This study takes into account the assumption that the international system is a systemic whole and the priorities certain actors of this system determined on the basis of their overall capacities and political orientations shape the international order. Therefore, the study elaborates on determining the way how the pursuit of power and interests of the states in different periods have shaped the international relations. The changing conditions of balance of power after the Second World War have brought about particular polarity formations: Best examples are the bipolarity during the Cold War, US hegemony right after the collapse of the Soviet Union and multi-polarity after 2000s. The only factor that remained unchanged during all those particular periods has been the heavy anarchic understanding that dominated the international system. Nevertheless, it can be seen that the states adopted the understanding of an international society based on international law and norms at a certain level as the precondition of coexisting. It was observed in the context of international crises that the needs-pursuits of states for power and security are significant factors in shaping both the intervention processes and the political order established after the related crises. For this reason, the post-Cold War international crises are analyzed in the context of International Authority, International Actors (states and international organizations), Force (coercion and/or persuasion) and Hegemony-Multilateralism. By this means, it is envisioned that the evaluation of the solution and intervention processes developed by the international society (major states and international organizations) for these crises will provide significant data with regard to understanding the tendencies that may develop within the system of states. Despite all the uncertainties present after the Cold War period, on the other hand, the international system has been determined to show an evolutionary dynamic during the crises experienced and it has opted for finding more institutional solutions by allowing structural transformations. Therefore, it can assertively be argued that the open system feature of the international system allows for self-renewal and thus, sustaining its systemic functions. Finally, this study, by taking into account all determinative factors before and after 2000s, will try to find an answer whether the increasing effectiveness of the major states in cooperation with the international organizations will create new trends which is expected to give an opportunity for development of Grotian style International Society within the current international system.

Bu çalışmada UA sistemin bir sistemik bütün olduğu ve bu sistem içinde yer alan belirli aktörlerin sahip oldukları tüm kapasite ve politik yönelimlerine dayanarak belirledikleri önceliklerinin UA düzenin şekillenmesini sağladığı varsayımı dikkate alınmaktadır. Dolayısıyla devletlerin UA sistemin farklı dönemlerdeki güç ve çıkar ilişkilerinin genel UA ilişkileri ve UA toplumu nasıl şekillendiğinin belirlenmesi için çalışılmıştır. İkinci Dünya savaşından sonra UA sistemde gelişen güç dengesi koşulları, farklı kutupsallaşma yapılanmaları meydana getirmiştir. Soğuk savaş döneminin iki kutuplu yapısı, Sovyetlerin yıkılmasından sonra ABD hegemonyası ve 2000'li yılların ortasından itibaren çok kutupluluk en iyi örneklerdir. Tüm bu süreçlerde UA sistemde hakim olan ve değişmeyen tek şey ağır bir anarşi anlayışıdır. Buna rağmen devletlerin belirli bir düzeyde UA hukuk ve normlara dayanan bir UA toplum anlayışını birlikte yaşamanın öncelikli koşulu olarak benimsediklerini görebiliyoruz. UA krizler bağlamında devletlerin güç ve güvenlik ihtiyaçlarının-arayışlarının hem müdahale sürecinin, hem de sonrasında yapılandırılan politik düzenin şekillendirilmesinde etkin faktörler olduğu görülmektedir. Bu nedenle Soğuk savaş sonrası UA krizler; UA Otorite, UA aktörler (devletler ve UA kurumlar), Force (coercion and/or persuasion), ve Hegemony-Multilateralism alanları kapsamında incelenmiştir. Bu sayede UA toplumun (büyük güçler ve UA kurumlar) bu krizlerin ele alınması ve çözümünde geliştirdiği çözüm ve müdahale süreçlerinin değerlendirilmesinin devletler sistemde gelişecek eğilimleri anlamamızı sağlayacak önemli veriler sağlayacağı öngörülmektedir. Öte yandan, Soğuk savaş sonrasının tüm belirsizliklerine karşın, yaşanan krizlerde UA sistemin evrimsel bir dinamik gösterdiği ve yapısal dönüşümlere de izin vererek daha kurumsal çözümler bulmaya yöneldiği belirlenmiştir. O nedenle UA sistemin sahip olduğu açık sistem özelliği kendini yenileyebilme ve bu sayede sistemsel işlevlerini sürdürmesine imkân sağladığı iddia edilebilir. Bu kapsamda bu çalışma, 2000'li yıllardan önce ve sonraki süreçte belirleyici olan tüm faktörleri dikkate alarak; büyük devletlerin uluslararası kurumlar ile işbirliği vasıtasıyla UA alanda artırdığı etkinliklerinin oluşturduğu yeni eğilimlerin Grotian tarzda bir UA toplumun gelişmesine imkân sağlayıp sağlamayacağı sorusuna cevap bulmayı hedeflemektedir. ANAHTAR KELİMELER: Uluslararası Anarşi, Uluslararası Sistem, Uluslararası Hukuk, Egemenlik, Uluslararası Toplum, Grotian Toplum, Neorealizm, Hegemonya, Çok taraflılık, Yumuşak Dengeleme.