In this study, to examine the effect of adapted physical education and game activities to physically appropriateness degree of individuals who are with down syndrome is aimed. In that study, pre test-post test experimental model of control group is used..While 22 students with down syndrome in Muş Special Education and Rehabilitation Center constitute the population of the study, sample group is composed of 16 students with down syndrome in the same institution. In the study, experimental group has been applied adapted physical education game programme for 16 weeks while control group has been included only in the first and last tests. By measuring the participants' physically appropriateness parameters before and after the practice, statistical differences are observed. In the statistical analyses of the research, from the SPSS 22.0 package programme is benefited and in the independent comparison of points in the participants' phases of the study Mann-Withney U test is used while in the dependent comparisons Wilcoxon Signed Rank Test is used.In the consequence of the research, while the experimental group's flexibility, sitting height, arm span and right hand grasp power variables in the pre and post test camparisons statistically important difference is identificated(p<0.05), in vertical jump, left hand grasp power, BKI variables an important difference isn't identificated(p>0.005). In control group; sitting height, arm span and in BKI variables pre and post test comparisons statistically an important difference is retained(p<0.05), flexibility, vertical jump, in the variables of right and left hand's grasp degree an important difference isn't retained(p>0.05). Consequently, we can say that 16 weeks adapted physical education and game activities contibuted to physically appropriateness degree of individuals who are with down.

Bu çalışmada, uyarlanmış beden eğitimi ve oyun çalışmalarının Down Sendromlu bireylerin fiziksel uygunluk düzeylerine etkisini incelemek amaçlanmıştır. Çalışmada, ön test-son test kontrol gruplu deneysel model kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Muş Özel Eğitim Uygulama Merkezi'nde eğitim alan 22 DS'li öğrenci oluştururken, örneklem grubunu aynı kurumda eğitim alan 16 Down Sendromlu öğrenci oluşturmaktadır. Çalışmada, deney grubuna 16 hafta boyunca uyarlanmış beden eğitimi oyun programı uygulanmış, kontrol grubu ise sadece ilk ve son testlere dâhil edilmişlerdir. Katılımcıların fiziksel uygunluk parametreleri uygulama öncesi ve sonrası ölçülerek, istatiksel farklılıklar gözlemlenmiştir. Araştırmanın istatiksel analizlerinde SPSS 22.0 paket programından yararlanılmış, katılımcıların araştırma evrelerindeki puanlarının bağımsız olarak karşılaştırılmasında Mann-Withney U testi, bağımlı karşılaştırmalarda ise Wilcoxon İşaretli Sıralar testi kullanılmıştır. Çalışma sonucunda deney grubunun esneklik, oturma yüksekliği, kulaç uzunluğu ve sağ el kavrama kuvveti değişkenleri ön test son test karşılaştırmasında istatiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilirken (p<0.05), dikey sıçrama, sol el kavrama kuvveti ve BKİ değişkenlerinde anlamlı farklılık tespit edilememiştir (p>0.05). Kontrol grubunda ise oturma yüksekliği, kulaç uzunluğu ve BKİ değişkenlerinde ön test son test karşılaştırmasında istatiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilirken (p<0.05), esneklik, dikey sıçrama, sağ ve sol el kavrama düzeyi değişkenlerinde anlamlı farklılık tespit edilememiştir (p>0.05). Sonuç olarak 16 haftalık uyarlanmış beden eğitimi ve oyun çalışmalarının Down Sendromlu çocukların fiziksel uygunluk düzeylerine katkı sağladığını söyleyebiliriz.