Aging, growing or wearing off are inevitable consequences of being alive. Humanity kept chasing the immortality since the very first time of its existence, yet have not prevailed. The idea of immortality finds its place in art and science very deeply, thus, this shows the mankind's fondness on immortality. Nevertheless, the law of entropy lies behind everything on earth. Entropy states that, everything wears off and degrades. So, senescence is an inevitable period of human life that occurs many setbacks. However this period that brings many limitations to a persons life doesn't decrease the certain needs that arising from a social being. One of this needs is communication need. Shrinking of the social environment by aging can limits the meeting of the communication needs of individuals. Especially, elderly residents of nursing homes have lesser contacts to commune with. For this reason, in this thesis, a qualitative research performed to evaluate the role of nursing home personnel in meeting the needs of communication satisfaction of the elders who residing in nursing homes. The scope of this study includes 12 participants that resides in a nursing home in Eskişehir Tepebaşı Municipality. In-depth interviews were performed with these participants and the results organised and interpreted by descriptive analysis. According to the results of the research; it's seen that the communication needs are not met while the basic needs of the participants are met. This may result from lack of communication capabilities of the nursing home employees.Keywords: Elderly, Communication, Nursing Home.

Yaşlanma, gelişme, büyüme ya da eskime; doğada canlı olmanın kaçınılmaz birer sonuçlarıdır. İnsanoğlu varoluşunun ilk zamanlarından beri ölümsüzlüğün peşinde koşmuş, henüz başarılı olamasa da denemeye devam etmiştir. İnsanın ölümsüzlük fikrine sanatta ve bilimde bu denli yer vermesi, sonsuzluk fikrine olan düşkünlüğünün en açık göstergesidir. Halbuki dünya, evrensel bir kanun olan ve her şeyin gerilediğini savunan entropi ile işlemektedir. Yaşlılık da farklı boyutlarıyla birtakım gerilemelerin yaşandığı, insan hayatının kaçınılmaz bir dönemidir. Ancak bireyin hayatına birtakım sınırlıklar getiren bu dönem, sosyal bir varlık olmanın neden olduğu kimi ihtiyaçları da azaltmamaktadır. Bu ihtiyaçların biri de insanoğlunun iletişim ihtiyacıdır. Yaşlanmayla beraber sosyal çevrenin daralması, bireyin iletişim ihtiyacını karşılamasını zorlaştırabilmektedir. Özellikle kurumlarda kalan yaşlı bireylerin iletişimsel faaliyetlerde bulunabileceği kişiler daha sınırlı olmaktadır. Bu nedenle, bu tezde huzurevinde kalan yaşlı bireylerin iletişim ihtiyaçlarının karşılanmasında kurum çalışanlarının rolünü belirleyebilmek için nitel bir çalışma yürütülmüştür. Çalışma kapsamında Eskişehir'de Tepebaşı Belediyesi'ne bağlı bir huzurevinde 12 katılımcıdan oluşan bir çalışma grubu ile derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiş ve elde edilen bulgular betimsel analiz yoluyla düzenlenmiş ve yorumlanmıştır. Çalışma sonucunda elde edilen bulgular doğrultusunda; kurumda kalan katılımcıların temel ihtiyaçları karşılanırken, iletişim kurma ihtiyaçlarının yeterince karşılanmadığı ve bu durumun kurum çalışanlarının iletişimsel kabiliyetlerinin eksik olmasından kaynaklanabileceği düşünülmektedir.Anahtar Sözcükler: Yaşlı, İletişim, Huzurevi.