Reliable flutter analysis of aircraft structures is a major requirement to determine safe flight envelops. Dynamically equivalent finite element model of an aircraft structure correlating well with experimental modal is a major requirement for a reliable flutter analysis. Currently available model updating techniques require enormous time and engineering work to achieve appropriate finite element models of aircraft structures. The method developed within the scope of this thesis work aims to remove important disadvantages of common model updating procedures. In doing this, the method starts with a simple finite element mesh obtained by connecting measurement points, used in the Ground Vibration Test of an aircraft structure, with 3 D Euler-Bernoulli beam elements. Initial estimates of the geometric and material properties are determined by solving structural identification equations derived from the mass and stiffness orthogonality of experimental modes. By using those initial estimates, an initial finite element model is constructed. Starting from this initial finite element model, structural identification equations are updated and solved iteratively by using experimental natural frequencies and eigenvectors of the updated finite element model representing the same mode shapes with measured normal modes. Iterations are continued until eigen solution of the updated finite element model closely correlates with experimental modal data.The applicability of the method is illustrated on a scaled aircraft model and a real aircraft structure. The results are quite satisfactory but the method requires further improvements to achieve a much better correlation level in case of real aircraft structures.Keywords: Model Updating, Structural Identification, Structural Dynamics, Finite Element Method, Dynamically Equivalent Finite Element Models of Aircraft Structures.

Uçak yapılarının güvenli uçuş zarflarının belirlenmesinde güvenilir çırpıntı analizi büyük önem taşımaktadır. Uçak yapılarının, deneysel modal veriler ile örtüşen dinamik eşdeğer sonlu elemanlar modelinin elde edilmesi güvenilir çırpıntı analizi için en temel gereksinimdir. Var olan model güncelleme teknikleri, uçak yapılarının uygun sonlu elemanlar modelinin elde edilmesi için azımsanmayacak miktarda zamana ve mühendislik çalışmasına gerek duymaktadır. Bu tez çalışması kapsamında geliştirilen yöntem, sık kullanılan model güncelleme yöntemlerinin önemli dezavantajlarını ortadan kaldırmayı amaçlamaktadır. Bunun için, geliştirilen yöntem öncellikle uçak yapılarının yer titreşim testlerinde kullanılan ölçüm noktalarını üç boyutlu Euler-Bernoulli elemanları ile birleştirerek basit bir sonlu elemanlar ağı oluşturmaktadır. Başlangıç sonlu elemanlar modelinin geometrik ve malzeme özellikleri, deneysel modal verilerin kütle ve esneklik matrislerine göre ortogonallik özelliğinden türetilen yapısal denklemlerin çözümlerinden elde edilmektedir. Elde edilen başlangıç sonlu elemanlar modelinde yer alan ve deneysel mod şekilleriyle örtüşen eigen vektörleri, deneysel olarak belirlenen doğal frekanslar ile birlikte yapısal denklemlerin yeniden oluşturulmasında kullanılırlar. Bu yapısal denklemlerin çözümleri, güncellenmiş geometrik ve malzeme özelliklerinin belirlenmesinde ve sonlu elemanlar modelinin güncellenmesinde kullanılırlar. Model güncelleme süreci, sonlu elemanlar modeli deneysel veriler ile yeterince iyi bir şekilde örtüşene kadar sürdürülür.Geliştirilen yöntemin uygulanabilirliği, küçük ölçekli bir uçak modeli ve gerçek bir uçak yapısı üzerinde test edilmiştir. Sonuçlar başlangıç için tatmin edici olmak ile birlikte, yöntemin gerçek uçaklara uygulanmasında daha iyi sonuçlar elde edilmesi için iyileştirmelere ihtiyaç duyulmaktadır.Anahtar Kelimeler: Model Güncelleme, Yapısal Özelliklerin Belirlenmesi, Yapısal Dinamik, Sonlu Elemanlar Yöntemi, Uçak Yapılarının Dinamik Eşdeğer Sonlu Elemanlar Modeli.