Amaç: Melanositik ve non-melanositik pigmente deri lezyonlarının birbirinden ayrımı, planlanacak tedavi yaklaşımı açısından önemlidir. Bu amaçla histopatolojik incelemeye alternatif olarak son zamanlarda girişimsel işlem öncesi tanısal doğruluğu önemli ölçüde artıran dermoskopi yöntemi ön plana çıkmıştır. Bu çalışmada, melanositik ve non- melanositik deri lezyonlarının tanısında dermoskopinin tanısal doğruluğunun histopatolojik inceleme sonuçları ile karşılaştırılarak incelenmesi amaçlanmıştır.Yöntem: Bu çalışmada 2005-2009 tarihleri arasında Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Dermatoloji Anabilim Dalı polikliniklerine başvurarak, dermoskopik muayeneleri yapılan, melanositik ve non-melanositik lezyonları bulunan 1264 hasta ve dermoskopik muayene sonucunda malignite veya displazi şüphesi nedeniyle histopatolojik incelemeleri yapılan 362 hastanın 449 lezyonuna ait verileri incelendi. Çalışmaya dahil edilen her hastanın yaşı, cinsiyeti, başvuru tarihi, lezyon lokalizasyonu, dermoskopik ön tanısı ve patolojik tanısı geriye dönük olarak değerlendirildi.Bulgular: Dermoskopik olarak yapılan muayene sonucunda 449 lezyonun 328' i melanositik, 121'i non-melanositik iken, histopatolojik incelemede 288'i melanositik, 161'i non-melanositik idi. Bu sonuçlar istatistiksel olarak tanı doğrulama testi ile değerlendirildiğinde, dermoskopinin melanositik lezyonlar ile non-melanositik lezyonları ayırt etmede yüksek oranda duyarlılık ve özgüllüğe sahip olduğu gösterildi (Youden's J: 0.66). Dermoskopik tanısı displastik nevus (DpN) olan 84 lezyonun 29' u histopatolojik olarak doğrulandı. Histopatolojik tanısı DpN dışında tanı alanların 22' si (%40.0) bileşik nevus tanısı alırken bir (%1.8) lezyonun malign melanom (MM) tanısı alması dikkat çekiciydi (Youden's J: 0.57). Toplam 449 lezyon arasında dermoskopik olarak 38 (%8.4) lezyona MM tanısı konuldu ve bu 38 lezyonun 12' sinde (% 31.5) tanı histopatolojik olarak doğrulandı. MM ön tanısı olan bu 26 lezyondan 5'i (% 19.2) DpN, 5'i (% 19.2) dermal nevus (DN), 6'sı (% 23.1) seboreik keratoz (SK), 4' ü (% 15.4) bileşik nevus (BN), geri kalan 6 lezyon ise (%23.1) mavi nevus (MvN), liken skleroatrofik, bazal hücreli karsinom (BHK), solar lentiginöz nevus, solar lentigo (SL) ve aktinik keratoz (AK) olarak rapor edildi. Dermoskopik olarak MM tanısı alan ancak histopatolojik olarak MM tanısı doğrulanmayan lezyonlardan 5' inin DpN ve 1' inin de BHK olarak sonuçlanması dikkat çekici oldu. Dermoskopik olarak MM dışında tanı alan bir lezyonun dermoskopik tanısı DpN iken histopatolojik tanısı MM olarak rapor edildi. Bu sonuçlar istatistiksel olarak tanı değerlendirme testi ile değerlendirildiğinde dermoskopinin MM tanısı koymada hem duyarlılığının hem de özgüllüğünün yüksek olduğunu gösterdi (Youden's J:0.86). BHK' nin dermoskopik ve histopatolojik tanı korelasyonunda dermoskopik olarak BHK tanısı konan 57 lezyondan (%12.7) 41' inde (%71.9) tanı histopatolojik olarak doğrulandı. Geri kalan 16' sı (%28.1) histopatolojik olarak BHK değildi. Dermoskopik muayenede BHK düşünülmeyen 4 lezyonda histopatolojik tanı BHK olarak rapor edildi. Bu 4 lezyona ait dermoskopik tanıların 2' si (%50) DpN, 1' i (%25) MM, 1' i (%25) AK idi. Dermoskopik olarak MM düşünülen bir lezyonun histopatolojik tanısının BHK gelmesi dikkat çekici oldu. Bu sonuçlar istatistiksel olarak tanı değerlendirme testi ile değerlendirildiğinde dermoskopinin hem duyarlılığı hem de özgüllüğü oldukça yüksek bulundu (Youden's J:0.87).Sonuç: Melanositik ve non-melanositik pigmente deri lezyonlarına tanısal yaklaşımda dermoskopinin, histopatolojik incelemenin yerini alamayacağı ancak non-invaziv tanı yöntemi olarak değerli bir araç olduğu sonucuna varılmıştır.Anahtar kelimeler: Dermoskopi, Melanositik pigmente deri lezyonları, Non-melanositik pigmente deri lezyonları, Histopatolojik korelasyon.

