Objective: To compare luteal phase protocols in patients underwent ovulation induction by gonadotropins. Materials and Methods: The study included 80 cycles which assigned into 4 groups (20 cycles each). In all patients included, antral follicle count and endometrial thickness were assessed on the day 2 of menstrual cycle by using transvaginal sonography. When the leading follicle reached to 18 mm in diameter, 250 µg recombinant hCG was given via subcutaneous route. Ovulation was confirmed 36 hours after hCG administration by sonography. Intrauterine insemination (IUI) was performed when no dominant follicle was observed. Luteal phase support was provided by vaginal progesterone gel, vaginal micronized progesterone, intramuscular progesterone and oral progesterone in the respective groups. Luteal phase support was commenced on the day of IUI. ßhCG was measured on the day 14 after IUI. In patients with positive test result, luteal phase support was maintained until gestational week 8. Results: Pregnancy including 16 clinical pregnancies and one biochemical pregnancy was achieved in 17 in patients in whom OI and IUI were performed. In patients with clinical pregnancies, pregnancy resulted in miscarriage in 2 patients and live birth in 3 patients (twin in one patient) while there was ongoing pregnancy in 11 patients including 10 single and one triplet pregnancies. There was no significant difference in pregnancy rate (p=0.373) and ongoing pregnancy rate (p=0.18) among groups.Conclusion: In patients underwent OI by gonadotropins and IUI, luteal phase support with oral dydrogesterone, vaginal micronized progesterone, vaginal progesterone gel and intramuscular hydroxyprogesterone have similar effects on clinical pregnancy and live birth. However, luteal phase support with dydrogesterone should be preferred due to lower cost and better patient compliance. Keywords: Intrauterine insemination, luteal phase support, progesterone.

Amaç: Gonadotropinlerle ovulasyon indüksiyonu yapılan hastalarda luteal faz destek protokollerinin karşılaştırılması.Yöntem ve Gereçler:Toplam seksen siklustan oluşan çalışma yirmişer siklustan oluşan dört gruba bölündü. Çalışmaya dahil olacak hastalara menstrüel siklusun 2. günü TV USG ile antral folikül sayısı (AFS), endometriyum kalınlığı değerlendirildi. Bir folikülün çapı 18 mm'ye ulaştığında 250 μcg rekombinant hCG subkutan uygulandı. hCG uygulanmasından 36 saat sonra USG ile ovulasyon teyit edildi. Dominant folikül izlenmeyince IUI işlemi gerçekleştirildi.Bir gruba vajinal progesteron jel, bir gruba vajinal progesteron tablet, bir gruba intra musküler progesteron ve bir gruba oral progesteron verildi. . Luteal desteğe IUI günü başlandı. Hastalar IUI sonrası 14. gün çağrılarak kanda toplam beta hCG bakıldı. Test sonucu pozitif gelen hastalara başlanan luteal destek 8. gebelik haftasına kadar devam edildi.Bulgular:OI ve IUI yapılan80 siklus sonucunda 17 hastada gebelik elde edilmiştir. Bu hastaların içerisinde; 1 hastada biyokimyasal gebelik, 16 hastada klinik gebelik elde edildi. Bu klinik gebeliklerden; 2'si düşükle sonuçlandı. 1'i üçüz gebelik ve 10'u tekiz gebelik olarak devam etmekteydi. 3 hastada canlı doğum gerçekleşti. Bu doğumlardan biri ikiz gebelikti.Dört grup arasında gebelik oranları (p=0,373) ve devam eden gebelik oranları (p=0,18) yönünden istatistiksel olarak bir fark bulunmamıştır.Sonuç: Gn'ler ile OI ve IUI yapılan hastalarda oral didrogesteron, vajinal mikronize progesteron tablet, vajinal progesteron jel ve intra musküler hidroksiprogesteron ile luteal destek yapılmasının, klinik gebelik ve canlı doğum üzerine benzer etkileri vardır. Ancak maliyeti daha düşük ve hasta uyumu daha iyi olan didrogesteron ile luteal destek tercih edilebilir.Anahtar Kelimeler:İntra uterin inseminasyon, luteal faz destek, progesteron.