The study aims to investigate the role of parenting behaviors as a mediator,between children?s witnessing of interparental violence and coping ways of children with interpersonal and academic stressors. For the purpose of assesment, The Conflict Tactic Scale Adapted for Italian Youngsters and The Question Set about Parental Abuse towards Children have been translated into Turkish and their psychometric properties therein were tested on 10-12 year-old children. With the same aged sample group which involved 343 elementary students, the relationship among witnessing interparental violence, perceived parenting behaviors, and coping ways with the interpersonal and academic stressors were tested through mediation analysis. After determination of the mediators, four path anaylses were conducted in order to test the convergence between the mediation models and the data obtained in the study, via Structural Equation Modeling (SEM). Results revealed that perceived emotional warmth, rejection and comparison behaviors of parents have mediator roles between witnessing interparental violence and ways of coping with the interpersonal stressors.Additionally, perceived emotional warmth and rejection from parents also mediated the relationship between witnessing interparental violence and ways of coping with academic stressors. Lastly, the conducted Structural Equation Modeling indicated existence of a good fit between the model and the data. After findings were evaluated, the implications of the results were mentioned andlimitations were discussed with an emphasis on recommendations for future research.

Bu çalışmanın amacı, ebeveyn davranışlarının aracı değişken rolünü çocukların ebeveynler arasındaki şiddete tanıklığı ile kişilerarası ve akademik stres kaynaklarıyla baş etme yolları arasındaki ilişki içinde incelemektir. Bu incelemenin yapılması amacıyla İtalyan Gençleri için Uyarlanmış Çatışma Taktik Ölçeği (The Conflict Tactic Scale Adapted for Italian Youngsters) ve Ebeveyn İstismarı ile ilgili Soru Seti (The Question Set about Parental Abuse towards Children) Türkçeye çevrilmiş, 10-12 yaş arasındaki çocuklar üzerinde psikometrik özellikleri test edilmiştir. Aynı yaş grubundaki 343 ilköğretim öğrencisindenoluşan bir örneklemde, ebeveynlerarası şiddete tanıklık, algılanan anne-baba davranışları ve kişilerarası ve akademik stres kaynaklarıyla baş etme yolları arasındaki ilişki, aracı değişken analizi yoluyla test edilmiştir. Aracı değişkenlerin belirlenmesinin ardından, aracı değişken modelleri ile çalışmada elde edilen veri arasındaki uyumu test etmek amacıyla, Yapısal Eşitlik Modeli (YEM) aracılığıyladört yol analizi yapılmıştır. Sonuçlar, ebeveynlerdeki duygusal sıcaklık, reddetme ve karşılaştırma davranışlarının, ebeveynlerarası ?iddete tanıklık etme ve kişilerarası stres kaynaklarıyla baş etme yolları arasında aracı değişken role sahip olduğunu göstermiştir. Buna ek olarak, ebevenlerden hissedilen duygusal sıcaklık ve reddetme davranışlarının, ebeveynlerarası şiddete tanıklık etme ve akademikstres kaynaklarıyla baş etme yolları arasında da aynı role sahip olduğu bulunmuştur. Son olarak, yapılan Yapısal Eşitlik Modeli aracı değişken modelleri ile veri arasında iyi derecede uygunluk olduğunu göstermiştir. Sonuçların değerlendirilmesinin ardından, çalışmanın klinik uygulamaları belitilmiş ve gelecek çalışmalar için öneriler üzerinde durularak kısıtlılıklar tartışılmıştır.