The history of photography is also the history of amateur photography in our country. The first photography ogranization called Türkiye Amateur Foto Clup- TAFK was formed by Şinasi Barutçu in 1950. İstanbul Cinema and Photography Amateur Clup İFSAK-1959 ( old name was Erenköy Amatör Foto Kulübü), Trabzon Amateur Foto Clup -1959, Ankara Photography Art Clup -AFSAD-1977, Adana Amateur Photography Clup AFAD and Kocaeli Photography Art Clup followed it. All of these organization have a great role in evolution of amateur photography and photographers.Photography symposiums, publishing photography magazines and organize photography events are projects that amateur organizations succeeded. Amateur sin and passion of photography were the main impulse. So a productive platform was formed which photograhy and its challanges was discussed and solved.İn spite of these imporovements, the effort of Turkish Photography seems to be insufficent in training individuals. Also it is insufficient in achieving effective and long lasting projects. There isn?t any documentary product that issue social problems and any projects in experimental photography. The initial organizations were braver than todays in these topics.In recent years, improvement in academic education and attemptings of private corporations lead organizations transform their structure to social, only education depending units.

Ülkemiz fotoğraf tarihi bir ölçüde fotoğraf derneklerinin de tarihidir.1950 de Şinasi BARUTÇU'nun kurduğu ilk fotoğraf derneği Türkiye Amatör Foto Kulübü TAFK,1959 da o zaman ki adı Erenköy Amatör Foto Kulübü olan, İstanbul Sinema ve Fotoğraf Amatörleri Derneği İFSAK ve Trabzon Amatör Foto Kulübü'nün , 1977 de Ankara Fotoğraf Sanatçıları Derneği AFSAD, 1979 da Adana Amatör Fotoğraf Derneği AFAD ve Kocaeli Fotoğraf Sanatı Derneğinin kurulması; amatör fotoğrafa olan ilginin artmasını ve bu derneklerden çok sayıda fotoğrafçının yetişmesini sağlamıştır.Dernekler, fotoğraf sempozyumları, fotoğraf günleri düzenleme,fotoğraf dergisi yayınlama gibi, aslında bir amatör derneğin gücünün çok üstünde ciddi organizasyonlara imza atmışlardır.Amatör ruh ve fotoğraf sevgisi etrafında gerçekleşen örgütlenme bu çalışmaların itici gücü olmuştur.Tüm bu çalışmalar sonucu ülkemizde fotoğrafın ve sorunlarının tartışıldığı,ve düşünce üretildiği bir tartışma platformu oluşturulmasına önemli katkıları olmuştur.Bu gelişmelere rağmen; uzun yılların getirdiği çaba ve özverili çalışmanın Türk Fotoğrafında söz sahibi olan kuşaklar ya da kadro yetiştirmede yetersiz olduğu görülmektedir. Benzer şekilde kalıcı ve etkili fotoğraf projeleri gerçekleştirme konusunda da yetersiz kaldıkları görülmektedirler. Toplumsal sorunları ele alan önemli belgesel çalışmalar ya da, deneysel fotoğraf dalında önemli projeler üretilememiştir. İlk yıllarda derneklerin bu türden çalışmalarda daha cesur çalışmalar ortaya koyduğu görülmektedir.Son yıllarda akademik eğitimin artması ,eğitimli yeni kadroların yetişmesi ve özel kuruluşların bu alanda çalışmalar yapması derneklerin yüklendiği misyonun azalmasına ve değişen toplumsal yapı ile birlikte de derneklerin, eğitim ağırlıklı sosyal yapılara dönüşmesi söz konusudur.