This thesis examines the financial policy and the effect of this policy on foreign direct investment (FDI) through the Libyan example in the period between 2000-2015.A quantitative approach has been adopted using self-regression analysis followed by Werner Granger's Causality and Impact Reaction (IRF) test. The consequences of the normative analysis of the relationship between FDI volume in Libya and certain financial policy instruments are in line with the regression model of GDP, institutional tax rate, human capital (work force), regression model of this study, and about 68% the value of the expenditure depends on the value. In addition, the R multichannel value and the 0.825 (`R` column) value represent the high correlation between Durbin Watson d = 1,892 and all variables in the model, because this value between forest values is 0,562 <D <2,220 (α = 0, 05). So it can be assumed that there is no automatic correlation. In the general significance test, the P value for the F test is below the significance value of 0.05, so we can come to the conclusion that this regression model provides the most appropriate model. This means that total significance indicates that the F test (0.024 Sg) is statistically significant. The effect is significant at 0.05 level (β 1.212, p = <0.05) if only two variables (dependent on GDP and corporate tax rate) are affected on the dependent variable (FDI). However, other arguments do not affect the FDI value. The ratio of GDP and corporation tax was found to be positively correlated with P00.01 and p00.05 respectively.This shows that foreign direct investment positively supports Libyan economic growth. However, by looking at the relationship between FDI and all other variables, we can conclude that they are not significant at either 0.01 or 0.05. These meaningless relationships or insignificant outcomes can be attributed to the ineffective donation or the effects of the civil war in 2011, and to the political instability that is on the rise from 2012.

Bu tez, mali politikayı ve bu politikanın doğrudan yabancı yatırımları (FDI) çekmekteki etkisini 2000-2015 arasını kapsayan dönemdeki Libya örneği üzerinden incelemektedir. Öz regresyon analizi ve ardından Werner Granger'ın nedensellik ve etki tepki (IRF) testi kullanılarak nicel bir yaklaşım benimsenmiştir. Libya'daki DYY hacmi ve bazı mali politika araçları arasındaki ilişkinin normatif analizinden ortaya çıkan sonuçlar R çeyreği değerinin yaklaşık %68 oranında GSYİH'ye, kurumlar vergisi oranına, beşeri sermayeye (iş gücüne), bu çalışmanın regresyon modeline uygunluk göstererek hükümet bütçe fazlasına ve hükümet harcaması değerine bağlı olduğunu gösterdiğini ortaya koymuştur. Ayrıca, R çok kanallı değeri ve 0,825 (`R` sütunu) değeri, modeldeki tüm değişkenler ile Durbin Watson d=1,892 arasındaki yüksek oranlı korelasyonu temsil eder, çünkü orman değerleri arasındaki bu değer şöyledir: 0,562 < D < 2,220 (α = 0,05). Bu yüzden otomatik korelasyonun olmadığı var sayılabilir. Genel anlamlılık testinde F testi için P değeri 0,05 anlamlılık değerinin altındadır, bu yüzden bu tezdeki regresyon modelinin en uygun modeli sağladığı sonucuna varabiliriz. Bu, toplam anlamlılığın F testinin (0,024 Sg) modelin istatiksel olarak anlamlı olduğunu gösterdiği anlamına gelir. Bağımlı değişken (DYY) üzerinde yalnızca ikiy değişkenin (GSYİH, ve kurumlar vergisi oranının sırasıyla) yatırım üzerinde etkisi varsa etki 0,05 seviyesinde (β 1.212, p = < 0,05) anlamlıdır. Ancak, diğer bağımsız değişkenler DYY değerini etkilemez. GSYİH ve kurumlar vergisi oranının sırasıyla P00.01 ve p00.05 ile olumlu bir ilişkisi olduğu bulunmuştur.Bu doğrudan yabancı yatırımın Libya ekonomik büyümesine olumlu bir destek oluşturduğunu gösterir. Ancak, DYY ve diğer tüm bağımsız değişkenler arasındaki ilişkiye bakarak bunların ne 0,01 ne de 0,05'te anlamlı oldukları sonucuna varabiliriz. Bu anlamsız ilişkiler veya önemsiz sonuçlar yetersiz veriye veya 2011'deki yılında iç savaşın etkileri ve 2012'den itibaren artan siyasi istikrarsızlıktan kaynaklanabilir.