Triclosan (TCS) has recently attracted the attentions of the researchers from the fields of water treatment due to its existence in water environments as a result of widely usage in the world. This study was conducted to investigate the removal of TCS from Milli-Q and surface water by means of ozonation and to observe ozonation by-product formation. Effects of ozone dose, initial TCS concentration, water matrix and pH were also investigated to comprehend TCS removal by ozonation in different conditions and optimize the treatment system accordingly. Furthermore, kinetics of TCS removal in the aforesaid different conditions were studied to have a clear understanding of the applied technique. Experiments were conducted on lab-scale using ozone generator to supply ozone to the glass reactors containing 1 L samples spiked with TCS. Reactors were exposed to ozone through 30 min. HPLC-UV device was used for TCS measurement of water samples after ozone treatment. Samples were analyzed for TCS at 1, 5, 10, 20 and 30 min. Results have indicated that ozonation is an effective way of TCS removal from water samples with removal efficiency of 99%; however, by-product formation was evident. Three of the five by-products were identified as 2,4-dichlorophenol, 4-chlorocathecol and 2-4 dicholoroanisole which were also observed to be eliminated to a great extent upon further ozonation. Ozone dose, TCS content of the water, water matrix and pH were also found to have significant influences on treatment efficiency and therefore, they should be considered during the design and operation of the ozonation unit.

Dünyada yaygın olarak kullanımı neticesinde su kaynaklarında tespit edilen Triklosan (TCS), son yıllarda, su ve atıksu arıtımı konusunda çalışmaları bulunan araştırmacıların dikkatini çekmektedir. Bu çalışma ile TCS enjekte edilmiş ultra saf su ve yüzey suyu örneklerinden ozonlama ile TCS gideriminin incelenmesi hedeflenmiş olup, olası ozonlama yan ürün oluşumu da takip edilmiştir. TCS giderimi; farklı ozon dozları, giriş TCS konsantrasyonları, su komposizyonu ve pH ortamlarında çalışılmış olup, bu değişkenlerin ozonlama ile TCS arıtımına etkisi incelenmiş ve arıtma sisteminin optimizasyonu için öneriler geliştirilmiştir. Ayrıca, bu farklı ortamlardaki TCS arıtım kinetiği üzerine çalışmalar yapılmıştır. Deneyler, laboratuvar ölçeğinde 1 L hacimli ve TCS ile enjekte edilmiş borosilikat cam reaktörler ile gerçekleştirilmiş olup, arıtma için gerekli olan ozon, reaktöre ozon jeneratörü yardımı ile sağlanmıştır. Reaktörler 30 dakika boyunca ozona maruz bırakılmış olup, sırasıyla 1, 5, 10, 20 ve 30 dakikalık arıtma sonrasındaki su örneklerinde TCS analizleri HPLC-UV cihazı ile yapılmıştır. Bu çalışma sonucunda, ozonlamanın suda TCS gideriminde önemli ve etkili bir arıtma yöntemi olduğu ve bu yöntemle %99 oranında arıtma giderim verimine ulaşılabileceği anlaşılmıştır. Ancak, ozonlama sonrasında yan ürün oluşumu da gözlenmiş olup, 5 tane ozonlama yan ürününden 2 tanesinin tayini yapılabilmiştir. Söz konusu yan ürünler 2,4-diklorofenol, 2,4-dikloroanisol ve 4-klorokatekol olarak belirlenmiş ve ozon ile arıtma sonrasında büyük ölçüde giderimleri sağlanmıştır. Ayrıca, ozon dozu, sudaki TCS miktarı, su komposizyonu ve pH'ın arıtma verimi üzerinde önemli etkilerinin olduğu saptanmış olup, bu faktörlerin ozonlama ünitesinin tasarlanması ve işletilmesi esnasında dikkate alınması gerekmektedir.