When the structure as the object of architecture is positioned as an entity in the universe, the concept of time is included in its relationship with the user. Many subjects encountered with the structure via temporality produce an experience with the mentioned architectural object. Some parts of the experience developing between this object and subject can be predicted by an expert architect, thus can be included and represented in the architectural knowledge. However, some structure-user relationships cannot be represented in architectural knowledge due to the unknowability brought by randomness. These unrepresented experiences represent a void from the architectural perspective. However, the events that occur in the unrepresented part of the object of architecture present a different reality about the object than the one represented by the architectural expertise, namely, the knowledge. These knowable and unknowable, represented and unrepresented experiences about the object, which are included within the knowledge and not yet included, are interpreted in the thesis as a problem of truth about the object. In the architectural literature, the truth about the object is revealed by the concepts represented by architecture. For this reason, in the thesis, Alain Badiou's philosophy of truth, which takes the concept of truth from the represented elements of the object and connects to the unrepresented aspects, was used as a model, and a new perspective on the object of architecture was put forward by the unrepresented parts of the experiences of architecture. The 'Koolhaas Houselife' documentary, which presents a truth for Maison de Bourdeux designed by Rem Koolhaas with its aspects not represented by architecture, was used as a case study to discuss the new perspective proposed by the thesis. This new perspective of truth, which is approved with case study, opens a new understanding about architectural object's truth that occurs from the events arising from the relationship between the architectural object and the user.

Mimarlığın nesnesi olan yapı evrende bir varlık olarak konumlandığında kullanıcısıyla ilişkisine zaman kavramı dahil olmaktadır. Zamansallığın yapıyla karşılaştırdığı bir çok özne de bahsi geçen mimarlık nesnesiyle birlikte bir yaşantı ortaya koymaktadırlar. Bu nesne özne arasında gelişen yaşantının bazı parçaları uzman olan mimar tarafından öngörülebilir dolayısıyla mimarlık bilgisinde yer alabilir ve temsil edilebilmektedir. Fakat bazı yapı-kullanıcı ilişkileri ise rastlantısallığın getirdiği bilinemezlik sebebiyle mimarlık bilgisinde temsil edilemez konumdadırlar. Temsil edilmemiş yaşanmışlıklar mimarlık perspektifinden bakıldığında aslında bir boşluğu temsil etmektedirler. Fakat mimarlık nesnesinin temsil edilmemiş kısmında ortaya çıkan olaylar, mimarlık uzmanlığınca temsil edilenin yani bilginin dışında nesneye dair farklı bir gerçeklik sunmaktadır. Nesneye dair bu bilinebilen ve bilinemeyen, temsil edilen ve temsil edilmemiş, bilgide olan ve bilgide henüz olmayan yaşanmışlıklar, tezde nesneye dair bir hakikat sorunsalı olarak yorumlanmıştır. Mimarlık literatüründe nesneye dair hakikat ise mimarlığın temsil ettği kavramlarla ortaya konmaktadır. Bu sebeple tezde, hakikat kavramını, nesnenin temsil edilmiş öğelerinden alan ve temsil edilmeyen yönlerine bağlayan Alain Badiou'nun hakikat felsefesi model olarak kullanılmış olup, mimarlık nesnesiyle oluşan yaşanmışlıkların temsil edilmeyen kısımlarıyla, mimarlık nesnesine dair yeni bir hakikat perspektifi ortaya konmuştur. Rem Koolhaas tarafından tasarlanan Maison de Bourdeux'nun mimarlıkça temsil edilmeyen yönleriyle Maison de Bourdeux için bir hakikat sunan 'Koolhaas Houselife' belgeseli ise, tezin ortaya koyduğu yeni perspektifin tartışmaya açılması adına vaka çalışması olarak kullanılmıştır. Vaka çalışmasıyla sınanmış, mimarlık nesnesi için kurulan bu yeni hakikat anlayışı sayesinde nesne için hakikat mimarlık nesnesi ile kullanıcı arasındaki ilişkiden ortaya çıkan olaylara bağlanabilmiştir.