Dermatofibromas are common fibrohistiocytic lesions and to date numerous dermatopathological types have been identified. There are a limited number of studies regarding the correlation of dermatoscopic features and patterns in dermatofibromas with dermatopathological features and types. The primary objective of this study was to evaluate the relationship between the dermatoscopic features of dermatofibromas and dermatopathological types; the secondary objective was to examine the relationship among the demographic characteristics of patients, number and location of dermatofibromas, relationship among their comorbidities, and dermatoscopic patterns. Our study included 212 patients who visited the outpatient polyclinics of the Ankara University School of Medicine, Department of Skin and Venereal Diseases, and 400 dermatofibromas. The dermatoscopic characteristics of lesions were identified, and dermatoscopic patterns were specified. The dermatopathological type of each dermatofibroma was identified. Furthermore, patients were questioned regarding their history of skin neoplasm, concomitant dermatological and/or systemic diseases, malignancies, consumption of immunosuppressive drugs and demographic characteristics.The most frequently observed dermatopathological type of dermatofibromas in our study was the fibrocollagenous type (90.5%). The most common findings were vascular structures (65%), and the most common patterns were peripheral reticular lines and central white unstructured areas (30.3%); halo findings were identified in 4.8% of dermatofibromas. Typical dermatoscopic patterns were observed in 84.7% of the lesions, whereas atypical patterns were observed in 15.3%. In the atypical patterns, the incidence of vascular structures was statistically more significant. In the fibrocollagenous type of dermatofibromas, typical patterns were most frequently observed (89.5%), whereas atypical patterns were observed in non-fibrocollagenous types (60.5%). There was statistically significant association between atypical dermatoscopic findings and non-fibrocollagenous types.It was determined that the most common concomitant disease occurring with dermatofibromas was hypothyroidism (17%). Multipl eruptive dermatofibroma frequency was statistically significant in patients with accompanying systemic disease or neoplasia compared with patients without these diseases. In conclusion, dermatofibromas may exhibit various dermatoscopic characteristics. Typical dermatoscopic patterns provide a reliable diagnosis in most of dermatofibromas, but dermatofibromas can also be dermatoscopic imitators of skin tumors or vascular proliferations such as melanoma and pyogenic granuloma. As a result of statistical analysis of the relationship between dermatoscopic findings and dermatopathological types, we suggest that atypical dermatoscopic patterns are generally associated with non-fibrocollagenous dermatofibromas. The evaluations related to demographics and comorbidities revealed the need for conducting further studies on the immune pathogenesis of dermatofibromas.

Dermatofibroma, sık görülen fibrohistiyositik bir lezyon olmakla birlikte bugüne kadar çok sayıda dermatopatolojik tip tanımlanmıştır. Dermatofibromalarda dermatoskopik bulguların ve paternlerin, dermatopatolojik bulgularla ve tiplerle korelasyonuna ait sınırlı sayıda çalışma vardır. Çalışmamızın temel amacı dermatofibromaların dermatoskopik bulgularının dermatopatolojik tiplerle ilişkisini değerlendirmek; ikincil amacı, hastaların demografik özelliklerinin, dermatofibromaların sayılarının ve lokalizasyonlarının, komorbiditelerin; birbirleriyle ve dermatoskopik paternlerle ilişkisini incelemekti.Çalışmamıza Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Deri ve Zührevi Hastalıkları Anabilim Dalı polikliniklerine başvuran 212 hasta ve bu hastalara ait 400 dermatofibroma dâhil edildi. Lezyonların dermatoskopik özellikleri ve dermatoskopik paternleri tanımlandı. Her bir dermatofibroma için dermatopatolojik tip belirlendi. Ayrıca hastaların; deri neoplazisi öyküsü, eşlik eden dermatolojik ve/veya sistemik hastalıklar, maligniteler, immünosüpresif ilaç kullanımı gibi demografik özellikleri sorgulandı.Çalışmamızda yer alan dermatofibromalarda saptanan en sık dermatopatolojik tip fibrokollajenöz tip (%90,5)'ti. Dermatoskopik olarak en sık saptanan bulgu damar yapıları (%65), en sık paternse periferal retiküler çizgiler ve santral beyaz yapısız alan (%30,3) oldu. Dermatofibromaların %4,8'inde halo bulgusu tanımlandı. Tipik dermatoskopik paternler lezyonların %84,7'sinde izlenirken; atipik paternler %15,3'ünde izlendi. Atipik paternlerde damar yapılarının görülme sıklığı istatistiksel olarak daha anlamlı bulundu. Fibrokollajenöz tip dermatofibromalarda en sık tipik paternler (%89,5); fibrokollajenöz dışı tiplerde ise atipik paternler (%60,5) görüldü. Araştırmamızda fibrokollajenöz tip dışındaki dermatofibromalarda, atipik dermatoskopik bulguların görülme sıklığı, fibrokollajenöz tiplere göre istatistiksel olarak anlamlı bulundu.Dermatofibromalarla en sık birliktelik gösteren hastalık hipotiroidi (%17) olarak saptandı. Eşlik eden sistemik hastalığı veya neoplazisi olanlarda MEDF sıklığı, sistemik hastalığı veya neoplazisi olmayanlara göre istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Sonuç olarak, dermatofibromalar çeşitli dermatoskopik özellikler sergileyebilir. Tipik dermatoskopik paternler, dermatofibromalarda güvenilir tanı sağlamaktadır. Ancak dermatofibromaların melanoma gibi deri tümörleri veya hastalıklarının da dermatoskopik taklitçisi olabileceği unutulmamalıdır. Çalışmamızda dermatoskopik paternler ve dermatopatolojik tipler arasındaki ilişkiye yönelik değerlendirmelerin sonucu olarak, atipik dermatoskopik paternlerin, fibrokollajenöz dışı dermatofibromalarla ilişkili olduğunu düşünmekteyiz. Demografik özellikler ve komorbiditelerle ilgili yapılan değerlendirmeler, dermatofibromaların immünopatogenezine yönelik daha fazla çalışma yapılması gerekliliğini de ortaya koymuştur.