Although urban pedestrian movements are the main determinant of urban sizes and shapes in urban space planning, pedestrian movements in today's urban space design have left their place in motor vehicle traffic. As it is in many cities of the world, in our country, pedestrian spaces have become various problems because of the constriction of the space and the inability to make the necessary designs in the constricted spaces. The increase in road or parking capacity; although it is defined as 'improvement' nowadays, it is creating urban decay especially for pedestrians. The main goal in urban life is to provide people with freedom of movement and to facilitate their Access to urban activities. Transportation solutions in the cities should take the mobility of people, not the vehicles. In Adana and whole Turkey, the pavements reserved the pedestrians in cities is designated with reference to reality to becoming unusable for all ages, gender and bodily constraints ; the both width and structural properties and the usage of various occupations and the enhanced suggestions were improved.

Kentsel mekân planlamada kent büyüklüklerinin ve biçimlerinin temel belirleyicisi yaya hareketleri olmasına karşın günümüz kentsel mekân tasarımında yaya hareketleri yerini motorlu araç trafiğine bırakmıştır. Dünyanın birçok kentinde olduğu gibi ülkemizde de yayalar için mekân daralması ve daralan mekânlarda da gerekli tasarımların yapılamaması nedeniyle yaya mekânları çeşitli sorunları barındırır hale dönüşmüştür. Yol ya da otopark kapasitesindeki artış; günümüzde `iyileştirme` olarak tanımlansa da özellikle yayalar açısından kentsel bozulmayı yaratmaktadır. Kentsel yaşamda ana hedef insanların hareket özgürlüğünü sağlamak ve kentsel etkinliklere erişmelerini kolaylaştırmaktır. Kentlerde ulaşım çözümleri taşıtların değil, insanların hareketliliğini esas almalıdır (Cebeci, Çakılcıoğlu, 2001). Adana özelinde ve Türkiye genelinde kentlerde yayalar için ayrılan kaldırımların gerek genişlik, gerekse yapısal özellikleri ve çeşitli işgaller nedeniyle kullanılması her yaş, cinsiyet ve bedensel kısıtlılık yaşayan bireyler için kullanılamaz hale gelmesi gerçekliğinden hareketle çalışma yürütülmüş ve öneriler geliştirilmiştir.