OBJECTIVE: In this study we aimed to evaluate the fall risk in patients with osteomalacia and to investigate the effectiveness of proprioception exercises on fall risks.MATERIALS AND METHODS: Seventy two osteomalacia patients with serum 25(OH)D levels below 20 ng/ml were included in this study. Patients' age, gender, body mass index, occupational and educational status were recorded.Serum 25(OH)D, PTH and calcium concentrations were analized at the beginning and in the end of the study. Fall risk which was assessed by `Fall Risk Assesment Device` (Tetrax) and `Timed Up and Go` (TUG) tests were administered for each patient. Activity of daily living and quality of life were asessed by using HAQ and SF-36 questionnaire.All subjects were choosen by randomising into two groups as exercise group and group who have sham exercise. Vitamin D supplementation were given both groups as a same dosage. Although only sham exercise were administered to the control group, proprioception exercise protocol were applied to the exercise group. Ten days all patients performed their exercises under supervision of physiotherapist. After that the exercises has administered as a home exercise program for three months. Patient visits were performed weekly by phone to control the procedure.RESULTS: After treatment session the average of fall risk assessment, TUG time, hip and widespread body pain were found as significantly decreased in exercise group. After administration of SF-36 and HAQ to all patients the results shows as that patients have taken significantly more benefit from proprioception exercises.CONCLUSION: In conclusion this study proved us that proprioception exercises provide additional benefit to osteomalacia patients by decreasing fall risk, improving balance and coordination when compared to conventional therapy without exercise. Therefore, proprioception exercises have to recommend to all osteomalacia patients who undergone conventional treatment.KEY WORDS: Osteomalacia, proprioception, fall risk.

AMAÇ: Bu çalışmada osteomalazik hastalarda düşme riski değerlendirilerek propriosepsiyon egzersizlerinin bu risk üzerine olumlu katkısının olup olmadığı araştırıldı.GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmamıza serum 25(OH)D konsantrasyonları 20 ng/ml altında saptanan 72 osteomalazili hasta alındı. Hastaların yaş, cinsiyet, vücut kitle indeksi, meslek ve eğitim durumu kaydedildi. Çalışma başlangıcında ve sonunda hastaların serum 25(OH)D, PTH ve kalsiyum konsantrasyonları ölçüldü. Her hastaya riski değerlendirme cihazı ile düşme riski analizi ve zamanlı ayağa kalkıp yürüme testi uygulandı. Günlük yaşam aktiviteleri ve hayat kalitesi HAQ ve SF-36 ile değerlendirildi. Tüm olgular rastgele olarak egzersiz ve kontrol gruplarına ayrıldı. Tüm olgulara Vitamin D replasmanı uygulandı. Kontrol grubundaki olgular sham egzersizleri alırken, egzersiz grubundakilere propriosepsiyon egzersiz protokolü uygulandı. Olgular egzersizlerini ilk 10 gün fizyoterapist eşliğinde gerçekleştirdi. Sonrasında üç ay boyunca olgulara ev egzersiz programı verildi. Hastalara haftalık telefon viziti uygulandı.BULGULAR: Üç aylık tedavi sonrasında propriosepsiyon egzersizi uygulanan grubun ortalama düşme riski, ZAYT süreleri, kalça ve yaygın vücut ağrılarında kontrol grubuna göre anlamlı azalma saptandı. Olguların SF-36 ve HAQ skorları açısından tedavi sonrasında yapılan değerlendirmede egzersiz grubundaki hastaların kontrol grubuna göre daha fazla yarar gördükleri görüldü.SONUÇ: Osteomalazili hastalarda geleneksel tedaviye ilave edilen propriosepsiyon egzersizlerinin denge ve koordinasyonu geliştirmek suretiyle düşme riskini azaltmada etkili olduğu kanıtlanmıştır. Bu nedenle propriosepsiyon egzersizlerinin bu tedavilerle birlikte rutin olarak kullanılması önerilir.ANAHTAR KELİMELER: Osteomalazi, propriosepsiyon, düşme riski.