This thesis, entitled ?From Novel to Cinema: The Images Of Women in Kerime Nadir and Muazzez Tahsin Berkand Novels? aims to elucidate how and why the portrayal of women changed in the transition from the pages of the novel to the cinema screen. Although the novel and the cinema are different media, they are both important elements of popular culture. When it comes to creating art within the constraints of these media ? the popular novel as a product of written culture and the cinema of visual culture ?the structures and dynamics of the portrayal of women vary greatly. This dissertation also discusses the concept of ?westernization? in the social process contributing to the formation of these structures and dynamics. In popular literature, the heroines are initially faced with challenges which they then engage themselves in overcoming individually, both at an active and cognitive level. At this stage, the heroines may make mistakes. However they do at least take responsibility for their actions which lead to both happy and tragic conclusions. The Yeşilçam era of Turkish Cinema (1959-70), which saw the emergence of popular cinema in Turkey, also saw a coming together of popular literature and cinema with considerable commercial success. In the movies, negative situations, such as unfair treatment, tragic events, and the unfair conditions of women in life are seen as natural, destined, and frequent occurrences. Heroines are, moreover, portrayed as passively accepting the status quo. Thus they have no responsibility for the outcomes of their stories.

Kerime Nadir ve Muazzez Tahsin Berkand'ın Romanlarından Sinemaya Kadın İmgesi? başlıklı tez çalışmasında amaç; kadın imgesinin romandan beyazperdeye aktarılırken geçirdiği değişimi ve bu değişimin sebeplerini irdelemektir. Farklı anlatı türleri olmalarına rağmen; popüler türe dahil olma anlamında birleşen; ancak bu türe uygun eser üretmede, özellikle kadın imgeleri üzerinden, farklı yöntemler izleyen yazılı kültür ürünü popüler roman ve görsel kültür ürünü sinemanın anlatı yapıları ve dinamikleri; bu yapıların ve dinamiklerin oluşumuna etki eden toplumsal süreçte ?Batılılaşma? olgusu, anlatılarda kadın imgelerine etki eden yönleriyle incelenmiştir. Roman kahramanı kadınlar roman içerisinde karşılaştıkları zorluklarla öncelikle yüzleşir; sonrasında eylemsel ve düşünsel boyutta engeli aşmak için bireysel bir çabaya girişirler. Bu aşamada hata yapabilirler, ancak hatalarından pay çıkarıp doğruya yöneldikleri veya bu engeli aşmalarını zorlaştıran eksik yönlerini giderdikleri ölçüde ödüle ve cezaya yaklaşırlar. Bu bağlamda mutlu ve mutsuz sondan, roman kahramanı kadınların bizzat kendilerinin sorumlu olduğu; özne olarak bir eylemi gerçekleştirme düzeylerinin değerlendirildiğinden bahsedilebilir. Yazarların romanlarının ?ticari başarıya katkı sağlayıcı bir unsur? olarak değerlendirilip kaynak olarak kullanımı; 1950-70 arasında ?popüler sinema? olgusuyla bütünleşen ?Yeşilçam Sineması? dahilinde olmuştur. Filmlerde kadın kahramanların karşılaştıkları haksızlıklar, dramatik olaylar, konumlandırmalarındaki eşitsizlikler gibi olumsuzluklar; doğal hayatın akışı içerisinde her kadının başına gelebilecek doğal, olağan, alınyazısına bağlı sebeplerle bağdaştırılmaktadır. Dolayısıyla, edilgen bir kimlik olarak film içerisindeki yolculuğuna devam eden kahramandan engel teşkil eden eksikliklerinin veya dış dünyadaki olumsuzlukların farkına varması, böylece mutlu veya mutsuz sondan sorumlu tutulması beklenmemektedir.