Giriş:Çocuk yoğun bakım üniteleri (ÇYBÜ), hayati tehlikesi olan çocukların takip ve tedavi edildikleri özellikli birimlerdir. Bu birimlerin amacı; yaşamı tehdit eden hastalıkların sadece yoğun bakım koşullarında uygulanabilen tedavi ve çok yakın izlemlerini sağlamaktır. ÇYBÜ'ye kabul edilen hastaların klinik durumu çok farklı olabileceği için, yatan hastaların ve ünitelerin morbidite vemortalite yönünden karşılaştırılmaları gerekmektedir. Mortalite üzerine etkilifaktörlerin saptanması; hastaların olası prognozunu belirlemeye ve tedavi modellerini uygulamaya önemli katkılar sağlayacaktır. Gereç ve Yöntem:Çalışma; Abant Đzzet Baysal Üniversitesi, Đzzet Baysal Tıp Fakültesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi ÇYBÜ'de yapıldı. 1 Ocak 2014 - 31 Aralık 2015 tarihleri arasında ünitemizde tedavisi yapılan hastaların medikal kayıtları mortalite-prognostik ilişkisi yönünden / retrospektif olarak değerlendirildi. Bulgular:Kız ve erkek hastalarımızın oranları birbirine yakındı (sırası ile; %46.9 ve %53.1, p>0.05). Taburcu olan hastalarımızın yaşortalaması 61 ay iken; ölen hastalarımızın yaşortalaması 78 aydır. Taburcu olan ve ölen hastalarkarşılaştırıldığında yaşortalaması açısından farklılık gözlenmemiştir (p=0.178). Hastalarımızın yatışsüreleri 1-42 gün arasında değişmekteydi (ortalama yatışsüresi 4.11±4.41 gün). ÇYBÜ kalışsürelerinde taburcu olanlar (ortalama yatışsüresi 4.00±4.33 gün) ve ölenler olanlar (ortalama yatışsüresi 6.88±5.51 gün) arasında yüksek düzeyde anlamlı fark saptandı (p=0.005). Yapılan regresyon analizinde de mortalitede yatışsüresi faktörünün önemli olduğu ve süre uzamasının mortaliteyi arttırdığı görülmüştür (p=0.004). ÇYBÜ'deki hastaların yatışnedenleri; en fazla kazalar-zehirlenmeler (%33.7), sonra sırası ile solunum sistemi (%28.6), santral sinir sistemi (%22.6), kardiyovasküler sistem (%4.7), gastrointestinal sistem (%1.6) ve hematolojik-onkolojik hastalıklardan (%1)oluşmaktadır. Taburcu olan ve ölen hastaların kan gazı parametreleri karşılaştırıldığında istatistiksel olarak v anlamlı farklılıklar saptandı (taburcu olan pH:7.35±0.09, ölen pH:7.24±0.18, p=0.004; taburcu olan HCO3:20.76±4.83, ölen HCO3:16.41±7.37, p=0.004 ve taburcu olan laktat:2.11±1.82, ölen laktat:4.41±4.22, p=0.000). Özellikle hiperlakteminin mortalite üzerinde etkisinin çok belirgin olduğu bulundu (138.6 kat, p=0.000). Taburcu olan ve ölen hastalar; santral venöz kateter uygulanması ile eritrosit süspansiyonu, taze donmuşplazma, intravenöz ımmunglobulin ve trombosit süspansiyonu verilmesi (hematolojik-onkolojik hasta olma) açısından karşılaştırıldığında yüksek düzeyde anlamlı farklılık bulunmaktadır(p=0.000). Çalışmamızda vakaların %48.5'inin servise devredildiği, %44.8'sinin taburcu olduğu, %3.7'sinin öldüğü ve % 3'ününde sevk edildiği belirlendi. Ölümlerin %52 kardiovaskuler, %44 pulmoner ve %4 nörolojik nedenler ile olduğu saptandı. Sekonder tanılar karşılaştırıldığında sepsis (p=0.000), şok (p=0.000), çoklu organ (p=0.000) ve böbrek yetmezliği (p=0.000) gelişmesi bakımından taburcu olanlar ve ölenler arasında anlamlı farklılıklar belirlendi. Nötrofil lenfosit oranı (NLR), platelet lenfosit oranı (PLR) ve C-reaktif protein (CRP)/ ortalama trombosit hacmi (MPV) değeri ölen vakalarda yüksek saptandı (taburcu olan NLR:3.59±6.87, ölen NLR:5.87±5.72, p=0.037; taburcu olan PLR:10.58±34.99, ölen PLR:63.08±133.19, p=0.000; taburcu olan CRP/MPV:2.12±4.99, ölen PLR:7.08±12.03, p= 0.001). Sonuç:Hastalarımızın klinik ve laboratuar verileri ile birlikte uygulanan skorlama metodları (Pediatric Logistic Organ Dysfunction, Glaskow Koma Skalası, Pediatric Index of Mortality ve Pediatric Risk of Mortality) sonucunda: Yoğun bakımda yatışsüresinin uzaması, şok, sepsis, çoklu organ yetmezliği, hemato-onkolojik hastalığın olması; santral venöz kateterizasyon, cerrahi işlem ve mekanik ventilasyon uygulama gerekliliği; kan ve kan ürünleri transfuzyonu uygulaması yapılan hastalarda mortalitenin yüksek olduğu görüldü (p=0.000). Bu sonuçlar, ÇYBÜ'de izlenen hastalarda mortalite ve organ yetmezliğini değerlendirmede klinik ve laboratuar verileri ile birlikte skorlama metodlarının faydalı olabileceğini gösterdi.

