The aim of this study is to examine the preschool teachers' multiple intelligence areas and problem solving skills. In the research, exploratory sequential design, which is one of the mixed methods in which both quantitative and qualitative data were collected, was used as the model. The study group of the study consisted of 274 preschool teachers working in the primary schools and kindergartens of the Directorate of National Education in Giresun in the 2018-2019 academic year. As a data collection tool in the research, the following tools were used: `Personal Information Form` developed by the researcher, `Problem Solving Inventory` developed by Heppner and Petersen (1982) and translated into Turkish by Şahin, Şahin and Heppner (1993), `Multiple Intelligence Inventory for Educators` developed by Armstrong (1993) and translated into Turkish by Saban (2002), semi-structured interview form. After the quantitative data were collected and analyzed, teachers were determined by forming lower and upper groups according to the scores obtained. The teachers were contacted and interviewed. SSPS 24 package program was used for the analysis of quantitative data and the level of significance for the results was determined as 0.05. The qualitative data of the research was made by content analysis technique. As a result of the research, it is seen that teachers have low level problem solving skills. In addition, it has been seen on average among the teachers that the highest intelligence field is the logical-mathematical intelligence field and the lowest intelligence field is the musical-rhythmic intelligence field. When the relationship between teachers' problem solving skills and intelligence areas was examined, a significant relationship was found between sub-dimensions (p <0.05).

Bu araştırmanın amacı, okul öncesi öğretmenlerinin çoklu zekâ alanları ile problem çözme becerilerini incelemektir. Araştırmada model olarak hem nicel hem de nitel verilerin toplandığı karma yöntemlerden birisi olan açıklayıcı ardışık desen kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2018-2019 eğitim öğretim yılında Giresun'da bulunan Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı ilkokul ve ortaokullar bünyesinde bulunan anasınıfları, kız meslek liseleri ve çok programlı liseler bünyesinde bulunan uygulama anasınıfları ve bağımsız anaokullarında görev yapan 274 okul öncesi öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen `kişisel bilgi formu`, Heppner ve Petersen (1982) tarafından geliştirilen Türkçeye çevirisi Şahin, Şahin ve Heppner (1993) tarafından yapılan `Problem Çözme Envanteri`, Armstrong (1993) tarafından geliştirilen Türkçeye çevirisi Saban (2002) tarafından yapılan `Eğitimciler İçin Çoklu Zekâ Alanları Envanteri` ve Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu kullanılmıştır. Nicel veriler toplandıktan ve analiz edildikten sonra alınan puanlara göre alt ve üst gruplar oluşturularak öğretmenler belirlenmiştir. Belirlenen öğretmenlerle iletişime geçilmiş ve görüşmeler yapılmıştır. Nicel verilerin analizi için SSPS 24 paket programı kullanılmış ve sonuçlar için anlamlılık düzeyi 0.05 olarak belirlenmiştir. Araştırmanın nitel verileri ise içerik analizi tekniğiyle yapılmıştır. Araştırmanın sonucunda nicel bulgular incelendiğinde öğretmenlerin düşük düzeyde problem çözme becerilerine sahip olduğu görülmektedir. Ayrıca öğretmenlerin ortalama olarak en yüksek çıkan zekâ alanının mantıksal-matematiksel zekâ alanı, ortalama olarak en düşük çıkan zekâ alanının ise müziksel-ritmik zekâ alanı olduğu görülmüştür. Öğretmenlerin problem çözme becerileri ile zekâ alanları arasındaki ilişki incelendiğinde ise alt boyutlar arasında anlamlı ilişki olduğu görülmüştür (p<0.05). Nitel bulgular incelendiğinde ise; öğretmenlerin çoklu zekâ alanlarının sınıfta planladıkları etkinlik türlerini etkilediği görülmüştür. Öğretmenlerin okul hayatlarında sevdikleri ve sevmedikleri derslerin zekâ alanlarına göre değiştiği saptanmıştır. Öğretmenlerin zekâ alanlarına göre günlük hayatta ve sınıfta karşılaştıkları problemlerin, problem çözme yöntemlerinin, problemi çözen kişilerin, problemin çözümü için yardım aldıkları kişilerin farklılaşmadığı görülmüştür.