This thesis is composed of two studies that demonstrate the implementation of Monte Carlo (MC) simulations and response surface methodology (RSM) to specific problems in planar and tomographic nuclear medicine imaging.In the first study, the collimator of a planar small field-of-view continuous crystal breast specific gamma camera is optimized by maximizing the lesion contrast-to-noise ratio (CNR) with respect to hole diameter, septal thickness and hole length. This study demonstrated that the pairwise interaction effects of the collimator parameters play a key role in determining the set of optimal parameter. As a result of optimization, a considerable improvement of up to 73% in CNR with respect to the reference collimators is achieved. Moreover, the critical region for detectability shifted towards the direction of smaller lesion diameter and lower tumor-to-background ratio. Another conclusion of the study is that the optimizer adapts itself to the spatial resolution/sensitivity trade-off as the lesion depth changes. Based on these findings, we conclude that the advantages obtained with this approach may lead to an advancement in collimator design. Whereas, the second study is involved with the positron emission tomography (PET) camera performance based on the noise-equivalent-count rate (NECR). In this part, the effect of lower energy threshold (LET) and coincidence time window (CTW) on NECR is investigated over a range of activities. Our findings showed that both LET and CTW showed significant linear and quadratic effects. Moreover, the evidence of presence of interaction among parameters makes this approach superior in comparison to conventional one-variable-at-a-time assessment techniques. Through an in-depth literature review, the proposed approach is also shown to be useful for a range of cameras for both human and animal use, as well as organ-specific and time-of-flight PET scanners.

Bu tez, Monte Carlo benzetimleri ve tepki yüzey metodunun planar ve tomografik nükleer tıp görüntüleme için spesifik problemlere uygulanmasını gösteren iki çalışmadan oluşmaktadır.İlk çalışmada, planar küçük görüntü alanlı sürekli kristalli bir meme-spesifik gama kameranın kolimatörü kontrast-gürültü oranı (CNR) hol genişliği, septa kalınlığı ve hol uzunluğuna göre enbüyütülerek eniyilenmiştir. Bu çalışma, parametrelerin ikili etkileşimlerinin optimal kolimatörü hesaplamada kilit rol oynadığını göstermiştir. Eniyilemenin sonucu olarak, referans kolimatörlere göre CNR'de %73'e varan önemli bir artış elde edilmiştir. Ayrıca, saptanabilirlik açısından kritik olan bölge daha küçük lezyon ve daha düşük tümör-arka alan-oranı yönüne kaymıştır. Bu çalışmanın diğer bir sonucu olarak, lezyon derinliği arttıkça eniyileyicinin uzaysal çözünürlük/hassasiyet ödünleşimine adapte olduğu görülmüştür. Bu bulgular gözönünde bulundurularak, bu yaklaşımın kolimatör tasarımında bir gelişme sağlayabileceği öngörülmektedir. İkinci çalışma ise gürültü-eşdeğeri-sayım hızı (NECR) ile değerlendirilen pozitron emisyon tomografisi (PET) performansı ile ilgilidir. Bu bölümde, geniş bir aktivite aralığı için düşük enerji eşiği (LTE) ile çakışma zaman penceresinin (ÇZP) NECR üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Bulgularımız göstermiştir ki, DEE ve ÇZP anlamlı doğrusal ve ikinci derece etkilere sahiptir. Ayrıca, parametre etkileşimlerinin olduğuna dair kanıtlar, önerilen yöntemi her seferinde bir değişkenin etkisinin incelendiği konvansiyonel yöntemlere göre daha üstün kılmaktadır. Derinlikli bir literatür taraması, bu yaklaşımın insan ve hayvan kameraları, hatta organa özel ve uçuş-zamanı teknolojili (TOF) PET cihazları için de yararlı olduğunu göstermiştir.