This thesis examines the new private property regime under AKP rule in the form of the TOKİ homeownership program for gecekondu residents, which initiates home-owning processes for gecekondu residents. Studies by critical urban and political-economy scholars have approached private property as taken-for-granted. By questioning the formation and dissemination of the 'conception' of private property in the form of homeownership among former gecekondu residents and its implications for their conduct , this study attempts to give an explanatory account for the assumptions of private property. For this aim, qualitative research was conducted in Yatıkmusluk Gecekondu Transformation Project, located in Gülveren – Ankara, and examined the process of homeownership for former gecekondu residents through TOKİ's indebted homeownership program. By developing an alternative theoretical position, which is based on the hegemony perspective of Gramsci and its elaboration with Foucauldian governmentality concept, the new private property regime is approached as a hegemonic project of the AKP aiming to re-consolidate neoliberal hegemony. Accordingly, the 'conception' of private property constitutes an 'ethico-political' ground of the AKP's hegemonic project, which aims to 'cement' and 'unify' society into the neoliberal accumulation regime. Therefore, this thesis argues that the 'conception' of private property as homeownership is formed through relationships of 'consent' and 'coercion' between the former gecekondu residents and TOKİ. Moreover, neoliberal subjectivities, as the implication of the hegemonic politics of homeownership on the conduct of former gecekondu residents becomes a re-productive force for such a conception, and hence the re-consolidation of the 'ethico-political' ground of the hegemonic project of AKP.

Bu tez, AKP hükümetleri ile yürürlüğe giren, TOKİ'nin ev sahipliği programı biçimindeki yeni özel mülkiyet rejimini eski gecekondu sakinlerinin ev sahibi olma süreçleri ile incelemektedir. AKP hükümetlerinin 'devlet öncülüğüdeki kentsel gelişme projeleri'ni tartışan eleştirel kent ve ekonomi-politik araştırmacıları çalışmalarında özel mülkiyete 'verili' anlamıyla yaklaşmışlardır. Bu çalışma, gecekondu sakinleri arasında ev sahipliği biçimindeki özel mülkiyet 'kavrayış'ının oluşumu ve yayılmasını ve bu 'kavrayış'ın eski gecekondu sakinlerinin tutumu üzerindeki etkisini sorgulayarak, özel mülkiyetin 'verili' anlamını açıklamayı hedeflemektedir. Bu amaçla, Gülveren – Ankara'da gerçekleşen Yatıkmusluk Gecekondu Dönüşüm Projesi'nde, eski gecekondu sakinlerinin TOKİ'nin borçlu evsahipliği programı ile ev sahibi olma sürecini inceleyen niteliksel bir araştırma yürütmüştür. Gramsci'nin 'hegemonya' perspektifinin Foucault'nun 'yönetimsellik' kavramı ile geliştirilmesine dayanan alternatif bir teorik pozisyon geliştirerek, bu çalışma, yeni özel mülkiyet rejimine AKP'nin neoliberal hegemonyayı sağlamlaştırmayı amaçlayan hegemonik bir projesi olarak yaklaşmıştır. Buna göre, özel mülkiyet 'kavrayış'ı, toplumu neoliberal birikim rejimine 'bağlamayı' ve 'bütünleştirmeyi' amaçlayan hegemonik projenin 'etiko-politik' zemini oluşturmaktadır. Sonuç olarak, bu tez, ev sahipliği biçimindeki özel mülkiyet 'kavrayış'ının, eski gecekondu sakinleri ve TOKİ arasındaki rıza ve zor ilişkisi ile kurulduğunu tartışmaktadır. Ayrıca, ev sahipliğinin hegemonik politikasının eski gecekondu sakinleri üzerindeki etkisi olarak 'neoliberal öznellikler', bu 'kavrayış'ı yeniden üreten bir güç olarak AKP'nin hegemonik projesinin 'etiko-politik' zeminini sağlamlaştırmaktadır.