The relationship between the physical activity levels and urinary incontinence frequency in working women, the relationship between urinary incontinence frequency and quality of life and between physical activity level and quality of life were evaluated..460 working women participated in the study. IPAQ- short form was used for evaluating the physical activities of the participants, SF-36 was used for determining their quality of life, UDI-6 (Urogenital Distress Inventory) was used in the assessment of the quality of life of the women with urinary incontinence and IIQ-7 (Incontinence Impact Questionnaire) and urinary incontinence query form ICIQ-SF (International Consultation on Incontinence Questionnaire – Short Form) were applied. The data were analyzed in SPSS 18.0 package software. The correlation between the study groups was tested via Pearson and Spearman correlation analysis tests. Urinary incontinence with various frequencies was observed in 42,6% of the 460 women between the ages of 17-63 included in the study. Stress incontinence was detected in 67,34% of the women with urinary incontinence complaint. When SF-36 quality of life questionnaire and incontinence oriented quality of life scales UDI-6 and IIQ-7 were included in the assessment, a statistically significant relation was observed between urinary incontinence and quality of life was observed (p<0.001). Moreover, a significant relation between SF-36/MCS and UDI-6 was also observed (p<0.05). In terms of IIQ-7, while there was a significant relation between SF-36/PCS and IIQ-7, no significant relation was detected between SF-36/MCS and IIQ-7. However, no significant relation was detected when the physical activity level and urinary incontinence possibility were evaluated. A significant difference was revealed in terms of urinary incontinence frequency and BMI (Body Mass Index) scores. It was detected that urinary incontinence was observed in 42,6% of the working women and it affected their quality of life negatively and their quality of life was low.Key Words: Physical activity, woman, urinary incontinence, quality of life.

Çalışan kadınların fiziksel aktivite düzeyleri ile üriner inkontinans görülme sıklığının arasındaki ilişki, üriner inkontinans görülme sıklığı ile yaşam kalitesi, fiziksel aktivite düzeyi ile yaşam kalitesi arasındaki ilişki değerlendirildi. Çalışmaya 460 çalışan kadın katıldı. Katılımcıların fiziksel aktivitelerini değerlendirmek için IPAQ- kısa formu, yaşam kalitelerini belirlemek için SF-36 üriner inkontinanslı kadınların yaşam kalitesinin değerlendirilmesinde UDİ-6 (Ürogenital Distres Envanteri) ve IIQ-7 (İnkontinans Etki formu) ile üriner inkontinansın sorgulama formu ICIQ-SF (İnternational Consultation on Incontinence Questionnaire-Short Form) uygulandı. Veriler SPSS 18.0 paket programında analiz edildi. Çalışma grupları arasındaki korelasyon Pearson ve Spearman korelasyon analizi testleri ile test edildi. Çalışmaya alınan 17-63 yaşları arasında 460 kadından, % 42,6'sında sıklığı değişen idrar kaçırma olduğu görüldü. İdrar kaçırma şikayeti olan kadınların %67,34'ünde stres inkontinans belirlendi. 460 kadına uygulanan yaşam kalitesi sorgulama anketlerinden SF-36 ve inkontinansa yönelik yaşam kalitesi ölçekleri UDİ-6 ve IIQ-7 değerlendirmeye katıldığında idrar kaçırma ile kadınların yaşam kalitesi arasında istatiksel olarak anlamlı bir ilişki vardı (p<0,001). Bunun yanında SF-36/MCS ile UDİ-6 arasında da anlamlı bir ilişki görüldü (p<0,05). IIQ-7 açısından ise SF-36/PCS ile IIQ-7 arasında da anlamlı bir ilişki varken SF-36/MCS ve IIQ-7 arasında anlamlı bir ilişki belirlenmedi. Fiziksel aktivite düzeyi ile üriner inkontinans görülme olasılığı değerlendirmeye alındığında ise anlamlı bir ilişki bulunamadı. VKİ (Vücut Kütle İndeksi) skorları ile inkontinans görülme sıklığı açısından anlamlı fark ortaya koyuldu.Sonuç: Çalışan kadınların %42,6 üriner inkotinans görüldüğü ve yaşam kalitesinin olumsuz etkilendiği ve düşük olduğu belirlendi. Anahtar Kelimeler: Fiziksel aktivite, kadın, üriner inkontinans, yaşam kalitesi.