This research was conducted in order to determine the level of anxiety, depression and burnout among medical personnel in Kocaeli University Medical Faculty, Education and Research Hospital in terms of certain variables. The relationship between the level of anxiety, depression and burnout and some variables such as gender, age, marital status, income state, educational background, working hours and whether any psychological treatment is exit or not. 200 medical personnel that were consist of 50 expertise students in medicine, 50 interns, 50 administrative personnel and 50 nurses from Kocaeli University Medical Faculty, Education and Research Hospital joined this research. In this study, `Beck Anxiety Scale`, `Beck Depression Scale`, and `Maslach Burnout Scale` was conducted for collecting data and `Socio-demographic Information Form` that was prepared by researches was used. The data was analyzed by using SPSS20.0 program; also ci-square test, analysis of variance (ANOVA) and post hoc: TUKEY HSD was applied. When depression levels were examined, no significant difference was found between groups (p>0.05). When groups were compared, the highest level of anxiety was found in the nurses (p<0.05). Similarly, it was observed that nurses were the group with the highest score on the burnout scale (p<0.05). Factors such as excessive hours of work, workload, confrontation with a large number of patients and problems, role conflicts in the work environment, etc. cause the medical personnel to be affected by the psychological and physical stress. It was determined that the adverse conditions mentioned before were affecting all the personnel negatively but the nurse group was the one showing the most burnout symptoms. This situation requires the support of in-service training and psychological counseling.

Bu araştırma Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Eğitim ve Araştırma hastanesi sağlık personelinde bazı demografik değişkenler yönünden anksiyete, depresyon ve tükenmişlik düzeylerinin belirlenmesi amacı ile gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların anksiyete, depresyon ve tükenmişlik düzeyleri ölçülmüş, bunların çeşitli sosyo-demografik değişkenlerle olan ilişkileri incelenmiştir. Araştırmaya Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Eğitim ve Araştırma Hastanesine mensup personeller arasından seçilen 50 tıpta uzmanlık öğrencisi, 50 intörn, 50 idari personel, 50 hemşire olmak üzere toplam 200 personel katılmıştır. Çalışmada veri toplamak amacıyla `Beck Anksiyete Ölçeği` `Beck Depresyon Ölçeği` ve `Maslach Tükenmişlik Ölçeği` uygulanmış ve araştırmacılar tarafından hazırlanan ''Sosyo-demografik Bilgi Formu'' kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 20.0 programı kullanılarak ki kare testi, varyans analizi (ANOVA) ve post hoc:TUKEY HSD uygulanmıştır. Depresyon düzeyleri incelendiğinde gruplar arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır (p>0.05). Gruplar karşılaştırıldığında en yüksek anksiyete düzeyinin hemşirelerde olduğu görülmüştür (p<0.05). Aynı şekilde tükenmişlik ölçeğinde de en yüksek puan alan grubun hemşireler olduğu gözlemlenmiştir (p<0.05). Sağlık çalışanlarının çalışma saati fazlalığı, iş yükü, çok sayıda hasta ve sorunla karşılaşmak, iş ortamındaki yaşadıkları rol çatışması gibi etkenler psikolojik ve fiziksel stresin etkisi altında kalmalarına sebep olmaktadır. Bu olumsuzluklar iş verimini ve ruh sağlığını etkileyecek şekilde bir tükenmişlik sendromuna yol açabilir. Bu olumsuz koşullar tüm personeli olumsuz etkilemekle beraber en çok tükenme belirtisi gösterenlerin hemşire grubu olduğu saptanmıştır. Bu durum meslek içi eğitim ve psikolojik danışmanlık desteğinin gerekliliğini göstermektedir.