The present study was carried out to determine the prevalence of nasal carriage of methicillin resistant Staphylococcus aureus (MRSA) among veterinarians (n: 89) and veterinary faculty students (n: 83). In addition, antimicrobial susceptibility and staphylococcal chromosomal cassette mec (SCCmec) type were also investigated. While no MRSA was isolated from nasal swabs, methicillin-resistant coagulase-negative staphylococci (MRCNS) was isolated from 43.8% (39/89) of veterinarians (33 S. epidermidis, 3 S. haemolyticus, 2 S. hominis subsp. hominis, 1 S. lentus) and 44.6% (37/83) of students (26 S. epidermidis, 5 S. haemolyticus, 2 S. hominis subsp.hominis, 4 S. cohnii). Among MRCNS isolated from veterinarians, SCCmec tip IV in 22 isolates, SCCmec tip V in 14 isolates and SCCmec tip II in 2 isolates was found. Whereas among MRCNS isolated from veterinary faculty students, SCCmec tip V in 18 isolates, SCCmec tip IV in 13 isolates and SCCmec tip II in 4 isolates. SCCmec type could not be determined in one isolate from veterinary faculty student and in two isolates from veterinarians. While all MRCNS isolates were found to be sensitive to vancomycin and quinopristin-dalfopristine, 64.1% (25/39) of MRCNS isolates from veterinarians and 37.8% (14/37) of MRCNS isolates from veterinary faculty studentsshowed multiple resistance (5 or more antimicrobials).The results show that veterinarians and veterinary faculty students are colonized with high rates of multiple-resistant MRCNS. For that reason, veterinarians and veterinary faculty students should be informed about this emerging occupational health risk and educated about preventive measures. Collaboration between human and veterinary medicine is urgently needed to control methicillin-resistant staphylococci in the community.

Bu çalışma, veteriner hekim (n: 89) ve veteriner fakültesi öğrencilerinde (n: 83) metisilin dirençli Staphylococcus aureus (MRSA) nazal taşıyıcılığının prevalansının belirlenmesi amacıyla gerçekleştirildi. Ayrıca, izolatların antimikrobiyal duyarlılıkları ve stafilokokal kaset kromozom mec (SCCmec) tipi de araştırıldı. Alınan sıvab örneklerinin hiçbirinden MRSA izole edilemezken, veteriner hekimlerin %43.8'inden (39/89) (33 S. epidermidis, 3 S. haemolyticus, 2 S. hominis subsp. hominis, 1 S. lentus) ve veteriner fakültesi öğrencilerinin %44.6'sından (37/83) (26 S. epidermidis, 5 S. haemolyticus, 2 S. hominis subsp.hominis, 4 S. cohnii) metisilin dirençli koagulaz negatif stafilokok (MDKNS) izole edildi. Veteriner Hekimlerden izole edilen MDKNS suşlarında SCCmec tip IV 22, SCCmec tip V 14 ve SCCmec tip II 2 izolatta belirlenirken; veteriner fakültesi öğrencilerinden izole MDKNS suşlarında SCCmec tip V 18, SCCmec tip IV 13 ve SCCmec tip II 4 izolatta tespit edildi. Veteriner hekimlerden izole edilen 1 ve Veteriner Fakültesi öğrencilerinden izole edilen 2 suşun ise SCCmec tipi belirlenemedi. MDKNS izolatlarının tamamı vancomycin ve quinopristin-dalfopristine duyarlı bulunurken, veteriner hekimlerden izole edilen MDKNS izolatlarının %64.1'inde (25/39) ve veteriner fakültesi öğrencilerinden izole edilen MDKNS izolatlarının %37.8'inde (14/37) çoğul dirençlilik (5 veya daha fazla antimikrobiyal) saptandı.Sonuçlar veteriner hekim ve veteriner fakültesi öğrencilerinin yüksek oranda çoğul dirençli MDKNS suşları ile kolonize olduğunu göstermektedir. Bu nedenle, veteriner hekimler ve veteriner fakültesi öğrencileri ortaya çıkan bu yeni mesleki sağlık riskine karşı bilgilendirilmeli ve koruyucu önlemler hakkında eğitilmelidir. Ayrıca, metisilin dirençli stafilokokların toplumda yayılımının kontrolü için acilen insan ve veteriner hekimliği arasında işbirliğine ihtiyaç bulunmaktadır.