Introduction:Pediatric intensive care units (PICU) are specialized units where children with life threatening conditions are followed and treated. These units aim to provide treatment for and close follow-up of patients with life threatening diseases, which are possible only in intensive care environment. As the clinical conditions of patients admitted to PICU may differ greatly from each other, it is deemed essential to compare patients in a given PICU and the PICU department as regards morbidity and mortality. Determining the factors contributingto mortality may prove beneficial for the determination of possible prognoses and theapplication of treatment methods. Materials and Methods:This study was carried out in the PICU of Abant Izzet Baysal University Faculty of Medicine Training and Research Hospital. The medical records of patients treated in our unit between thedates of 1 January 2014 and 31 December 2015 were retrospectively analyzed as regards mortality and prognostic. Results:The number of girls and boys did not significantlydiffer from each other, 46.9% and 53.1%, respectively (p>0.05). The mean age of patients discharged from our PICU was 61 months, whereas the mean age of dead patients was 78 months, which indicates there was no significant differencebetween the two groups as regards mean age (p=0.178). The duration of stay inthe PICU ranged from 1 day to 42 days and the average duration of stay was calculated as 11±4.41 days. The patients discharged and patients dead during their treatment at the PICU (p=0.005) significantly differed as regards average duration of stay (4.00±4.33 days and 6.88±5.51 days, respectively). Regression analysis showed that the duration of stay in the PICU was an important factor for mortality, and the longer a patient stayed in the PICU, the higher the risk of mortality (p=0.004). The most common reason for admittance in the PICU was accidents-poisoning (33.7%), followed by respiratory system (28.6%), central nervous system (22.6%), cardiovascular system (4.7%), gastrointestinal system (1.6%), and hematologic-oncologic diseases (1%). The vii comparison of blood gas parameters of discharged and dead patients significantly differed in pH (7.35±0.09 and 7.24±0.18, respectively, p= 0.004), HCO3(20.76±4.83 and 16.41±7.37, respectively, p= 0.004), and lactate (2.11±1.82 and 4.41±4.22, respectively, p= 0.000) levels. Hyperlactatemia in particular was found to have a decisive effect on mortality (138.6 times, p=0.000). The comparison of discharged and dead patients as regards the giving of erythrocyte suspension by central venous catheterization, fresh frozen plasma, intravenous immunoglobuline, and platelet suspension (hematologic-oncologic patients) revealed significant differences (p=0.000). It was found that 48.5% of patients weretransferred to the relevant departments, 44.8% were discharged, 3.7% died, and 3% were transferred to other hospitals. Mortality in patients occurred due to the following causes: 52% cardiovascular, 44% pulmonary, and 4% neurological.Comparison of secondary diagnoses revealed significant differences between discharged and dead patients as regards sepsis (p=0.000), shock (p= 0.000), multiple organ failure (p=0.000), and renal failure (p=0.000). Neutrophil and platelet lymphocyte ratios were found to be higher in mortality cases. Neutrophil- lymphocyte ratio(NLR), platelet-lymphocyte ratio(PLR), and C-reactive protein (CRP)/mean platelet volume(MPV) values were higher in dead patients (NLRdischarged: 3.59±6.87, NLRdead: 5.87±5.72, p= 0.037; PLRdischarged: 10.58±34.99, PLRdead: 63.08±133.19, p=0.000; and CRP/MPVdischarged: 2.12±4.99, PLRdead: 7.08±12.03, p= 0.001). Conclusions:According to the clinical and laboratory findings as well as the results of the scoring methodology used (Pediatric LogisticOrgan Dysfunction, Glaskow Coma Scale, Pediatric Index of Mortality and Pediatric Risk of Mortality), mortality rates were found to be higher in patients with prolonged stay in the PICU, shock, sepsis, multiple organ failure, hemato-oncologic diseases, a need for central venous catheterisation, surgical operation, or mechanical ventilation, and patients who needed blood or blood components transfusion (p=0.000). These findings suggest that the use of scoring methodology in patients followed in PICU, along with clinical and laboratory findings may be useful in evaluatingmortality and organ failure.