Mediterranean Zone contains Cukurova, Tarsus and Silifke Plains takes second place with 29% rate after Marmara Region in nectarine production in Turkey. In that region, Mersin city gives oppurtunity of growing of several temperate zone fruit species include nectarine (Prunus persica var. nectarine Maxim) due to possessing different ecological conditions. This study was achieved in Mersin city in an orchard greenhouse in order to determine of effect of Y and V training and pruning systems on yield and quality of Sunfire nectarine variety between 2013-2014. In the study, phenological, botanical and pomological characteristics were determined in the period from foliar abscission to harvest. Fruit weight was determined as the highest value 121.70 g (in V training system and summer pruning with) and as the lowest value 64.40 g (in Y training system and control with). Fruit width was the highest value 5.73 cm (V training system and summer pruning with) and the lowest value was 3.80 cm (V training system and control with). Fruit height was found as the highest value 6.90 cm (in V training system and summer pruning with) while the lowest value was 4.66 cm (in V training system and control plants with). Flesh/stone rate had the highest value 1.93 g (in Y training system and summer pruning with) while the lowest value was 1.80 g (in V training system and winter pruning with). Fruit yield per tree was the highest value 17.33 kg (in V training system and summer pruning with) and the lowest value was 15.33 kg (in Y training system and control with). As a result there was positive effect of V traning system and summer prunning system on yield and quality.

Türkiye nektarin üretiminde, Çukurova, Tarsus ve Silifke ovalarının da içerisinde bulunduğu Akdeniz bölgesi % 29 oranla, Marmara bölgesinden sonra ikinci sırada gelmektedir. Bu bölge içerisinde bulunan Mersin ili, sahip olduğu ekolojik koşullar sayesinde içerisinde nektarinin (Prunus persica var. nectarine Maxim) de yer aldığı birçok meyve türünün yetiştirilmesine olanak sağlar. Bu araştırma Mersin ilindeki meyve seraları içerisinde `Sunfire nektarin` çeşidinde kullanılan `Y ve V` terbiye sistemleri ve budamanın verim ve kalite üzerine etkilerini belirlemek amacıyla 2013-2014 yılları arasında yürütülmüştür. Araştırma da yaprak dökümünden hasada kadar olan süre içerisinde fenolojik, morfolojik ve pomolojik özellikler incelenmiştir. Meyve ağırlığı, en yüksek 121.70 g (V terbiye sistemi ve yaz budaması), en düşük 64.40 g (Y terbiye sistemi ve kontrol grubunda) bulunmuştur. Meyve eni en yüksek 5.73 cm (V terbiye sistemi ve yaz budaması), en düşük 3.80 cm (V terbiye sistemi ve kontrol grubu) elde edilmiştir. Meyve boyu en yüksek 6.90 cm (V terbiye sistemi ve yaz budaması), en düşük değer 4.66 cm (V terbiye sistemi ve kontrol grubu) tespit edilmiştir. Meyve eti/çekirdek oranı ise en yüksek 1.93 g (Y terbiye sistemi ve yaz budaması) elde edilirken, en düşük 1.80 g (V terbiye sistemi ve kış budaması) belirlenmiştir. Ağaç başına meyve verimi en fazla 17.33 kg (V terbiye sistemi ve yaz budaması) elde edilirken, en az 15.33 kg (Y terbiye sistemi ve kontrol grubu) elde edilmiştir. Sonuç olarak V terbiye sistemi ve yaz budaması verim ve kalite üzerine olumlu etki göstermiştir.