In this study, the aim is to reveal the relationship between life satisfaction and levels of depression & anxiety in university students.Additionally, in this thesis, the effect of individuals' sex, age, percepted economic status and the faculty on the individual was investigated. Investigation was done on a sample joined by 442 students from various departments of Samsun Ondokuz Mayıs University Faculty of Education. Satisfaction with Life Scale (SWL), Beck's Depression Inventory (BDI), and State-Trait Anxiety Inventory (STAI) methods were used as data gathering tools. Moreover, Personal Information Form was created by the author of this research to determine socio-demographic properties of the individuals participating in the investigation. Scales are determined by 47 statements. Gathered data was analyzed by Statistical Package for the Social Sciences (SPSS) program with the utilizations of Kolmogorov-Smirnov (KS), Shapiro-Wilk, Spearman Correlation, Mann-Whitney U, and Kruskal-Wallis tests. There was a moderate negative and significant relationship between life satisfaction and depression levels, a low positive and significant relationship between depression and trait anxiety levels, and no significant relationship between life satisfaction and trait anxiety. According to our research findings, regarding gender, female students were generally more satisfied with their lives, male students generally had higher depression levels, and female students generally had higher levels of trait anxiety. Regarding age groups, whilst we found that students at the age of 18-20 and 21-23 had higher trait anxiety levels than students at the age of 24 or higher, there were no meaningful differences found between life satisfaction, depression levels, and age groups. Regarding their area of study, psychological counselling and guidance students had higher trait anxiety levels than special education and form teacher students, however there were no meaningful differences found between life satisfaction, depression levels, and the area of study. Lastly, regarding economic status, students with low economic status had lower levels of life satisfaction and higher levels of depression than students with mid and high economic status, yet there were no meaningful differences found between percepted economic status and trait anxiety. The findings were discussed in the light of the literature and various suggestions were made.

Bu çalışmada, Üniversite öğrencilerinde yaşam doyumu ile depresyon ve kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin ortaya konulmasını amaçlamaktadır.Araştırmada bireyin cinsiyeti, yaşı, algıladıkları ekonomik düzeyleri ve okuduğu fakültenin üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Araştırmaya Samsun ilinde bulunan, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesinde Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık, Özel Eğitim ve Sınıf Öğretmenliği bölümlerinde okuyan 442 üniversite öğrencisi katılmıştır. Veri toplama araçları olarak YDÖ (Yaşam Doyumu Ölçeği), BDE (Beck Depresyon Envanteri) ve SKÖ (Sürekli Kaygı Ölçeği) kullanılmıştır. Aynı zamanda bireylerin sosyo-demografik özelliklerini belirlemek amacıyla araştırmacı tarafından Kişisel Bilgi Formu oluşturulmuştur. Ölçekler toplam 47 maddeden oluşmaktadır. Araştırma için toplanan veriler SPSS programı kullanılarak Kolmogorov-Smirnov, Shapiro-Wilk, Spearman Korelasyon Analizi, Mann-Whitney U ve Kruskal-Wallis testleri ile analiz edilmiştir. Yaşam doyumu ve depresyon düzeyleri arasında orta düzeyde negatif ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur, depresyon ile sürekli kaygı düzeyleri arasında düşük düzeyde pozitif ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur, yaşam doyumu ile sürekli kaygı düzeyleri arasında ise anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Cinsiyet değişkenine göre; kadın öğrencilerin yaşam doyumunun erkek öğrencilere göre daha yüksek olduğu, erkek öğrencilerin depresyon düzeylerinin kadın öğrencilere göre daha yüksek olduğu ve kadın öğrencilerin sürekli kaygı düzeylerinin erkek öğrencilere göre daha yüksek olduğu belirtilmiştir. Yaş değişkeninden elde edilen sonuçlara göre; 18-20 ve 21-23 yaş aralığındaki üniversite öğrencilerinin 24 yaş ve üzeri yaş grubuna göre sürekli kaygı düzeylerinin daha yüksek olduğu bulgusuna ulaşılırken, yaşam doyumu ve depresyon düzeyleri ile yaş değişkeni arasında anlamlı bir farklılaşma bulunamamıştır. Araştırmada bölüm değişkeninden elde edilen bulgulara göre; Pdr öğrencilerinin özel eğitim ve sınıf öğretmenliği öğrencilerine göre sürekli kaygı düzeylerinin daha yüksek olduğu bulgusuna ulaşılırken, yaşam doyumu ve depresyon düzeyleri ile bölüm değişkeni arasında anlamlı bir farklılaşma bulunmamıştır. Araştırmada algılanan ekonomik düzey değişkeninden elde edilen bulgulara göre ise; düşük ekonomik düzeye sahip öğrencilerin orta ve yüksek ekonomik düzeye sahip olan öğrencilere göre yaşam doyumu düzeyleri daha düşük ve depresyon düzeylerinin daha yüksek olduğu bulgusuna ulaşılırken, sürekli kaygı ve algılanan ekonomik düzey arasında anlamlı bir farklılaşma bulunmamıştır. Elde edilen bulgular literatür ışığında tartışılarak çeşitli önerilerde bulunulmuştur.