Earthquakes are among natural disasters with significant damage potential; however it is possible to reduce the losses by taking several remedies. Reduction of seismic losses starts with identifying and estimating the expected damage to some accuracy. Since both the design styles and the construction defects exhibit mostly local properties all over the world, damage estimations should be performed at regional levels.Another important issue in disaster mitigation is to determine a robust measure of ground motion intensity parameters. As of now, well-built correlations between shaking intensity and instrumental ground motion parameters are not yet studied in detail for Turkish data.In the first part of this thesis, regional empirical Damage Probability Matrices (DPMs) are formed for Turkey. As the input data, the detailed damage database of the 17 August 1999 Kocaeli earthquake (Mw=7.4) is used. The damage probability matrices are derived for Sakarya, Bolu and Kocaeli, for both reinforced concrete and masonry buildings. Results are compared with previous similar studies and the differences are discussed. After validation with future data, these DPMs can be used in the calculation of earthquake insurance premiums.In the second part of this thesis, two relationships between the felt-intensity and peak ground motion parameters are generated using linear least-squares regression technique. The first one correlates Modified Mercalli Intensity (MMI) to Peak Ground Acceleration (PGA) whereas the latter one does the same for Peak Ground Velocity (PGV). Old damage reports and isoseismal maps are employed for deriving 92 data pairs of MMI, PGA and PGV used in the regression analyses. These local relationships can be used in the future for ShakeMap applications in rapid response and disaster management activities.

Depremler yüksek hasar potansiyeli taşıyan doğal afetlerdir. Ancak bu afetlerden doğacak kayıpları çeşitli önlemler ile azaltmak mümkündür. Sismik kayıpların azaltılması hasarın tanımlanması ve belli bir mertebe derecesinde belirlenmesi ile başlar. Tüm dünyada hem tasarım biçimleri hem yapım kusurları bölgesel özellikler gösterdiği için, hasar belirlemeleri bölgesel düzeyde gerçekleştirilmelidir.Zarar azaltma konusunda bir diğer önemli husus, yer hareketi şiddeti için güvenilir bir ölçünün belirlenmesidir. An itibariyle, Türkiye verileri için hissedilen şiddet ile ölçülen yer hareketi parametreleri arasında iyi kurulmuş bağıntılar bulunmamaktadır.Bu tezin birinci kısmında, Türkiye için bölgesel ampirik Hasar Olasılık Matrisleri (HOM) oluşturulmuştur. Girdi verisi olarak 17 Ağustos 1999 Kocaeli (Mw=7.4) depreminin detaylı veritabanı kullanılmıştır. Hasar olasılık matrisleri Sakarya, Bolu ve Kocaeli'ndeki betonarme ve yığma yapılar için çıkarılmıştır. Sonuçlar önceki çalışmalar ile karşılaştırılmış ve farklar açıklanmıştır. Gelecek veriler ile doğrulandıktan sonra bu HOMlar, deprem sigorta prim hesaplarında kullanılabilecektir.Bu tezin ikinci kısmında, doğrusal en küçük-kareler regresyon yöntemi kullanılarak hissedilen şiddet ile maksimum yer hareketi parametreleri arasında iki bağıntı oluşturulmuştur. Bu bağıntılardan ilki Değiştirilmiş Mercalli Şiddeti (MMI) ile Maksimum Yer İvmesi (MYİ), ikincisi ise MMI ile Maksimum Yer Hızı (MYH) arasındadır. Regresyon analizinde kullanılan 92 adet MMI, MYİ ve MYH veri çifti oluşturmak için eski hasar raporları ve eşşiddet haritaları kullanılmıştır. Bu yerel bağıntılar, gelecekte acil müdahale ve afet yönetimi amaçlarıyla ShakeMap uygulamalarında kullanılabilecektir.