Human beings perceive the surrounding world with five senses. Information we acquire through our senses make up all our daily life practices. People use their other senses as densely as they use the sense of sight. Eyes continuously scan to make sense of the food eaten, sound heard in the street and flower smelt etc. It constantly seeks for new experiences and catches everything in visual space. Every object affects individual?s physical and mental structure like any food digested. Images perceived by the brain are sent to subconscious. Human beings live in a system of images which are continuously refreshed and thus previous images are considered to be less important that new images. Yet, conscious adds new images on previous ones and whole life of human beings takes shape based on this experience. Totalitarian institutions, which are aware of human beings sense of sight and perception, will of course want to take on the might of this era of technology. Institutions which continuously develop new methods of pressure and control are renewed in every new age. Besides, it must be noted that these means come up and spread not as a result of human beings needs but to consolidate existence and authority of these institutions.In this article, the sense of ?sight? which is fundamental for all kinds of artistic endeavors will be discussed. In addition, the methods employed in the arrangement of narrations set up when events are conveyed in means like television or cinema. In this way, how people?s perception can deliberately be changed by these means and how ideas are justified through animation-imitation and fiction can be understood.Key Words: Sense of Sight, Watching, Justification, Perception, Narrative Fiction.

İnsan beş duyu organı aracılığıyla dünyayı algılamaktadır. Duyularımızdan gelen bilgiler bizim gündelik yaşam pratiklerimizin tamamını oluşturmaktadır. İnsan gözünü kullandığı gibi diğer duyu organlarını yoğun olarak kullanmamaktadır. Yediği gıdanın, sokaktaki seslerin, kokladığı çiçeğin anlamına ulaşmak için göz sürekli olarak taramaktadır. Devamlı olarak yeni deneyim arar ve görme alanının içindeki her şeyi yakalamaktadır. Mideye giden gıda gibi görülen her nesne insanın bütün fiziksel ve düşünsel yapısını etkilemektedir. Beyin tarafından algılanan görüntü bilinçaltına gönderilmektedir. İnsan sürekli olarak yenilenen görüntüler sistemi içinde yaşar bu yüzden önceki görüntüler yeni görüntüden daha önemsizmiş gibi hissedilir, yinede bilinç yeni görüntüleri öncekilerin üzerine eklemekte insanın bütün yaşamı bu deneyim üzerinde şekillenmektedir. İnsanın görme ve algılama yeteneğinin farkında olan totaliter kurumlar elbette teknoloji çağında bu araçları da denetlemek, bu gücü elinde tutmak isteyecektir.Bu çalışmada tüm sanatların temel gereksinimi olan `görme' ele alınacaktır. Bunun yanında televizyon ve sinema gibi araçlarda, olaylar aktarılırken kurulan anlatıların düzenlenmesinde izlenen yöntemler ele alınacaktır. Böylelikle insan algısının bu araçlar yoluyla istenildiği takdirde nasıl kasıtlı bir şekilde değiştirilebileceği, düşüncelerin canlandırma-taklit ve kurgu yoluyla nasıl meşrulaştırıldığı anlaşılabilecektir.Anahtar Kelimeler: Görmek, İzlemek, Meşrulaştırma, Algı, Anlatı Kurgusu.