Purpose: Differantial diagnosis in melanocytic and non- melanocytic skin lesions is important in determining the treatment modality. Recently, dermoscopy is widely used as an alternative to histopathologic examination in order to increase the preoperative diagnostic accuracy. In this study our aim is to evaluate the diagnostic accuracy of dermoscopy by comparing the histopathologic results in the diagnosis of melanocytic and non-melanocytic skin lesions.Method: In the present study, the data regarding to 1264 patients who applied to Ondokuz Mayıs University Medicine Faculty Department of Dermatology policlinics with melanocytic and non-melanocytic lessions between 2005-2009 and whose dermoscopic examinations were applied. The data of 449 lessions of 362 patients among these patients whose histopathological examinations were performed because of malignancy or dysplasia suspicion with dermoscopic examination. The age, gender, applying time, lesion localisation, dermoscopic diagnosis and pathological diagnosis of all of the patients that were included in the study were evaluated retrospectively.Results: In the consequence of dermoscopic examination; 328 of 449 lessions were melanocytic and 121 were non-melanocytic. The histopathological examination revealed that 288 lesions were melanocytic and 161 were non-melanocytic. When these results were evaluated by diagnosis confirming test statistically, it was shownthat either specifity or sensitivity of dermoscopy was high in differentiation of melanocytic and non-melanocytic lessions. (Youden?s J: 0.66). Twenty-nine of 84 lesions of histopathological diagnosis with dysplastic nevus (DpN) were confirmed as histopathologically. Whereas 22 (%40.0) of patients whose diagnosis were out of DpN, revealed compound nevus diagnosis, it was conspicuous that one (%1.8) lesion got malign melanoma (MM) diagnosis (Youden?s J: 0.57). Among overall 499 patients, MM diagnosis revealed in 38 (% 8.4) lesions and in 12 patients (%31.5), the diagnosis was confirmed as histopathologically. From the remaining 26 lesions; 5 (%19.2) were reported as DpN, 5 (%19.2) were dermal nevus (DN), 6 (%23.1) seborrhoeic keratosis (SK), 4 (%15.4) compound nevus (CN) and the remaining 6 lesions (%23.1) were reported as blue nevus (BN), lichen scleroatrophic, basal cell carsinoma (BCC), solar lentiginous nevus, solar lentigo (SL) and actinic keratosis (AK). It was also interesting that among the lesions which got MM diagnosis by dermascopy but were not confirmed as histopathologically, Five of these were resulted as DpN and 1 as BCC. Whereas the dermoscopic diagnosis of a lesion which had a dermoscopic diagnosis out of MM was DpN. It?s histopathological diagnosis was reported as MM. When these results were statistically assessed by diagnosis evaluation test, it was seen that either sensitivity or specifity of dermoscopy was high in getting MM diagnosis (Youden?s J:0.86). Among 57 lessions (%12.7) which were diagnosed as BCC by dermoscopy in dermoscopic and histopathological diagnosis correlation of BCC, 41 (%71.9) were confirmed as histopathogically. The remaining 16 (%28.1) were not BCC as histopathogically. In 4 lesions which were not considered as BCC in dermoscopic examination, the histopathological diagnosis was reported as BCC. Of the dermoscopic diagnosis regarding to these four lessions, 2 were (%50) DpN, 1 was (%25) MM and 1 was (%25) AK. Resulting of histopathological diagnosis with BCC in a lession which was considered as MM dermoscopically was noted. When these results were statistically assessed by diagnosis evaluation test, either sensitivity or specifity of dermoscopy was found considerably high. (Youden?s J: 0.87).Conclusion: The dermoscopy is widely used as an alternative noninvasive diagnostic method in the differantial diagnosis of melanocytic and non-melanocytic skin lesions recently, our results have led us to conclude although this method can not substitute for histopathologic examination in the diagnosis of pigmente skin lesions. It is a valuable technique since it is a non-invasive diagnostic method.Key words: Dermoscopy, Melanocytic pigmented skin lesions, Non-melanocytic pigmented skin lesions, Histopathological correlation.