The current study was carried out in order to find out the word formation devices that Turkish speaking children and adults prefer in constructing novel agent nouns in Turkish, and to describe the developmental path that children follow taking the syntactic features of verbs into consideration. 84 children aged between 2;6 and 5;11 with 6 months intervals (12 in each group) were grouped according to gender and presence of siblings. 12 adult university students (age range 20-22) also participated in the study so as to collect data about the options in the language and set a native speaker norm and compare them with children's responses. A structured elicitation task with picture cards was designed for production and comprehension. The verbs in the tasks were selected from Turkish CDI (TIGE) which were categorized according to their syntactic features as transitive and intransitive which was also subcategorized as unergative and unaccusative according to the study by Nakipoğlu (1998).Results showed that in comprehension, all children including the youngest age group could identify the base verbs in increasing percentages by age. In production, Turkish speaking children preferred to use derivations from age 3;0 on, and compounding from age 3;6 on, performing an adult-like pattern from 4;6 on. Results also showed that the syntactic class of input verbs did not have a major effect on children's production. The findings also provided information about the effect of gender and presence of siblings at younger ages. Overall, results were interpreted considering the principles of acquisition proposed by Clark and her colleagues (1981, 1982, 1991, 1993; Clark & Hecht, 1982; Clark & Berman, 1984; Clark, Hecht & Mulford, 1986).

Bu çalışma, Türkçe kılıcı adları yapımında çocuk ve yetişkin Türkçe konuşmacılar tarafından tercih edilen kelime türetimi araçlarını ortaya çıkarmak ve fiillerin sözdizimsel özelliklerini dikkate alarak çocukların izledikleri gelişimsel süreci betimlemek amacıyla tasarlanmıştır. Yaşları 2;6 ila 5;11 arasında değişen Türkçe konuşan 84 çocuk, 6 aylık yaş aralıklarına göre gruplandırılmış, her grupta 12 çocuk yer almıştır. Her grup ayrıca cinsiyet ve kardeşin olup olmamasına göre tekrar gruplandırılmıştır. Dildeki yetişkin tercihlerini görmek ve çocukların yanıtları ile karşılaştırabilmek için yaşları 20 ila 22 arasında değişen 12 üniversite öğrencisi de çalışmaya katılmıştır. Üretim ve anlama için resim kartları ile yapılandırılmış söyletim görevi hazırlanmıştır. Çalışma için kullanılan fiiller Türkçe İletişim Gelişim Envanteri (TİGE) çalışmasından seçilip, sözdizimsel özelliklerine göre gruplandırılmışlardır. Bu gruplar geçişli ve geçişsiz olmak üzere ikiye ayrılıp, geçişsiz grubundaki fiiller Nakipoğlu'nun (1998) çalışması dikkate alınarak özneli geçişsiz ve ayrık geçişsiz olarak gruplandırılmıştır.Sonuçlar, anlama görevinde, en küçük yaş grubundaki çocuklar dahil olmak üzere, tüm çocukların farklı oranlarda kelime kökünü tanımlayabildiklerini ve yaş ilerledikçe bu oranların arttığını göstermiştir. Üretim görevinde ise çocukların, türetmeleri 3;0 yaşından itibaren, bileşik isimleri 3;6'dan itibaren tercih ettiklerini, 4;6 yaşından itibaren ise yetişkin gibi yanıtlar verdiklerini göstermiştir. Sonuçlar, aynı zamanda fiillerin sözdizimsel özelliklerinin çocukların türetimlerde belirgin bir etkisi olmadığını ortaya çıkarmıştır. Cinsiyet ve kardeşin olup olmamasının ise erken yaşlarda etkili olduğu, ileriki yaşlarda ise etkisini yitirdiği görülmüştür. Ayrıca, sonuçlar, Clark ve arkadaşlarının önerdiği kelime üretimi ilkeleri dikkate alınarak yorumlanmıştır (1981, 1982, 1991, 1993; Clark & Hecht, 1982; Clark & Berman, 1984; Clark, Hecht & Mulford, 1986).