The major aim of this study is to evaluate the role of Turkish non-governmentalorganizations (NGOs) in the consolidation of democracy in Turkey regarding thecharacteristics defined by the classical pluralist theories, starting with the ideas of Alexis deTocqueville, and by contemporary pluralist approaches to civil society. To that end,characteristics of two examples, HD and K H-YÇV will be examined using threedimensions: effectiveness, enhancing solidarity and responsibility, and the dimension of innerdemocracy.As the methodology of the case study, in-depth interview techniques were adapted forcapturing the qualities of the organizations in a detailed way. At that level, in-depthinterviews from each organization were conducted with members having different positions.In addition to this, all written documents obtained from the organizations were scanned andthe relevant ones have been examined for the sake of the study.Since the aim of the study is to understand what part Turkish NGOs play in theconsolidation of democracy in Turkey considering the assumptions of classical andcontemporary pluralist school in their analysis of voluntary associations and interest groups,this study espoused an associational concept of democracy as the method of work, which is acontemporary concept that underlines the democratic role of free and voluntary associations.In this context, this study tries to discuss the following questions: To what extent areTurkish NGOs independent from the state? To what extent can they have leverage ongovernmental policies? Do they mitigate conflict through overlapping interests? Do theyenhance social trust, tolerance, compromise and a sense of solidarity in society and withintheir organization? To what extent are they democratic, pluralist and horizontally structuredinside their organization and to what extent they are democratic regarding their decisionmaking process? Are they open and inclusive enough in their membership recruitmenttechniques?Keywords: Pluralism, associational life, NGO, voluntary participation, civil society, socialcapital, associative democracy.

Bu çalışmanın temel amacı Türkiye'deki STK'ların Türkiye'de demokrasininpekişmesindeki rolünü Alexis de Tocqueville'in düşünceleriyle başlayan klasik çoğulcukuramların ve sivil topluma yönelik çağdaş çoğulcu yaklaşımların tanımladığı belirleyiciözellikleri göz önüne alarak değerlendirmektir. Bu amaçla, çalışmaya örnek olarak alınan ikiSTK olan HD ve K H-YÇV etkililik, dayanışmayı ve sorumluluğu geliştirme ve iç demokrasiboyutları ile ilişkilendirilerek incelenecektir.Vaka analizinde yöntembilimsel olarak bu iki örgütün niteliklerini detaylı bir biçimdeanlamak için hem dokümanter ve hem de derinlemesine mülakat teknikleri kullanılmıştır. Buyüzden, her örgütten farklı pozisyonlarda bulunan üyelerle derinlemesine mülakatlaryapılmıştır. Buna ek olarak, örgütlerden edinilen tüm yazılı dökümanlar gözden geçirilmiş veçalışmayla ilintili olarak incelenmiştir.Çalışmanın amacı klasik ve çağdaş çoğulcu okulların gönüllü dernekler ve çıkargrupları analizlerindeki varsayımları akılda tutarak Türkiyedeki STK'ların demokrasininpekişmesine ne kadar katkı sağladığını anlamak olduğu için bu çalışma çağdaş bir kavrayışolan ve gönüllü ve bağımsız örgütlerin demokratik rolünün altını çizen birleştirici birdemokrasi kavrayışını benimsemiştir.Bu bağlamda, çalışma aşağıdaki soruları cevaplamaya çalışmıştır: Türkiye'de STK'lardevletten ne derece bağımsızdır? Bu örgütler devlet ve hükümet politikaları üzerinde nederece baskı oluşturabiliyorlar? Etnik, dini ve cinsiyet kaynaklı çatışmaları örtüşen çıkarlararacılığla azaltıyorlar mı? Toplumda ve kendi örgütleri içerisinde güven, hoşgörü, uzlaşma vedayanışma duygusunu geliştirebiliyorlar mı? ç yapılarında ne derece demokratik, çoğulcu veyatay örgütlenmişlerdir? Karar alma mekanizmalarında ne kadar demokratikler? Üyealımlarında yeterince açık ve kapsayıcı mı?Anahtar Kelimeler: Çoğulculuk, derneksel hayat, NGO, STK, gönüllü katılım, sivil toplum,sosyal sermaye, birleştirici demokrasi.