This study aims at comparison of the philosophies of Kierkegaard and Heidegger within the framework of `anxiety? concept. Analysis of death, temporality, historicity and, nothingness which appear related to the concept of anxiety in our philosophers? leading philosophies subject to semantic expression of anxiety for each of the two philosophers is under the scope of the thesis.First, general philosophies of Kierkegaard and Heidegger have been set and then, an attempt for explanatory comparison has been made by associating the general philosophies with anxiety. Some philosophers have also been mentioned, whom take place in the background of their philosophies that have been developed upon critiques, in the thesis.The issue of anxiety is the key concept for both of the philosophies. Their philosophies develop through this concept. For Kierkegaard, it has been built on the basis of religious foundations as reinterpretation of Christianity while Heidegger does not adopt religious concepts to his philosophy. However, both of them intersect on the concepts of religion like death, truth, nothingness, conscience, crime and destiny. Heidegger, while associating these concepts with anxiety, takes the concrete into account. On the other hand, Kierkegaard mentions about the meaning of anxiety in order to reach the eternity and the infinity through which he will contact with the God in a world where he feels strange and alone.Anxiety differs from fear for both of the philosophers. The basic difference between these two concepts is that fear belongs to an object. Whereas, anxiety does not belong to an object unlike fear. Anxiety is the anxiety, felt due to nothingness of the world. World is a state of mind which indicates existing while dying at the same time. We live but we will die. When? The answer is simply ?Not Now.? This ambiguity brings about an escape in daily life. This is the sign of despair for Kierkegaard and the sign of being loser for Heidegger.If we think the philosophy of Heidegger as a secularized religion science, there is only a real state for both philosophers that human is temporary and they understand the human as the only entity that has responsibility of the state of having a real personality as a result of the anxious state of mind which comes into being due to this temporality. And this is the will of dying the death.Key Words1.Anxiety2.Fear3.Existence4.Dasein5.Death.

Bu çalışma Kaygı kavramı çerçevesinde Kierkegaard ve Heidegger felsefelerini karşılaştırmayı hedeflemiştir. Kaygı kavramının her iki düşünür için anlamsal ifadesine yer vermek kaydıyla düşünürlerimizin temel felsefelerinde kaygıyla bağlantılı olarak ortaya çıkan ölüm, zamansallık, tarihsellik ve hiçlik konularının analizi tezin kapsamı içerisindedir.Öncelikle Kierkegaard'ın ve Heidegger'in genel felsefeleri serimlenmiş ve daha sonra düşünürlerimizin genel felsefelerini kaygıyla ilişkilendirerek yorumsal bir karşılaştırma denemesi yapılmıştır. Her iki düşünürümüzün de eleştiriler üzerine kurmaya çalıştığı felsefelerinin arka planında yer alan kimi düşünürlere de tezin bütününde yer yer değinilmiştir.Kaygı problemi hem Kierkegaard ve hem de Heidegger felsefesinin kilit kavramı olmakla birlikte tüm felsefeleri de bu kavram üzerinden hareketle gelişir. Kierkegaard için bu Hıristiyanlığın yeniden yorumlanması olarak dini temeller üzerine kurulmuşken, Heidegger dini kavramları felsefesinde konu edinmez. Ancak her ikisinin de kesiştiği nokta dinin kavramları olan ölüm, hakikat, hiçlik, vicdan suç ve yazgıdır. Heidegger, bu kavramları kaygıyla ilişkilendirirken dünyasallıktan, somuttan yola çıkar. Kierkegaard ise sonsuzluğa, kendisini yabancı ve yalnız hissettiği bu dünyadan Tanrı'yla irtibata geçeceği ebediliğe ulaşmak için kaygının anlamına değinir.Kaygı her iki düşünür için de korkudan farklıdır. Bu iki kavram arasındaki temel fark; korkunun ait olduğu bir nesnesinin olmasıdır.Oysa kaygının korkudaki gibi belirgin bir nesnesi yoktur. Kaygı dünyanın hiçliği karşısında duyulan kaygıdır. Dünya içinde var olmanın aynı zamanda ölüyor olmaya işaret ettiği bir temel ruh halidir. Yaşıyoruz ama öleceğiz. Ne zaman? Verilecek cevap sadece ?Şimdi Değil? olacaktır. Bu belirsizlik günlük yaşam içerisinde bir kaçışa neden olur. Bu Kierkegaard için umutsuzluk, Heidegger içinse düşmüşlüğün işaretidir.Heidegger'in felsefesini de laikleşmiş bir din bilimi olarak ele alırsak her iki düşünürümüz için gerçek olan tek bir durum vardır; o da insanın geçiciliği ve bu geçiciliği karşısında oluşan kaygılı ruh halinin ona göstereceği doğru bir yol olarak, bir ben olma, gerçek bir benliğe sahip olma sorumluluğunun yalnızca kendisine ait olduğu tek varlık olarak insanı görmeleridir. Bu ise ölümü ölebilmek iradesidir.Anahtar Sözcükler1.Kaygı2.Korku3.Varoluş4.Dasein5.Ölüm.