Traditionally electrical power industry has been regulated and monopolized. However, since 1980s it has undergone a period of restructuring throughout the world. This privatization procedure has made the planning and operation of the generation, transmission and distribution parts of power system relatively more independent and disconnected. The transmission system planners lost their direct control over plant investments. As a result, planning of the transmission system became more complex than it ever was. This created a need for mechanisms to assess the economics and reliability of transmission expansion planning. This thesis presents a methodology to determine the maximum amount of new generation that can safely be connected from a region to the transmission system. Two new indices are developed to monitor impact of additional generation in a specific region. The first index examines the effect of additional generation to the transmission system as a whole by taking into account the overloading amount and possibility of each line in the region. The second index identifies the weak points in that region that needs to be strengthened by evaluating the impact of the additional generation on each line separately.The proposed methodology was applied to Turkish Transmission Network model of 2026 considering four different case studies. These are peak demand and minimum loading scenarios where high and low wind energy investments are considered separately.

Elektrik endüstrisi geleneksel olarak tekel yapılanmış ve regülasyonlarla düzenlenmiş bir endüstri olmuştur. Bununla birlikte 1980'lerden itibaren dünya çapında bir yeniden yapılanma dönemi geçirmiştir. Bu özelleştirme prosedürü, güç sisteminin üretim, iletim ve dağıtım bölümlerinin planlanması ve çalıştırılmasını nispeten daha bağımsız ve bağlantısız hale getirmiştir. İletim sistemi planlamacıları, tesis yatırımları üzerindeki doğrudan kontrollerini kaybetmiştir. Sonuç olarak, iletim sisteminin planlaması şimdiye kadar olduğundan daha karmaşık hale gelmiştir. Bu durum iletim sistemi planlamasının ekonomisini ve güvenilirliğini değerlendiren mekanizmalara ihtiyaç doğurmuştur.Bu tezde, bir bölgeden iletim sistemine güvenle bağlanabilecek maksimum yeni üretim miktarını belirlemek için bir metodoloji sunulmuştur. Belirli bir bölgedeki ek üretimin etkisini izlemek için iki yeni endeks geliştirilmiştir. İlk endeks, bölgedeki iletim hatlarının aşırı yüklenme miktarlarını ve olasılıklarını göz önüne alarak ek üretimin iletim sistemine olan etkisini inceler. İkinci endeks, ek üretimin her hatta olan etkisini ayrı ayrı değerlendirerek ilgili bölge için iletim sisteminin güçlendirilmesi gereken zayıf noktalarını belirler. Önerilen yöntem, 2026 yılı Türk İletim Şebekesi modeline dört farklı senaryo halinde uygulanmıştır. Bu senaryolar, yüksek ve düşük rüzgâr enerjisi yatırımlarının ayrı ayrı düşünüldüğü, en yüksek ve minimum yüklenme senaryolarıdır.