Aim: The purpose of this study was to evaluate the pattern and amount of stress and displacement in maksillary sagittal distraction osteogenesis in unilateral cleft lip and palate patient and to compare the results with a non-cleft patients finite element (FE) model.Material and Method: Three-dimensional finite element models for both skulls were constructed. 900.000 nodes and 650.000 elements were defined in UCLP FE model and 1.200.000 nodes and 900.000 elements were defined in the control model. maxillary cortical bon ewas constructed as orthotropic. An anterior displacement (1 mm each step, totally 6 mm) was applied to the elements representing the inferior miniplates of the distractors. Displacements of the surface landmarks and stress distributions in the circummaksillary sutures were analyzed.Results: The displacement distribution in the sagittal plane was asymmetric in the UCLP model whereas in the control model it was symmetrical. Maxilla rotated clockwise direction in UCLP patients FE model whereas counterclockwise rotation was found in non-cleft patients FE model. The UCLP patients FE model was also presented more stress values on sutura nasomaksillaris, sutura frontonasalis and zygomatiomaksillaris on the cleft side than the normal side.Conclusion: Biomechanical reactions of internal maksillary distraction osteogenesis after Le Fort I osteotomy were determined which can help the surgeon and the orthodontist to understand better the therapeutic effects of the internal maksillary distraction osteogenesis on the basal bones and sutures of the craniofacial system. The displacement pattern and von Mises stress distribution in UCLP patients FE model was different from non-cleft patients FE model especially in dentoalveolar, infraorbital margin and foramen infraorbitalis regions of the craniofacial skeleton.

AMAÇ: Bu çalışmanın amacı tek taraflı dudak damak yarıklı bir hastada maksiller sagital distraksiyon osteogenezisi sonrası oluşan gerilme ve yer değiştirme dağılımını değerlendirmek ve sonuçları dudak damak yarığı bulunmayan hastaya ait sonlu eleman modeline ait bulgular ile karşılaştırmaktır.MATERYAL VE METOD: Her iki kafatası için üç boyutlu sonlu eleman (SE) modeli oluşturulmuştur. Tek taraflı DDY hastasına ait SE modelinde 900.000 düğüm noktası ve 650.000 eleman; kontrol modelinde 1.200.000 düğüm noktası ve 900.000 eleman tanımlanmıştır. Maksiller kortikal kemik ortotropik malzeme olarak tanımlanmıştır. Distraktörlerin inferior plakalarını temsil eden bölgedeki elemanlara anterior yer değiştirme her basamakta 1 mm ve toplamda 6 mm olacak şekilde tanımlanmıştır. Yüzey anatomik bölgelerdeki yer değiştirme ve maksillayı çevreleyen suturalardaki gerilme dağılımı değerlendirilmiştir.BULGULAR: Sagittal düzlemdeki yer değiştirme dağılımı tek taraflı DDY hastasına ait SE modelinde asimetrik bulunmuştur. Kontrol modelinde ise dağılım simetriktir. Tek taraflı DDY hastasına ait SE modelinde maksilla saat yönünde rotasyon yaparken; kontrol modelinde maksilla saat yönünün tersi yönde rotasyon yapmıştır. Sutura nazomaksillaris, sutura frontonazalis ve zigomatikomaksillariste yarık tarafta normal tarafa göre daha fazla gerilme değerleri bulunmuştur.SONUÇ: İnternal maksiller distraksiyon osteogenezisinin bazal kemiklerde ve kraniyofasiyal sisteme ait suturalardaki tedavi etkilerinin cerrahlar ve ortodontistler tarafından daha iyi anlaşılmasına yardım edebilecek internal maksiller distraksiyon osteogenezisi ile ilerletme sonucu oluşan biyomekanik tepkiler değerlendirilmiştir. Yer değiştirme paterni ve von Mises gerilme dağılımı tek taraflı DDY hastasına ait sonlu eleman modelinde kontrol modeline göre kraniyofasiyal iskeletin özellikle dentoalveolar bölge, infraorbital kenar ve foramen infraorbitalis bölgelerinde farklılık göstermiştir.