çalışılacak vWf, fibrinojen ve D-Dimer gibi trombüs biyobelirteçleri arasındaki ilişkisi araştırıldı.Materyal ve metod: Çalışmaya takipleri sırasında kryoablasyon kararı alınan toplam 29 hasta alındı. Tüm katılımcılara işlem öncesi transtorasik ve transözofagiyal ekokardiyografi yapıldı. Kryoablasyon işlemi öncesinde kan örnekleri septostomi sonrası sol atriyumdan alındı. Daha sonra AF indüksiyonu yapılarak dakikadaki atriyal hız belirlendi. Veriler toplandıktan sonra dakikadaki atriyal hız ile sol atriyumdan alınan kandan çalışılan vWf, fibrinojen ve D-Dimer seviyeleri arasında korelasyon olup olmadığına bakıldı. Ayrıca katılımcıların ortalama atriyal hızı olan 317/dk nın altı ve üstü olarak iki grup oluşturuldu. Sözü edilen trombüs biyobelirteçleri ve bazal karakteristikler bu iki grup arasında karşılaştırıldı.Bulgular: Atriyal hız ile vWf, fibrinojen ve D-Dimer seviyeleri arasında yapılan korelasyon analizinde anlamlı ilişki bulunmadı (p= 0,861, p = 0,961, p= 0,274). Katılımcılar dakikadaki atriyal hız 317 /dk nın altı ve üzeri olarak iki gruba ayrıldığında, bu iki grup arasında sözü edilen biyobelirteçler açısından anlamlı fark izlenmedi (p= 0,912, p= 0,947, p= 0,130). Klinik ve ekokardiyografik bazal karakteristiklerin atriyal hız ile olan ilişkisine bakıldığında atriyal hız oranları ile sol atriyum boyutu (p= 0,357), mitral yetmezliği derecesi (p=0,233), sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu (p=0,476) ve sol atriyum basınçları (p=0,598) arasında ilişkisi saptanmazken diyabeti (p=0,013) ve hipertansiyonu (p=0,046) olan hastaların daha yüksek atriyal hıza sahip oldukları izlendi.Sonuç: AF hastalarında AF ritmi sırasında atriyumlardaki hızın, daha önce bu hasta grubunda trombotik olayların belirteçleri oldukları gösterilen biyomarkırlarla ilişkisinin olmadığı belirlendi. Bu sonuç ile atriyal hızın atriyal trombüs oluşumuna katkısının sınırlı olduğu düşünülebilir. Ayrıca diyabetik ve hipertansif hastaların daha yüksek atriyal hız ile AF atağına girdikleri görüldü. Sonuç olarak AF'de oluşan trombotik ortamın altta yatan mekanizmasının tam olarak açıklığa kavuşturulması için daha fazla çalışmaya ihtiyaç olduğu düşünülmektedirAnahtar kelimeler: atriyal fibrilasyon, atriyal hız, vWf, fibrinojen, D-Dimer, trombüs.