Sign language interpreting can be deemed as a new field of research in Turkey although studies on Turkish Sign Language (TID) started about thirty years ago, and sign language interpreting has been officially recognized as a profession as of 2006 while sign language interpreters have been hired to offer free interpreting services at social service departments since 2007. Emerging from this need in the field, this thesis is an exploratory study in which the field of sign language interpreting in Turkey is investigated. The study covers the prevailing norms in the field with a special focus on the role perceptions of the sign language interpreters in Turkey as well as social and social psychological factors influencing them. The data have been gathered through qualitative research methods including semi-structured interviews and questionnaires. The interpreters' opinions on their role in the interpreting settings and their behavioral tendencies along with official practices and legal frameworks in which sign language interpreting is conducted in Turkey reveal that the profession is still at the very beginning of its development process. The findings of the study also reveal that perceptions of the sign language interpreters regarding their role and their profession are highly influenced by the inequalities in the distribution of certain types of capital (Bourdieu, 1986) among the actors in the field, especially the members of the deaf community and the interpreters, and by the social representations (Moscovici, 1961/1976) of the deaf community among sign language interpreters. Keywords: Sign language interpreting, The role of the interpreter, The norms of sign language interpreting, Self-perceptions of sign language interpreters, Social representations, capital.

Türk İşaret Dili (TİD) ile ilgili akademik çalışmaların başlamasının üzerinden yaklaşık 30 yıl geçmesine ve 2006 yılında işaret dili tercümanlığının bir meslek olarak tanınmasıyla birlikte 2007 yılında sağırlara ücretsiz çeviri hizmeti sunmak amacıyla işaret dili tercümanlarının sosyal hizmet departmanlarında işe alınmaya başlanmasına rağmen, akademik çalışmalar açısından işaret dili tercümanlığının ülkemizde yeni bir çalışma alanı olduğunu söyleyebiliriz. Alandaki eksiklikten doğan bu çalışmada ülkemizde işaret dili tercümanlığının mevcut durumu incelenmektedir. Çalışmada Türkiye'de işaret dili tercümanlığı alanında hüküm süren normlar, özellikle işaret dili tercümanlarının kendi rolleri ile ilgili düşünceleri ile algıları ve bunları etkileyen sosyal ve sosyal psikolojik etmenler araştırılarak tespit edilmiştir. Bunu yaparken de yarı yapılandırılmış röportaj ve anket gibi nitel veri toplama yöntemlerinden faydalanılmıştır. Günümüzde işaret dili tercümanlığı uygulamalarını şekillendiren resmi uygulamalar ve yasal düzenlemeler ile birlikte katılımcıların rollerine ilişkin düşünceleri ve davranışsal eğilimleri, Türkiye'de işaret dili tercümanlığının profesyonelleşme açısından gelişiminin başında olduğunu göstermektedir. Araştırmanın bulguları ayrıca çevirmenlerin mesleklerine ve rollerine ilişkin düşüncelerinin alandaki aktörler arasında dengesiz bir şekilde dağılmış (özellikle sağır bireyler ve tercümanlar) belirli sermaye türlerinden (Bourdieu, 1986) ve sağır toplumunun işaret dili tercümanları arasındaki sosyal temsillerinden (Moscovici, 1961/1976) etkilendiğini de ortaya koymaktadır. Anahtar Sözcükler: İşaret dili tercümanlığı, İşaret dili tercümanının rolü, İşaret dili tercümanlığının normları, İşaret dili tercümanlarının özalgısı, Sosyal temsiller, Sermaye.